ed Corin.

referri ad iiij. nobis inflicta ex pcc̄o ẜm bedam. vt ſit ſapiētia ꝯtra ignorantiā. Iuſticia ꝯtra maliciā. Sanctificatio ꝯtra ꝯcupiſcentiā. Redemptio ꝯtra impotentiā. ethoc totū ideo ſic factū eſt vt quēad̓m ſcriptū ē Ie̓. ix. qͥ gloriat̉. in dn̄o gloriet̉ nō inſe vl̓ alio. Iere. ix. In hoc gloriet̉ qui gloriatur ſcire ⁊ noſſe me Et. ij. Coꝝ. x. qͥ gloriatur in dn̄o gloriet̉¶ Hic q̄ritur ſuꝑ illud Ubi ſapiēs vbi ſcriba Glo. nō inter p̄dicatores Coͣn. math̓.xxiiij. Ecce ego mitto ad vos ꝓphetas etſapiētes ⁊ ſcribas. ℟o hic loquit̉ de ſapīamūdana ibi de diuina ¶ Itē ſuꝑ illud. vbiconqͥſitor huius ſeculi Glo. cōquiſitor eſtqui nature ſecreta rimat̉ Tales nō recipitdeus inter p̄dicatores Cōtra recepit Dioni. ariopagitā qͥ aſtronimus erat heo ꝓpoſitio intelligēda eſt cōiunctim. nō diuiſimNā quādo recipiunt̉ iam talia curioſa nōamplius rimant̉ ¶ Iteꝫ ſuꝑ illud. Nonneſtultā. glo. Sapientia mūdi ē que impoſſibile iudicat q̄ in naturis rerum nō videt.Cōtra. qd̓ nō eſt poſſibile ẜm naturā ſimpliciter eſt impoſſibile. ℟o. quāuis ſimpliciter ſit impoſſibile poſſibile eſt tamē deoquod illi negabāt ¶ Itē ibidē glo. hāc ſtultam facit deuſ poſſibile fore declarādo qd̓illa iudicat impoſſibile. Con ergo virgiiēparere erat poſſibile ergo nō eſt impoſſibile ℟o. poſſibile fore declarauit ſibi nō ſimpliciter ¶ Itē ſuꝑ illud xp̄m dei virtuteꝫ etdei ſapientiā. Glo. ſi filius ſolus ibi intelligeret ad illā rediret̉ abſurditatē vt ſapientia ſapientiā nō genuerit Cōtra Sapiētiaidē eſt qd̓ eſſentia q̄ nec generat nec generatur ℟o. quāuis idē ſint re differūt tamēmō ſignificādi. vn̄ facilius trahit̉ ſapiētiaad ſupponēdū ꝓ ꝑſona qͣꝫ een̄a ¶ Itē ſuꝑillud. Nō multi ſapientes. Glo. Ip̄e ſolusinter apl̓os lr̄arū ſeculariū peritus ⁊ terrenarū opū diues ⁊ romane dignitatiſ parētela cōſpieuus fuit Con parēs eius tharſenſis fuit nō romanus. ℟o. quāuis noneſſet romanus genere. erat tn̄ romanusdignitate ⁊ libertate qꝛ ciuilitatē romanāꝯſecutus fuerat pr̄ eius¶ Notandū eſt ſuꝑ illud. Uidete vocatōnē qꝛ multiplex eſt dei vocatio¶ Prima ad fidei cognitōem. ſic vocat ad

ſcolas magr̄ diſcipulū. i. Pct̄. ij. qͥ de tenebris nos vocauit in ad. l. ſ.¶ Secūdā ad penitentiā ⁊ ꝯuerſionē Sicvocat ad emendā iudex reū math̓. ix. Nōveni vocare iuſtos ſed pcc̄ores ad penitentiam¶ Tercia ad ſanctā cōuerſatōem. Sic vocat mater filiā ad ornandū. i. Theſſa. iiij.Non enī vocauit nos deus in imm̄. ſed in¶ Quarta ad religiōis ꝑfectōem. Sic vocat miles volucre ad reclamatoriū Iſa. xliQui vocauit ab orente iuſtum vt ſequeretur ſe¶ Quinta ad p̄latiōis officiū ſiue dignitatē Sic vocat ep̄s clericum ad ordināduꝫMat. iiij. Ambulās ieſus iuxta mare galilee vidit ⁊cͣ¶ Sexta ad donorum diſtributiōem. Sicvocat diues pauꝑem ad erogandū mat.xxv. Hō quidā peregre ꝓficiſcēs vocauitẜuos ſuosSeptima ad reddēdam rōem. Sic dn̄svocat ꝓcuratorē ad computū Luce. xvi.Uocauit illū ⁊ ait redde rōnem villicatōnis tue¶ Octaua ad eternā remūeratōnem. Sicꝓcurator vocat oꝑariū ad ſoluēdū Mat.xx. Uoca oꝑarios ⁊ redde illis mercedē Caº. ij.T ego cū veniſſem ad vos Superius on̄dit ꝙ nō debēt contemneAre ſimplicē p̄dicatiōem rōe ſūptaex ꝑte dei mittētis qꝛ ſimplices ad p̄dicādū elegit ⁊ miſit. h̓ on̄dit idē rōne ſumptaex ꝑte p̄dicātis .ſ. ſui qꝛ eis in ſimplicitatep̄dicauit. vbi pͥmo on̄t ꝙ p̄dicauit eis inſimplicitate. nō in ſublimitate. Scd̓o on̄tꝙ hoc fecit nō ex defectu ſapientie ibi Sapiētiam āt loqͥmur. Tercio on̄t vnde hēthāc ſapiam qꝛ ex dei reuelatōe ibi. Nobisaūt reuelauit deus ꝑ ſpm̄ſcm̄. In pͥma ꝑte ꝙ in ſimplicitate p̄dicauerit on̄t dupliciter. Primo qꝛ humilis fuit apud eos predicatio ſua. Scd̓o qꝛ humilis fuit ꝑſonaſua ibi. Et ego in infirmitate ⁊cͣ. In pͥmaꝑte ꝙ humilis fuerit p̄dicatio ſua on̄t dupliciter. Primo ex modo quo p̄dicauit. ſecūdo ex re quā p̄dicauit ibi. Nō .n. iudicaui Dic̄ ergo. Et ego. q. ita ſimplices nō ſapiētes huius mūdi elegit deus ad apl̓atūet etiā ego qͥ ſapiens erā fui q. nō eſſem ſa