Litteradicta .Pi

Item preſcriptio triginta annoruꝫ ẜmiura antiqua. ſed modo. xl. annoruꝫ: tollit omnem actionem ⁊ omne ius. ca. auditis. d̓ preſcrip. ſed nō currit temporeſciſmatis. e. ti. cum nobis. nec ſede vacante. c. de quarta. ⁊c. decime. ⁊. c. auditis. e. ti. nec etiam tempore hoſtilitatis. ca. ex tranſmiſſa. e. ti. Etiam nec currit contra viſitationem epiſcoporum. ⁊procurationem eius debitam. c. cum exofficij. ⁊. c. cum accedens. e. ti. ⁊ eſt introductum ꝓpter deſidiam ius ſuū negligentium. Et qui poſſunt preſcribere ⁊qui non. ⁊ etiam que res non poſſintpreſcribi. no. in capit. cum non liceat. e.titulo.Preſcriptis verbis dicitur contractusinnominatus. ⁊ fallit quando eſt factuꝫineſtimabile. vt manumiſſio. quia libertas ineſtimabilis eſt. ⁊ tanc datur actiode dolo. vt in l. dedi tibi. ff. de condi. obcau. da. ⁊ l. naturalis. §. quod ſi facio.ff. de preſcrip. nec inde naſcitur ciuilisactio. que preſcriptis verbis d̓r. de quaſupra. actio preſcrip.Preſtigium eſt quod preſtigit. alias p̄ſtringit aciem oculorum .ſ. obumbratōquedam. videlicet cum videtur alicuiſe aliud videre qͣꝫ videt. vt in incantationibus. ſicut legitur in vit. pa. de quodam coniugato nolente accedere vxorēꝓpriam. quia videbatur ſibi equa: quouſqꝫ per quendam beatum tale preſtigium fuit ſublatum. Dicebantur etiā preſtigia captiones verborum quibus obūbrantur. ⁊ ideo dicebantur preſtigia ꝟſuti iuris. vt ſupra. ius verſutum. HecAzo. C. de le. l. adulter. de hoc viceſimaſexta. queſtione quinta. nec mirum poſtvnam columnam. vbi dicitur de magorum preſtigijs. que non ſunt vera. ſꝫ fantaſtica eſſe probantur. ⁊ preſtigium di-

textum.Preſumptio ſcd̓m ſpeculatorem eodētitulo. eſt ergumentum ad credendumvnum factum ſurgens ex probatioē alterius. vt ex coexiſtentia vel coniacētiaperſonarum ſuſpectarum preſumitur coilis. c. litteris. eodem titulo. vbi ſoluscum ſola. nudus cum nuda in eodem lecto ex preſumptione violenta probāturſopulari carnaliter. Sed ſcd̓m Goffr.diffinitur ſic. Eſt alicuius facti dubij aliquotiens plena aliquotiens ſemiplem inueſtigatio ſeu probatio. Item preſumptio eſt quoddam medium intellectuale veritatis eliciende ex circumſtantiis inſurgens. exemplum ponit̉ in ca. ſtudijs. eo. ti. Illa tamen probatio non infert d̓ neceſſario quia aliter poteſt ſe reshabere niſi ſit preſumptio iuris ⁊ de iure. Unde tres ſunt ſpecies preſumptionis. vna eſt temeraria: que conſurgit amalis hominibus ⁊ ex cauſis pluribusalias puerilibus ⁊ ſuſpicionibus leuibꝰ⁊ hec repellitur ⁊ reprobabilis eſt. vt. ijq. i. primo. vi. q. i. oues. de ſenten. exinquifitioni. Alia eſt ꝓbabilis ſiue veriſimilis que conſurgit ex multis cauſis ⁊ſuſpitionibus. ⁊ hec admittitur ad ꝓbationem ſemiplenā. vt de preſum. ī mulus. c. ⁊ in c. ſolicite. de reſti. ſpo. Undecoadiuuat ad ꝓbatiōꝫ ⁊ ſi ſint alia coadminicula. c. a nobis qui ma. ac poẜ. vbiglo. admittitur etiam ad purgationemindicēdā c. ſiqͥs. d̓ pur. c. ij. q. iiij. p̄ſbiter. Tercia ē violenta q̄ ad ꝓnūciandūvel ꝯdenandū ſufficiēs reputat̉ vt xxxijq. i. dixit dn̄s. ff. d̓ hijs. qui ſui vel ali.iu. ſunt. l. filiū. ⁊ c. ltīs. de p̄ſumꝑ Diffinitiones preſumptionū vide plene. ī c.is qui. de ſpon. in glo. vbi d̓ quītuplicipreſūptione. ⁊ vi. no. ꝑ. Io. tentonicūl. di. c. ferrū. vbi de diuerẜ p̄ſump. d̓r.Nam p̄ſumptio violenta ſubdiſtinguit̉