Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capl̓m ij

Ad Coꝝ .i.

vel racōe vel ornatu verborū cōpofitis ſꝫloquimur in doctrina ſpūs ſancti ſcꝫ qͦ docet interius auditores ad vtilitatē Math̓.x. Non enī vos eſtis qui loquimī. ſꝫ ſpūs patris. Nos dico ꝯꝑantes id eſt coaptanteset tradentes ſpūalia documēta ſpūalibusauditoribus. Mathei. vij. Nolite ſpargeremargaritas ante porcos. Eccleſi. xxij. cuꝫdormiēte loquit̉ qui narrat ſtulto ſapīam Nōnd̓ ē ſuꝑ illd̓ nos āt nō ſp̄m hꝰ mūdiꝙ ſpūs huiꝰ mūdi qͥ malꝰ eſt ſeptiformis ēẜm ſeptē vicia ī ml̓tis mūdanis regnātia Primus eſt luxurie de quo. Oſee. v. nonvabūt cogitacōnes ſuas vt reuertant̉ addeū ſuū quia ſpūs fornicacionis in medioeorū Iſte agitabat ſenes in ſuſannā Scd̓ꝰ ē gule de quo. Apoca. xvi. vidi deore beſtie et de ore p̄ſeudo ꝓph̓e exire ſp̄in modū ranarū Rana magnā gulā habꝫiſte agitabat iudeos ad carnes Tercius eſt auaricie ſiue anguſtie. de qͦExodi. vi. narrauit moyſes ⁊cͣ. qui nō adquieuerūt ꝓpter anguſtiam ſpūs Iſte agitabat iudam ad vendendū xp̄m. Quartꝰ ē iracūdie Iud̓. ix. Immiſit dn̄sſpiritū int̓ hītatores ſichen. Iſte agitabatpuerū qͥ ꝑcuſſit fr̄em ſuū ⁊ occidit. ij. ℟ 1a Quintꝰ eſt inuidie de quo. i. ℟. xviij. Inuarit ſpūs dei malus ſaul aduerſus dauidIſte agitabat chaym aduerſus abel ⁊ iu deos ſupra chriſtum Sextuseſt mendacij fiue ſuꝑbie. d̓ quo iij. ℟. vlti.ero ſpūs m̄dax ī ore ꝓph̓aꝝ ad decipiēdūachab. Iſte agitabat lucifeꝝ aduerſꝰ deū Septimus ē infirmitatis ſiue acidie dequo Luce. x. dicit̉ ꝙ mulier habebat ſp̄minfirmitatis Iſte agitabat filios iſrl̓ cōtramoyſen. ne irent in terrā ꝓmiſſionis. Numeri. xiij. felix qͥ nō habꝫ ſp̄m huiꝰ mūdi Animalis autē homo. Habito ꝙ deꝰ ſapienciā veris apl̓is reuelauit. hic oſtenditꝙ eam a p̄ſeudo abſcondit. vbi pͥmo dicitꝙ homo beſtialis ſpūalia non capit. ſcd̓oreodit cauſā qꝛ ſcꝫ ea non intelligit ibi ſtulticia enī eſt illi Tercio ꝓbat a cōtrarijs ꝙſpūalis homo om̄ia cognoſcat ibi ſpūalisautē iudicat om̄ia Quarto ad idē ꝓbādūauctoritatē inducit ibi ſicut ſcriptū eſt qͥsenim cognouit. Dicit ergo aīmalis. q.ita nobis ſpūalibus deus reuelauit auteꝫ

ſed anīalis homo vt ſunt pſeudo non perpit id eſt non ꝑfecte capit ea q̄ ſūt ſp̄s devt partū virginis. reſurrectōem mortuoꝝ⁊cͣ. Sapīe .i. in aīam maliuolā non introibit ſapiencia. Et intelligitur hic aīalis hōdupliciter ẜm gloſā vl̓ aīmalis in vita quiirracōnabilit̓ ad mod̓ beſtie viuit. Ioel̓. i.put ruerūt iumenta in ſtercore ſuo vel animalis in ſenſu qui irrōnabilit̉ de deo ſētitCanōica Iude Aīales ſpiritū nō habētesAugꝰ. hō dicit̉ aīmalis vita vel ſēſu. Uitadr̄ aīal̓ qͥ fert̉ diſſoluta laſciuia aīe ſue. Sꝫſu dicit̉ aīalis qͦ d̓ deo iuxͣ corpoꝝ fanthaſiaꝫ vel legis lr̄am vel rōꝫ ph̓icam iudicat Stulticia enī eſt illi. Hic reddit cauſamquare aīalis ſpūalia nō ītelligit ex duplicidefc̄ū vnꝰ ē ex ꝑte affectꝰ qꝛ diuina ſapiūtei ſtulticiā Aliꝰ ē ex ꝑte intellcūs qꝛ nō app̄hēdit niſi ꝑ ſēſibiliū exꝑienciā ibi et nonp̄t intell̓re. Dic̄ ergo ſtulticia. q. ita aīal̓nō ꝑcipit ea q̄ ſūt ſp̄s dei qd̓ pꝫ ſtulticia ēenī illi ẜm reputacōꝫ ſuā ⁊ ſenſū humanūEccī .i. execracio pccōri ſapīa et nō pōt intellige̓ ſpūalia fic̄ nec ſenſꝰ carnal̓ app̄hendit intll̓igibilia qꝛ ſpūalit̓ examinat̉. h̓ duplicit̓ exponit̉ vno mō ẜm ꝙ ꝟbū accipit̉imꝑſonalit̓ Alio mō ẜm ꝙ accipit̉ paſſie.pͥmo mō ſic qꝛ ſpūaliter exaīnat̉ .i. ſpūalit̓fit exaīnacō ſpūaliū. ſcd̓o mō ſic qꝛ ſpūal̓rexaīnat̉ .i. ꝓbat̉ eiꝰ aīalitas. ꝓuer. 8ͦ. nonrecipit ſtultꝰ ꝟba prudēcie niſi ea dixeris Spūal̓ āt iudicat. q̄ verſāt̉ ī corde ſuoHic ꝓbat ꝙ ſpūal̓ hō oīa ꝯgnoſcit et prīoqꝛ ꝯgnoſcit ⁊ iudicat ſufficiēt̓. ſcd̓o qꝛ irrep̄hēſibil̓r ibi ⁊ ip̄e a neīe iudicat̉ Dic̄ gͦſpūal̓. q. ita aīalis n̄ ꝑcipit ⁊cͣ. Spūalis ātoīa iudicāda iudicat .i. diſcernit et intll̓igitnō oīa vt ait augꝰ. q̄ ꝯtinꝫ dīna ſcia Sꝫ q̄ad vitā ⁊ iuſtiaꝫ ſufficiūt Dr̄ aūt hō ſpūal̓dupl̓r vl̓ vita qͥ .ſ. ſp̄m dei rcōrē hn̄s ẜꝫ ipſū viuit. vl̓ ſēſu. qͦ .ſ. de deo nō ẜꝫ imagīescorꝑm vl̓ legꝭ. lr̄aꝫ vl̓ hūanā ph̓iaꝫ ſapit ⁊ipſe a neīe .i. a nll̓o hoīe carnali iudicat̉ .i.intell̓r an bn̄ vl̓ male iudicet vl̓ n̄ iudicat̉ Sic̄ C.i. nō rep̄hēdit̉ ſic̄ ſcribit̉. yſa. xl.ſcriptū eſt. Hic ad ꝓbādū qd̓ dixit auctoritatē inducit In qua oſtēdit duo pͥmo ꝙaīales nō pn̄t intll̓re fc̄a a deo ſcd̓o ꝙ necfacienda ab eo ibi aūt qͥs inſtruxit. Dicit ergo ſicut. q. ita aīalis hō nō p̄t incluri