Qo Roͣ.
Ca. xi.
ſapere ne tu vento ſuꝑbie frāgaris Perflant .n. altiſſima vēti. ſed potius time caſto timore .ſ. deū offendere. Ecc̄es. vl. deūtime Si. n. q. ⁊ dēs vtiqꝫ timere. ſi .n. deusnaturalibus ramis nō peꝑcit .i. iudeis. q.ꝑ ſucceſſionē ⁊ iure hereditario fidē hn̄tibus ẜm illud de Noe hebꝝ. xij. Iuſticie q̄ꝑ fidē eſt heres eſt ꝯſtitutꝰ Uide ſupp̄. neforte nec tibi parcat. ſil̓e. Lu. xxij. ſi in viridi ligno hec fiūt in arido qͥd fiet ꝓuer. vi.gelus ⁊ furor viri nō ꝑcet in die vindicte¶ Hic querit̉ ſuꝑ illud. nunqͣd ſic offenderunt vt caderēt glo. imo caſus eoꝝ ꝓdeſtCon malū nō eſt bonū ergo nō eſt vtile ergo nō ꝓdeſt ℟o. nō ꝓdeſt ꝑ ſe. ſed ꝑ accioēns .ſ. ꝑ occaſionē ¶ Itꝭ. ſuꝑ illd̓ ꝙ ſi delictū illoꝝ diuicie glo. delicto illoꝝ ditatusFi.eſt mūdus Con. ergo pcc̄m eoꝝ. uit de ꝑfectōe mūdi ℟o. delicto iudeoꝝ ditatus ēmūdus ꝑ occaſionē. nō ꝑ cām. ¶ Itē ſuꝑillud. Apl̓us gentiū Glo. nō iudeoꝝ. Conerat apl̓us romanoꝝ credentiū qͥbus ſcribit in qͦbus vna ꝑs erat iudeoꝝ altera gētium ℟o. pͥmo ⁊ pͥncipaliter apl̓us erat gētium. Secūdario ⁊ ꝑ accidens apl̓us iudeoꝝ gentibus cohabitantiū. ¶ Itē ſuꝑ illud. miniſteriū meū honorificabo Gl. ſupͣillud qd̓ debeo ſuꝑaddēdo vt etiā ꝓ iudeis laborē. Con. aut iudei erāt de ppl̓o ſibicōmiſſo ⁊ ita eis p̄dicare debebat Aut nō⁊ ita p̄dicādo eis in alieno edificabat. ℟oiudei ꝑ ſe habitantes in terra ꝓmiſſionisad Petꝝ ꝑtinebant. habitātes vero cumgentibus rōe domicilij ꝑ accidēs ad paulum vnde nō erat debitor eoꝝ niſi ꝑ accidens ¶ Itē ſuper illud. ꝙ ſi delibatio ſāctaGl. cū delibatō vnius ſubſtātie ſit cū maſſa nō p̄t eſſe delibatio ſancta ⁊ maſſa immūda. Cōtra. licet aliqui de maſſa humani generis ſint mūdi. tamen maſſa eſt immūda ℟o. glo. intelligit de immūdicia qͣficonnaturali ⁊ inſeꝑabili. ¶ Itē ſi radix ſācta ⁊ rami. Con. pr̄iarche fuerūt ſancti ⁊tn̄ multi eoꝝ filij fuerūt mali ℟o. mali cūſint quafi rami aridi nō ſunt rami fimpliciter. ſed ẜm quid. ¶ Itē ſuꝑ illud. tu āt cūoleaſter eſſes Glo. ſterilis naturaliter ⁊ amarus Con ſil̓iter ⁊ iudei ẜm illud. Eph̓.ij. Framus natura filij ire fic̄ ⁊cͣ. ℟o. naturā vocat iniciū ꝯſuetudinis a parētibuſ
traducte. nō viciū originis nature. ¶ Iteꝫſuꝑ illud noli gloriari gl. iſti ꝑ ſuꝑbiā frāgi. iſti ꝑ humilitatē inſeri meruerūt. Cd̓nTitꝭ. iij. nō ex oꝑbus iuſticie q̄ fecimꝰ noſ⁊cͣ. ℟o glo. loqͦtur de merito ꝯgrui. nō cōdigni ¶ Itē ſuꝑ illud. nō tu radicē portasgl. gens ſancta nil a te habet Con. ph̓iama getibus hn̄t iudei ℟o. loqͥtur de ꝑtinentibus ad ſalutē ¶ Itē ſuꝑ illud. noli altū ſapere. ſed time. gl. time caſte. nō ne incidasin ſuppliciū. ſed ne amittas tāte gr̄e beneficiū Cōtra bonū eſt timere ſuppliciū inferni ℟o. nō dēs timere ſuppliciū tm̄ nec prīcipaliter. ſed amiſſionē gr̄e diuine.¶ Uide ergo bonitatē. Suꝑius oſtēdit ꝙnō debet gentiles ꝯtra iudeos gloriari etpoſuit ac remouit ratōnem gloriandi. hictercio ponit ea ꝑ que poſſunt et debentagloriatōe reprimi. vbi ponit tria. Primuꝫeſt cōſideratio in vtriſqꝫ iuſticie ac miſericordie oei Scd̓m in ſeip̄is poſſibilitas caoēdi ibi. Alioquin ⁊ tu excideris Terciuꝫin iudeis poſſibilitas reſurgēdi ibi. Sed ⁊illi ſi nō ꝑmanſerint. In pͥma pͥmo hortatur ad conſideratōnem miſericordie ⁊ iuſticie. Secūdo ſubdit equitatē iuſticie ibi.In eos qͥdem qͥ ceciderūt. Tercio liberalitatē miẜicordie ibi. In te āt bonitatē. Eſtergo ſūma ſentēcie gētilis ꝯfiderādo ſeueritatē dei in iudeis qͥ peccauerūt ⁊ excecati ſunt debet ſibi timere ne ſil̓r ſibi accidatcōſiderādo gratuitaꝫ bonitatē dei qua vocatus eſt nō ſuis meritis nō debet ſuꝑbiē⁊ ſic nullo mō debet gloriari ꝯtra iudeosEt hoc eſt quod dic̄ vide ergo. q. ꝓpter incredulitate fracti ſunt. tu aut ſtas vide ergo .i. diligēter attende bonitatē ⁊ ſeueritatē dei. bonitatē mīe. Seueritatē iuſticie qꝛẜm. pͣs. Mīa ⁊ veritas obuiauerūt ſibi qꝛmiſericors ⁊ miſerator ⁊ iuſtus dominusUide ergo vtrunque cū Dauid dicente.miam ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e. ergo necſeueritas eſt fine mīa ne vergat in crudelitateꝫ. nec mīa ſine ſeueritate ne vergat inremiſſioneꝫ. ſed ſeueritas cū mīa vt ſonetin eqͥtatem. in eos quidem qui ceciderūtiudeos ſcilicet incredulos vide ſuppͣ. ſeueritatem. In te autem gentili credente bonitatē. hac tamen ꝯditione ſi ꝑmāſeris inbonitate. vt .ſ. totum quod habes bōitati