.P.dictaLittera

quia alia iuris alia iure: ⁊ de iure. Iurꝭeſt cum ius prefumit aliquid ſed nō ſtatuit ſub preſumpto. ⁊ illa recipit cōtrariam probationem. xxxv. q. iij. extra ordinaria .xxvij. q. i. nec aliqua iuris. Etde iure eſt cuius fingit ⁊ ſtatuit de ficto.contra quam fictionem non admittitorcontraria probatio. c. ad id. ⁊. c. is quide ſpon ⁊ de condi. ap. c. ꝑ tuas. c. de illvi. concor. multas. ⁊ qualiter ius fingitvide Goff. in ſum. e. ti. Nam differunpreſumptio ⁊ fictio iuris. de quo ſupri.fictio. ⁊ vna preſumptio tollit/ aliam. c.cum inter. R. de elec. vide glo. opti. inl. non eſt veriſimile. ff. ꝙ me. cau. ⁊ no.doce. regulam ꝙ preſumptio communis tranſtert in alium onus probandi.l. generaliter. §. ſi petitum. ver. ſed cū expreſumptione. ff. de fideicō. liber. Iteꝫpreſumptio ex neceſſitudine ſanguinisvicit omnes alias preſumptiones. vt ēglo. in c. fi. de teſta. vt ſi lego ludouicon. ⁊ ſunt duo eiuſdem nomīs proprij.⁊ cognoīs. preſumitur pro illo qui mihi neceſſitudine coniungitur. Et quispreſumptio ſurgit ex qualitatibus. ſciendum. ꝙ quedam ſunt qualitates ītriſece ⁊ naturalilet homī inherentes ⁊ horum quedam adherent anime ⁊ quedaꝫcorpori. exemplum de primis. vt bonitas. malicia. ⁊ in dubio preſumitur adbonam partem. quia naturaliter naſcimur fine malicia. ar. ca. ad menſam. xi.q. iij. ⁊ talis preſumptio tranſfertonusprobandi in aduerſarium. ⁊ ſic intelligitur. c. vnicum. de ſcruti. niſiſemel eſſetconuictus de malicia. talis em̄ ſempermalus preſumitur. ij. q. v. per to. ⁊. ca.ſemel. de re. iur. li. vi. vel ſi eſſet infamatus. ſic em̄ non tranſfertur onus probandi. de ſecūdis. vt ſanitas. infirmitas ⁊iterum in dubio preſumitur in melius.⁊ negans probabit. vt. l. nec codicillus

E. de codi. niſi quis fuiſſet infirmus iufirmitate aliqua de ſui natura perpetusvt epilentia. vel appoplexia. c. cum īter& ele. vel vbi dubitaretur de perpetuitate infirmitatis. vt in furioſo ideo quiaallegat contrariuꝫ debet probare. iij. q.ix. iudicas. Similiter ſi negatur quis legittimus probet negans. c. tranſmiſſa.qui fi. ſint k. Secundo alique ſunt quanio litates extrinſece ⁊ accidentales. vt eſſediuitem. iuriſconſu lem. muſicum. medicum coraulam. ⁊cͣ. que non naturalit̓adueniune. nā. netura non facit artem?ſed bene preparet ſcd̓m Dal. ⁊ in hijsonus probandi incumbit cuicumqꝫ alleganti ed fundandum intentionem ſuam. ſiue affirmatiue ſiue negatiue alleget. maxime cum pars aduerſa fundauit intentionem ſuam. non tamen ſemper ſuccumbit non potens probare. ſicꝙ alter propter iſtius non probationeꝫadmittatur ad intentum ſuum. Naꝫ adhuc iudex ex officio poteſt illum refentare ſi ſibi conſtiterit eum indignum ⁊ hocin cā in qua vltra allegationes partiumiudex poteſt impartiri officium ſuum.Secus in cauſa vbi de hoc non poſſꝫ niſipetitus.Preter qn̄ capitur excluſiue. qn̄ incluſiue. vide. ca. lrās. in fi. de p̄ſum. ec̄ videInno. ī. c. dudū. ij. de ele. ⁊ ī cle. i. deſū. tri. ⁊ fi. ca. ꝑ glo. ⁊ archi. in. c. ebrō.xiij. q. i. Itē Bar. ī l. i. in fi. ff. de pig.ac. ⁊ ꝑ alios. in. l. actione. C. de trāſac.⁊ in regula. peccatū. d̓ re. iur. li. vi. ſtatem̄ incluſiue ⁊ augmentatiue qn̄ cadit īter res penitus ſeꝑatas dicendo lego tibi oēs vineas meas. preter domū. ſedſtat excluſiue quando cadit inter dictiones ſignificantes res ſibiinuicem contentas. vt lego tibi omnes libros meos preter ſalicetos ambos. Richardū. et Bertho. vide de hoc albricum