Ad Roma.

Ca. xiiij.

ſunt aſſumendi qꝛ infirmi in fide. ſcd̓o qͣliter debēt aſſumi. qꝛ nō in diſceptatōne ibiNō in diſceptatōibus. tercio on̄dit ꝙ poſſunt aſſūere aliqͣ .ſ. qui ſunt ꝑfecti ibi. Alius .n. credit. qͣrto ꝙ aliqͦ ſunt qͥ indigentaſſumi ibi. qͥ aūt infirmus eſt ¶ Dic̄ ergoinfirmū. q. ita in ꝯuerſiōe honeſti ſitis etꝑfecti vt dictū eſt. Infirmū aūt in fide quiſ. nondū ꝑfecte credit Erant .n. qͥdam deiudeis conuerſi qͦ diſcernebāt cibos ſicutlex p̄cipiebat Leui. xi. Alij erāt ꝑfectōresqͦ nō diſcernebāt. Aſſumite vos ꝑfecti ſic̄medicus infirmū ad ſanādū. i. Theſẜ. v.Suſcipite infirmos. qꝛ qͥ ſuſcipit animasſapiens eſt. ꝓuer. xi. Aſſumite inquā nonin diſceptatōibus cogitatōnū .i. nō diſceptando vl̓ iudicādo de cogitatiōibus eiusSolus .n. deus ſcit corda hoīm. Actꝭ. i. tuſolus noſti corda¶ Alius .n. credit. Hic on̄t ꝙ ſunt qͣdamqͦ non poſſunt aſſumere infirmos dicensAlius .n. inter vos perfectos in fide creditmāducare ſe poſſe licite om̄ia humano vſui apta ẜm illud. i. Thi. iiij. Omnia munda mundis. hic habet rectam fidem de cibis.¶ Qui āt infirmus ē. Hoc legit̉ dupliciterUno mō d̓ infirmo in fide Alio mō de infirmo in moribus. Primo mō ſic. qui aūtinfirmus eſt in fide .ſ. cibos diſcernendoolus manducet ad lr̄am de quo nulla eſtdubitatio quin licitum ſit comedere Gen̄ix. Quaſi olera virētia dedi vobis omnia¶ Secūdo modo ſic. Qui aūt infirmus ēin moribus ſ. ꝓnus ad caſum libidinis olus manducet .i. cibos aridos ꝑ quos nōꝓuocet̉ libido Hunc ſuo iudicio relinquēdum dicit apoſtolus ne cū ſcrupulo ꝯtraſcīam edat ẜm glo.¶ Is qui manducat. Hic monet maioresvt nō contemnāt minores. Et pͥmo mōetnō ſpernere abſtinentē. Secundo nō iudicare cōmedentē ibi. Et qui nō manducatTercio ſb̓dit vtriuſqꝫ ratōnem ibi. Deusenim illū ¶ Dicit ergo. Is qui manducatquafi ⁊ cum hoc ita ſit is .ſ. ꝑfectus in fidequi manducat omnia .ſ. indifferenter nondiſcernendo cibos. Non māducantem .i.a quibuſdā cibis abſtinētem ⁊ inter ciboſdiſcernētem. nō ſpernat vtpote dicēdo ꝙ

infidelis eſt vel ipocrita. Iſa. xxxiij. ve quiſpernis nōne ⁊ ip̄e ſperneris.¶ Et qui nō manducat omnia .ſ. ſed intercibos diſcernit manducātem non iudicettanquā ex hoc reum vl̓ guloſum. ſic̄ multi vtroſqꝫ iudicant Luc̄. vij. venit Iohannes baptiſta non manducās neqꝫ bibenset dicitis quia demoniū habet venit filiushominis manducans ⁊ bibens et dicitis.ecce hō vorator ⁊cͣ. Deus enim quaſi ⁊ vere neuter debet alterū iudicare vel ſpernere. Deus enim illum manducantem ſcilicet et nō manducātem aſſumpſit ad fidēPſalꝰ Quia domini eſt aſſumptō noſtra⁊ ſancti ⁊cͣ¶ Tu quis es qui iudicas alienū Suꝑiusmonuit ꝑfectiores vt infirmos in fide ſuſcipiant ⁊ non contemnant. hic ponit rationes quare hoc facere debeāt. Prima ratio ſumitur a parte eius qui iudicatur Secunda a parte rei de qua iudiciuꝫ agituribi. Nam alius iudicat Tercia a parte eiꝰad quem iudiciū ſpectat ibi. nemo .n. vr̄mQuarta a parte eius qui temere iudicat.ibi. Tu aūt qui iudicas fratrē tuum In pͥma parte non eſſe iudicandū infirmū dic̄primo quia alterius ſeruus exiſtit. Scd̓oquia alteri ſtat vel cadit ibi Suo dominoſtat aut cadit. Tercio quia ſtare poteritibi. Stabit autē ¶ Dicit ergo. Tu quis esid eſt cuius autoritatis vel valoris qui iudicas i. condemnandū affirmas alienumſeruum. quafi diceret temerariū eſt iudicium cum in illo nullam iuriſdictōem habeas ſobiurgat ergo p̄ſumptuoſum cū dicitTu quis es. Preſumptiōis actū. qui iudicas. Preſumēdi argumentū. Alienum ẜuum. Math̓. vij. Nolite iudicare ⁊ non iudicabimini. Suo domino qͣſi diceret nondebes iudicare ſeruuꝫ alienū ſed ſuus dominus. Qui ſuo domino ſtat aut cadit .i.ad commodū vl̓ incommodū domini ſuiꝑtinet ſi ſtat aut cadit. nō ad tuum. Uelſuo domino .i. iudicio domini ſui. ſtat autcadit .i. ad ip̄m pertinet ſi ſtat aut cadit iudicare Eſt ergo ſua ratio talis Nullus ſeruus iudicādus eſt niſi a domino ſuo. ſedfrater ſeruus eſt domini. qui aſſumpſit illum. nō tuus. ergo non a te ſed a dn̄o eſtiudicandusd 2