Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad Roma.

Ca. xliij.

picium eoꝝ. ſed xp̄s eſt dn̄s viuoꝝ ⁊ mortuorū. ergo ad eū ꝑtinet iudiciū eoꝝ ergoab ip̄o. nō abinuicē iudicādi ſumus Prīoergo dic̄ ꝙ nullus ſibi viuit aut morit̉ Secūdo ꝓbat qꝛ om̄es xp̄o viuimus aut morimur ibi. Siue .n. viuimus. Tercio ꝯcludit ꝙ in vtroqꝫ ſtatu xp̄i ſumus ibi. Siueergo viuimus. Quarto ꝯfirmat qꝛ ꝓpterhoc xp̄s mortuus ē ⁊ reſuſcitatus ibi. Inhoc .n. xp̄s mortuus ē ⁊ reſuſcitatꝰ Dic̄ergo. Nēo .n. qͣſi ⁊ dēmus edere vl̓ abſtinere dn̄o. Nēo .n. vr̄m ⁊cͣ. Legit̉ āt hoc totūdupl̓r. pͥmo mō de vita ⁊ morte ſpūali Secūdo mō de vitā ⁊ morte naturali. Prīomō ſic nēo vr̄m .ſ. fideliū ſibi i. ſue volūtativl̓ iudicio relictus viuit .i. vita gr̄e aut virtutibus. ſed potius ad honorē dei. Et neoſibi morit̉ vicijs in bap̄mo imo potius adhonorē dei ⁊ ſub eius iudicio. Supͣ. vi. cōſepulti ſumus cū illo ꝑ bap̄m In morte fiue .n. viuimus virtutibus. Dn̄o viuimusi. ad laudē eius vel ſub iudicio eius. Gal̓.ij. Uiuo ego iā nō ego viuit āt in me xp̄sSiue morimur vicijs. dn̄o morimur i. adlaudē eius vl̓ ſub iudicio eius. Apoc̄. xiiiBeati mortui qͦ in dn̄o moriunt̉ Ber. cuimͥ iuſtiuſ viuendū eſt qͣꝫ ei qͥ niſi ꝓ me moreret̉ nō viuentē in te ſibi vēdicat vitā meam qͥ ꝓ mea dedit ſuā. ſiue ergo viuimuſvirtutibus. ſiue morimur vicijs dn̄i ſeruivel ſub dn̄i iudicio ſumus. In hoc .n. xp̄s mortuus ē. Hic ꝯfirmatꝙ xp̄i ſumꝰ ⁊ mortui et viuentes qꝛ ꝓpterhoc xp̄s mortuus ē ⁊ reſurrexit Et eſt ſuarō talis xp̄s mortuus ē ⁊ ſurrexit vt manifeſtet̉ eius dn̄ium ſuꝑ mortuos ⁊ viuos.ſed nō eſt mortuus fruſtra. ergo hēt dn̄ium ſuꝑ viuos ⁊ mortuos. ⁊ hoc ē qd̓ dic̄In hoc .n. qͣſi ⁊ vere fiue morimur fiue viuimus dn̄i ſumus. In hoc .n. xp̄s mortuus eſt ⁊ reſurrexit vt mortuoꝝ morte culpe ⁊ viuoruꝫ vita gr̄e dn̄et̉ .i. dn̄ari intelligat̉ ⁊ on̄dat̉. vn̄ poſt rr̄oeꝫ dixit Mat. vlt̓Data eſt mͥ om̄is ptās ⁊cͣ. Et ſic reſtat ꝙnō abinuicem. ſed a xp̄o ſūt fr̄es iudicādi Scd̓o mō legit̉ ſic. nēo vr̄m fideliū ſibil. ſue laudi vel ſuo iudicio viuit vita nature. et nēo morit̉ ſibi morte nature. ſed potius ad honorē dei. pͣs. Qm̄ ꝓpter te mortificamur tota die. Siue .n. viuimꝰ totā die

vita nature dn̄o .i. eius laudi vel viuimusiudicio. Act. xvij. In ip̄o .n. viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus Siue morimur morte naturali dn̄o morimur. qꝛ p̄cōſa in ꝯſpectu dn̄imors .ſ. Siue ergo viuimꝰ ſiue morimurcorꝑal̓r dn̄i ſumus Uitā .n. ⁊ mors ei famulant̉. .i. ℟. ij. dn̄s mortificat ⁊ viuificatEt vere ita ē. In hoc .n. xp̄s mortuus ē etreſurrexit vt viuoꝝ vita nature ⁊ mortuorū morte nature. dn̄et̉ .i. dn̄ari oſtēdat̉. ipſe .n. ē ꝯſtitutus a deo iudex viuorū ⁊ mortuorū Actꝭ. x. Uel ſic nec actiones q̄ ſuntad ſuſtētatōeꝫ vite q̄ notant̉ in hoc qd̓ eſtviuere. nec actiōes q̄ ſunt ad mortificatōeꝫcarnis q̄ notant̉ in hoc qd̓ eſt mori. pͥmūd̓r ꝓpter illos qͦ iudicant om̄ia eſſe māducāda Scd̓m ꝓpter illos qͥ iudicāt nō oīaeſſe māducāda debetiſ iudicare qꝛ ſiue viuimus ⁊cͣ Tu āt qͥd iudicas. Hic oſtēdit ꝙ nō debent iudicare infirmos ratiōe ſūpta ex ꝑte eius qͦ temerarie iudicat. et pͥmo quiafr̄em ſuū ſibi parē ꝯtemnit. Scd̓o qꝛ commūe xp̄i iudiciū p̄uenit ibi. Om̄es .n. ſtabimus Tercio qꝛ actus eius in iudicio latere nō poterit ibi Scriptū eſt .n. Quarto qꝛꝓ ſe rōnem reddere oꝑtebit ibi Itaque vnuſquiſqꝫ vr̄m. In pͥma primo redarguitde iudicio manducātes. Scd̓o abſtinētesibi. Aut tū quare Dic̄ ergo Tu aūt q. cūſolus xp̄s om̄iū dominet̉ ⁊ ad ip̄m ꝑtineat iudiciū omniuꝫ tu qͥ māducas omniaindifferēter qͦd iudicas fr̄em tuū ꝯtemnēdo vel irridendo ip̄m nō māducantē auttu nō māducās ſed cibos diſcernēs quaē̓ſpernis fr̄em tuū omnia indifferēter manducantē. q. d. malefacis Mal̓. i. Quare deſpicit vnuſquiſqꝫ ꝓximū ſuū Omnes .n. qͣſi ⁊ vere nō dēs ita facere. omnes .n. generaliter. ſtabimus corꝑaliter. ante tribūalxp̄i euidēter. ergo omnes tā magni qͣꝫ parui ſtabimus iudicādi an̄ tribūal xp̄i .i. an̄xp̄m iudicē mūdi. Tribūal .n. ſedes iudiciaria in alto ⁊ euidenti poſita in qua ſedetludex vt ab omnibꝰ videat̉. ſic ⁊ xp̄us abomnibus videbit̉ ij. coꝝ. iiij. Omnes nosmāifeſtari oꝑtet an̄ tribunal xp̄i Scriptuꝫ eſt .n. Hic on̄t ꝙ actus aliqͦsin iudicio latē nō poterit. vbi implicat t̓ain iudice. Eternitatē vite cū dic̄. viuo egoh 3