ſdictaLittera
ad velle. Secundus ſi ſecundo intercefit. l. ſi mulier ꝑfecte etatis. ff. eodem titulo. Tercius ſi pro dote fid̓ iubeat. l. i.ff. eodem titulo. Quartus ſi pro libertate alicuius ⁊ in cauſa pia. Quintus ſiapud minorē int̓cedat. ff. d̓ mi. l. ſi apd̓Secundo caſu aūt eſt certificata aut nōſi primum valꝫ renunciatio ſeruata ſolennitate. videlicet cum inſtrumentopub lico ⁊ teſtium ſubſcriptione. ſi ſecūdumnon valet. Fallit tamen in duobꝰcaſibus. Primo enim quando ſit renūciatio in iudicio valet colore ⁊ fauoreiudicij. Secundo ſi interuenit iuramētum. valet ſcd̓m Dartolum in. l. ſciendum. ff. de verborum obligationibus.⁊ ẜm Daldum in autenti. ſacramentapuberum. C. ſi aduerſus vē. Tercio caſu contingit contra legem fide iubere duinſui vtilitatem ſed mariti. Secundoobmiſſa ſolennitate inſtrumenti ⁊ teſtium. hec ad dit Daldus ſuper ad ditionibus Iohannis andree in ſpe. eodem titulo de diſpu. ⁊ alle.Senatuſcon. iunianum poſt vocationeꝫad libertatem producit proprium heredem ſeruum vel emptum ſiue dominusex iuſta cauſa abſit ſiue latitet ſiue nonvult manumittere. ſic ſeruilis conditionis ſcitis priuatis pactis ſuam velit mutare ſententiam ſiue condictioneꝫ. penacontra colluſoreꝫ ꝓmiſſa ⁊ detegenti p̄mia taliter donando. vt de iurepatro.nāciſcantur.Senatuſcon. voluſianuꝫ ſtatuit. ꝙ quiimprobe in litem coeunt. aut quicquidex condēnatione in rem ipſiꝰ redditū ſiue relatū ſit. l. iul̓. de priuata vi teneturSenatuſcon. fauianū in diſſetudinemabijt: introducēs adoptionē fieri ꝑ tresmares adoptātes ⁊ tres intercedentesemancipationes.
Senatuſcō. largicianum merito eſt abrogatum. latinam inducens libertatemqua quis morte ſua recipiebatur extralibertatem. 554M094Sententia ẜm Azonem in ſum. C. quomodo ⁊ quando iu. ſententiam proferredebet. Quandoqꝫ poteſt dici cuiuſcunqꝫ orationis ſignificatio. quandoqꝫ ponitur ꝓ opinione magiſtrorum. quādoqꝫ dicitur quicquid alicui de re aliquaplacet. quandoqꝫ eſt deportatō quandoqꝫ excōmunicatio vel interdictū ſed improprie. quia excommunicatio vel interdictum potius punit qͣꝫ finem cauſe imponit: ideo potius poteſt pena dici qͣꝫ ſētentia vel diffinitio. quandoqꝫ ſentētiadicitur quodcunqꝫ iudicātis preceptūnon nature non iuri non bonis moribꝰcontrarium ē Et ẜm hanc ſignificatōmobus modis. Primo pro marito non diſtinguitur. quia ſententiarum alia eſtdiffinitiua. alia interlocutoria alia ꝯuētionalis. alia que dicitur preceptum. alia mulcta. alia diſpenſationis Et poteſt¶Ꝙ. ſic deſcribi. Sententia diffinitiua ē diſfinitio iudicialis contrauerſie finem imponens. ff. eo. ti. l. i. Et addunt quidaꝫad diffinitōnem. indubitata. ⁊ que nullo remedio attemptari poſſit ꝑ. l. elegāter. §. ſi poſt rem iudicatam. ff. de tranſac. Uel ſic deſcribitur. ſententia diffinitio iudicialis contrauerſie finem imponens ex pronunciatōne iudicis damnationem vel abſolutionem continens. ⁊principalem diffinit queſtionē. vt quādo auditis vtriuſqꝫ partis allegationibus. cauſa terminatur ⁊ finis principali negotio imponitur. quam ſemel latāiudex reuocare non poteſt. ⁊ iudex eſſedeſinit ⁊ officio ſuo fungit̉. licet retīeatiuriſdictionem ad exequendum de offi.dele. c. in litteris. ⁊.c. querenti. Sedan corrigere poſſit ſi dicat abſoluo proꝯdēno vide goſ. in ſū. de ſen. ⁊ re iudi.