.ſ.dictaLitteraI

Sententia interlocutoria eſt ſententiaſemiplena que profertur inter principium ⁊ finem cauſe. non ſuper principaliſed emergentibus ⁊ incidentibus queſtionibus. puta ſuper libello offerendovel concipiendo vel danda dilatōe autdeneganda ⁊ ſimilibus principali cauſa durante. vt quando iudex nō reſidēspro tribunali interloquendo inter partes ſine ſolennitate ſcripture aliquid ꝓnunciat de plano. vel ſuper aliquo incidenti vel emergenti extra primum intētum principale. ⁊ hanc poteſt reuocareiudex ſiue ſit ordinarius ſiue delegatusſiue arbiter. debet tamen cum cauſe cognitione ferri ⁊ iudice cōcedente non ꝓcedente. iij. q. iij. §. ſpaciū ẜm Goffre.Et ſententiam interlocutoriam fert iudex contra reum contumacem. quandocitato reo ⁊ non veniente pronunciat actorem fore mittendum in poſſeſſionemrei aut bonorum pro menſura debiti declarati vel rei petite de emergenti queſtion. vt quando eſt queſtio inter partesvel aduocatos vtrū aliquis ſit recipiendus in teſtimoniuꝫ ⁊cͣ. vt ſupra. Et illaſententia tranſit in rem iudicatam quoad duo .ſ. vt remedio appellationis attemptari non poſſit. ⁊ vt excipiat̄ ex eac. cum dilectus. de elec. in fi. non auteꝫvt ex ea agatur actione in factum. ſicutex diffinitiua. A quo libet enim tali poteſt appellari ẜm canones. non autē ẜmleges generaliter. fallit in caſibus. vt. lij. C. vt lite. pen. Uel dicitur ſi interlocutoria ſit talis que abſorbeat totū iusvaealicuius. ⁊ inſtar habeat diffinitiue. itavt poſt interlocutoriam non ſit locꝰ adappellandum a diffinitiua ſic ab ea appellatur. ſecus ſi poſt interlocutoriamſaluum ſit beneficium appellatioīs a diſfinitiua Goff. tenet primum in ſum. e.ni. d̓ ſen. ⁊ re iudi. Item interlocutoris

ẜm eundē eſt declaratio iudicialis ſuperaliquo articulo. ſummarie ius tribuēsinter partes. Et finaliter omne verbuma iudice in iudicio ꝓlatum iudicialiterfaciens ad cauſam eſt ſentētia interlocutoria. vt in aut̓. de litigioſis. §. om̄e col.viij. ⁊cͣ. Et notandum. ꝙ aliud eſt ſententia ⁊ aliud eſt ſtatutum. Nam ſtatutum fertur pro futuris delictis dicēdo amſtatuimus vt nullus hoc faciat ⁊ faciēsſit excommunicatus ipō facto. vt no. in 92 M cdeica. fi. de ꝯſti. li. vi. Sententia vero prolata ſic. excōmunico te ſi furtum fecerꝭ.ꝓhibetur furtum quia tractus futuri tēporis non ſpectat ad iudicē. de hoc glo.optima. de ſenten. excom. ca. romana.ſi. vi. ꝑ hoc ad. c. a nobis. de ſen. excōItem differt ſententia a canone in hocquia canon archiepiſcopi in prouīcialiꝯcilio ligat ſubditos tonꝰ ꝓuīcie. xviijdi. c. vl. ſn̄ia aūt archiep̄i dicēdo quicūqꝫ furtū fecerit ſit excōicatus nō ꝯp̄hendit ſubditos totiꝰ ꝓuīcie ſꝫ ſoliꝰ dyoceſis ſue. vt ē glo. ī. c. roāna p̄alle. Itemſententia excōicationis ſiue iuſta ſit ſiueiniuſta tenet. xi. q. iij. c. i. niſi in duobꝰcaſibus. ſcilicet poſt appellationē legittimā. ⁊ intollerabilē errorem in formac. ꝑ tuas. de ſen. excō. c. ſolet. ⁊. c. venerabilibꝰ. eo. ti. li. vi. Et qūo ſn̄ia tribusmodis d̓r iniuſta .ſ. ex cā. ex animo. ⁊ exordine ē glo. iij. in. c. ſacro. de ſen. excō⁊ illud iteꝝ veꝝ eſt in ſm̄a excōmunicationis in qua eſt ſpeciale qd̓ teneat nō ſeruato iuris ordīe. alias āt ſm̄a lata iurisordine non ſeruato nō tenet. C. de ſen.⁊ interlo. om. iudi. l. ꝓlatam. Item dediffinitiua ⁊ īterlocutoria eſt glo. ī clevnica ſuper verbo interlocutoria diffinitiua de ſequeſtra. poſſ. Et nota ꝙ ſentētia lata ſuper poſſeſſoria dicitur diffinitiua ẜm glo. in. c. fi. de iudi. ⁊ intelligitur quando cā poſſeſſionis eſt deducta