Ta .iiij.

ducūt ad vitā. Prouer. iij. vie eius vie pulcre que vie ſunt in xp̄o et ideo tenende qꝛin ipſo non cōtingit deuiare. Io. xiiij. Egoſum via veritas ⁊ vita Ita ſcꝫ ſicut vbiqꝫterrarū in omni eccleſia doceo eas tanqͣꝫauctenticas. erat enim doctor vniuerſalisPſalm. In omnem terram exiuit ſonuseorum. ⁊cͣ.¶ Tanqͣꝫ non venturus. ¶ Hic oſtendit ꝙoportuit thymoteū mitti dicens Tanqͣꝫ qet opus erat eū mitti quia quidā ex vobisſic inflati ſunt vt de ph̓ia mūdana que eſtquaſi ventus. vnde. Col. ij. Inflatos ſēſucarnis ſue tanqͣꝫ non venturꝰ fim ad voscū tamē reuera ſim venturus.¶ Ueniā aūt ad vos cito. ¶ Hic terret eosp̄dicēdo aduētū ſuum ad corrigēdū. et pͥºſe venturū p̄dicit. ſcd̓o veniēdi cauſā oſtēdit ibi ⁊ cognoſcā nō ẜmonē. tercō veniēdi modū inquirit ibi. quid vultis in virga¶ Dicit ergo veniā. q. ita inflati ſunt qͦdāqͣſi nō ſim venturꝰ veniā āt ad vos cito fidn̄s voluerit .ſ. niſi veſtra culpa impediatIaco. iiij. ꝓinde vt dicatis ſi domīꝰ volerit ae̓. Laudāda ꝓmiſſio In qua vtilitasqͥa veniā ad vos Uelocitas qꝛ cito Ueritas quia ſi dn̄s voluerit.¶ Et cognoſcam ¶ Hic cauſā veīendi oſtēdit vbi pͥmo on̄dit ad quid veniet quia adinquirendū de vita non de ſapīa mūdanaſcd̓o quare ad hoc veniet qꝛ ꝑ vitā bonaꝫhabet̉ gloria ibi Non enī in ẜmone ¶ Dic̄ergo ſic veniā et ꝯgnoſcā .i. ꝓbabo et inqͣram nō ẜmonē hūane ſapiencie eoꝝ q̄ inflati ſūt mūdana ſcīa q̄ inflat. Infra. viij.ſꝫ virtutē eorū in fide ſcꝫ et oꝑacione Nonenī. q. ⁊ merito non inquirā de ẜmone qͥanō in ẜmone ſolū eſt regnū dei id eſt cā regni dei ſꝫ in virtute boni oꝑis. Math̓. vij.Non omnis qui dicit mihi domīe domineintrabit in regnum celorum.¶ Quid vultis. Hic modū veniendi inquirit. vbi pͥmo modū ſupponit eorū arbitrioScd̓o ſpecificat de mō ibi. In virga Dic̄ergo quid vultis qͣſi ego quidē veniā Sedquid vultis horū duorū ſcꝫ an in virga veniam ad vos id eſt in virtute correctionisvbi etſi ſit caritas interius quia virga ſāctorum egreditur de radice yeſſe id eſt deincendio caritatis. Iſaie. xi. Non tamē ita

apparꝫ exterius quia omnis diſciplina inpreſenti videtur eſſe non gaudij ſꝫ merorisHebreoꝝ. xij. an in caritate id eſt in manefeſta dilectione vt bona ſuppleā et ſpiriturman. vt peccatis parcā. pͣs. ſuꝑuenit māͣſuetudo et cor Aduētꝰ in māſuetudīe eſtpoptandus Sed in virga non eſt recuſādus. Augꝰ. abſit vt pij filij dicerēt ſi in virga vēturꝰ es noli venire Melius .n. eſt erudiri in virga patris qͣꝫ ꝑire in blandim̄to¶ Hic querit̉ ſuꝑ illud¶ p̄donisvſqꝫ in hanc horam. glo. libere et fine adulacione veritatem p̄dicantes graciaꝫ nonhabent hominū Con Infra. x. ſicut ego ꝑomnia omnibus placeo ergo quāuis libēp̄dicaret tamen graciaꝫ hominū habebatRn̄ſio tales non habent graciā apud malos ſꝫ apd̓ bonos ¶ Itē laborātes māibꝰoꝑamur ex hoc videt̉ ꝙ apl̓orū imitatores vt p̄dicatores debeāt laborare māibꝰſuis. Rn̄ſio glo. ſoluit dicens qꝛ nemo datdat nobis In calu quideꝫ tali om̄es tenēt̉¶ Item vt non confundā vos. hec ſcriboContra eccl̓i. xxiiij. eſt confuſio adducensgloriam. Reſponſio non debet intendi pͥncipaliter cōfuſio ſꝫ correctio ¶ Iteꝫ in xp̄o.n. iheſu. ⁊cͣ. Contra. Mathei. xxxiij. pr̄emnolite vocare ſuper terrā Rn̄ſio ſolus deꝰpater eſt auctoritate. ſꝫ homo miniſterio¶ Item ſicut ego vbiqꝫ in om̄i eccleſia doceo Cōtra nullus debet docere in ecclefiaaliena Rn̄ſio diſtribucio eſt accōmoda ꝓeccleſijs genciū ad quas miſſus erat queomnes eius erant. erat enim apl̓us gēcit¶ Notandum eſt ſuper illud. Non enimiẜmone eſt regnū dei Quod quedā ſunt athabendū regnum dei ſufficiencia. ſcꝫ oꝑemeritoria. quedā repugnancia .ſ. peccataQuedam inſufficiencia. nec tamen repgnanciaſet iſta ſunt multa.¶ Primū eſt vita nature fine vita gracet hoc quia ſumus filij dei per graciamper naturam. Romanoꝝ. xiiij. Non eſt r̄gnum dei eſca et potus. ſed iuſticia et p̄et gaudium.¶ Secuntuum eſt arparencia exempli ſiexiſtencia meriti. et hoc quia apparennon facit filium regis. ſed res. Mathei.ſimo tercio. ve vob̓ ſcribe et phariſei ycrite quia clauditis.