Capl̓m.i.
Ad Roma.
i. coꝝ .i. nos āt p̄dicamꝰ xp̄m crucifixumiudeis qͥdē ſcādalū gētibꝰ āt ſtultitiā. ſtultū eſt .n. erubeſcere euāgeliū qꝛ qͥ me crubuerit ⁊ ẜmōes meos filiꝰ hoīs erubeſcꝫeū ⁊cͣ Luce ix. nō erubeſcā inquā eī qꝛ ꝟtꝰdei ē ip̄m euāgeliū dupl̓r. pͥmo mō dr̄ virtꝰ dei qꝛ ꝟ̓tutē d̓i nūciat .i. coꝝ i. noſ p̄dicamꝰ xp̄m dei ꝟtutē. ſcd̓o mō ꝟtꝰ dei d̓rqꝛ ꝟtutē dei hꝫ ī remiſſiōe pcc̄oꝝ Io. xiiijIā vos mūdi eſtis ꝓpt̓ ẜmonē ꝙͣ locutuſſū vobis. ꝟ̓tꝰ inquā valēs in ſalutē oī creoēti. ſꝫ ī ꝯdēpnatiōeꝫ n̄ credēti oī inqͣꝫ creoēti iudeo. pͥmū .i. maxime ⁊ pͥncipaliterqꝛ ei pͥmo deſtinauit Iſa. ix. ꝟ̓bū miſit dn̄ſin iacob. ⁊ deinde greco .i. gētili credentiIn greco ei ſonat gētili vt dicit gl. Uel iudeo pͥmū .i. maxīe ſup̄. ē nec eſſariū euāgeliū ⁊ greco ꝯſeꝙͣter. qꝛ iudei nō ſolū ſeducti erāt. ſꝫ alios ſeducebāt. gētiles autē ſeducti erāt ſꝫ alios nō ſeducebāt tytū. i. ſūtat qͥdā vaniloqͥ ⁊ ſedū ctores maxime qͣ¶ Iuſticia eī d̓i Hic ex circūciſiōe ſūtpōit̉ rō motiua ad p̄dicādū euāgeliū ex ꝑte dei ⁊ hͦ qꝛ iuſticia d̓i in eo reuelat̉ Legitur āt hͦ dupl̓r pͥmo ſic Ita euāgeliū ꝟtuſdei ē in ſalutē oī credēti. Iuſtitia enim deiqͣ gratis iuſtificat reuelat̉ in eo. i. in euangelio q̄ iuſtitia ē oī trāſcūti ex fide vniꝰ articuli ī fidē alteriꝰ .i. q̄ iuſtitia ē oī ꝑfcē creoēti. hͦ dicit ꝓpt̓ illos qͥ credebāt qͦſdā articl̓os qͦſdā n̄ Scd̓o mō ſic iuſtitia eī deqͦ .ſ. ꝓmiſſa īpleuit reuelat̉ in eo .ſ. qͦ credit iuſtitia dico tēdēs ex fide .i. ex fid̓litatedei ꝓmittētis in fidē hoīs credētis qꝛ ī eoqͦ credit apparet deꝰ iuſtꝰ ⁊ fidelis ſicut qͣiiuſtitia viuificās ita ē ex fide ſicut ſcriptūeſt Abacuc. iij. iuſtꝰ āt ex fide .i. ille qͥ ꝑ fidē iuſtꝰ eſt oīs qͥ iuſtꝰ eſt. jͣ.v. iuſtificati exfide. viuit vita grē qꝛ fides eſt pͥma ꝟtꝰ iōei attribuit̉ pͥmꝰ actꝰ .ſ. viuē. ¶ Nondū āth̓ ꝙ vij. mōis ē trāſitꝰ ex fide in fidē ſcd̓ꝫglōm tranſitus quo trinitas colitur¶ Primꝰ ē ex fide veteris teſtamēti in quovnꝰ deꝰ colebat̉ in fidem noui¶ Scd̓us ex fide pͥmi aduētꝰ in fidē ſcd̓i.¶ Terciꝰ ex fide prime reſurrectiōis .ſ. aīarū in fidem ſcd̓e .ſ. corporum¶ Quartꝰ ex fide ꝓmiſſiōis ī fidē īpletōiſ¶ Quītꝰ ex fide p̄dicatoꝝ in fidē ppl̓oruꝫ¶ Sextꝰ ex fide ꝓph̓aꝝ ſemināciū in fideꝫ
apl̓orum metencium¶ Septimꝰ ex fide ꝟborū ī fidē rerū ip̄aꝝq̄ nō vidēt̉ ¶ Haymo ex fide q̄ ꝯcipit̉ corde ꝓfert̉ ore exhibet̉ oꝑe iuſtꝰ viuit¶. Hic q̄rit̉ ſuꝑ illd̓. primū qͥdē grās goglo. qͣꝫuis fidē n̄ accepiſſēt ẜm regulā traditā a doctoribꝰ ꝟitatꝭ. Contra Iero. dic̄ꝙ fide̓ acceperāt a petro ℟o. qͦdā acceperāt a petro ⁊ hi erāt bn̄ edocti. qͥdā a iud̓is diſcipl̓is ⁊ hi n̄ plene ¶ Itē ſr̄ illud deomeo glo. vox iſta nō p̄t eſſe niſi ſcōꝝ Contra. jͣ. iiij. an iudeorū deꝰ tātū nōne ⁊ gēcium ℟o. oīm deꝰ ē ꝑ naturā ſꝫ ſcōꝝ ſolū ꝑgrām ¶ Itē ſuꝑ illud teſtis ē mihi glo. p̄miſſa ē h̓ autoritas .i. iuram̄tū Cōtra mathei v. nolite iurare oīo ℟o. nō ꝓhibꝫ iurare ſimpl̓r ſꝫ iurare paſſim ⁊ indifferēter ſn̄iuſta cā ¶ Itē ſuꝑ illud vt aliqͥd īꝑciar gl.xp̄s ꝯſulēs infirmitati hūane fide ſola genꝰ hūmanū ſaluari decreuit Cōtra fidesin̄ oꝑbꝰ nō ſaluat Iac̄. iij. ℟o. loqͥt̉ de fide oꝑante ꝑ dilectiōeꝫ Itē ſuꝑ illud ꝓhibitꝰ ſū glo. putetis hoc culpa vr̄a fieri vtmodo vos dignos paretis Cōtra nullꝰ pſe face̓ dignū ℟o. qͣꝫuiſ nō poſſit facē tam̄p̄t ſe ꝑare vt fiat dignꝰ a d̓o ¶ Itē ſuꝑ illd̓debitor ſū gl. oībꝰ euāgelizae̓ Cōtra n̄ oībꝰ euangelizauit ergo peccauit ℟o. cumſit p̄ceptū affirmatiuū nō obligat nifi proloco ⁊ tꝑe. ip̄e āt p̄dicauit oībꝰ qͥbꝰ oportunitas ſe obtulit ¶ Itē ſuꝑ illud ꝟtꝰ dei ēglo. ꝟtutē dei ānūciat nō infirmitatē Cōtra ānūciat xp̄i paſſiōeꝫ. laſſitudinē fam⁊ hmōi ℟o. erāt hec īfirmitatꝭ. volūtarieaſſūpte n̄ ꝯtracte. hec ꝟo īfirmitas ē infirmitas ſcd̓m qͥd nō ſimpl̓r ¶ Itē ſuꝑ illudiuſtitia dei gl. iuſtitia dei ē q̄ gratis iuſtificat Cōtra imo miſcd̓ia ℟o. iuſtitia dei d̓rhic trāſitiue nō intrāfitiue. qͣ iuſtificat formal̓r nō effectiue ¶ Itē ſuꝑ illud ex fide īfidē glo. ſolet q̄ri vtꝝ illa informis qͣlitasmētis adueniēte caritate formet̉ ⁊ maneat ℟o. cōis opīo ē ꝙ manet ⁊ formatur.¶ Reuelat̉ enī ira dei de celo Premiſſa ſalutatiōe ⁊ ꝯgratulatiōe ſeqͣt̉ tercia ꝑs hꝰepl̓e. q̄ ꝯtinet narratiōem q̄ diuidit̉ in duas. primo .n. romanos diſcordātes ad cōcordiā reuocare intēdit vſqꝫ ad xij. c. Secūdo reductos ad ꝯcordiā ī moribꝰ īſtruit a xij. ca. vſqꝫ ibi ei āt qͥ potēs ē ꝓpe fineꝫ