itteraOſcl̓a. D.
dipen. Uel ſic eſt rigoris iuris per eumad quē ſpectat canonice facta relaxatiojͣ. q. vij. niſi rigor ⁊. ca. ſe. Quandoqꝫtamē diſpenſatio ſumitur improprie ſ.pro iuris declarationē. vt in. c. quintauallis de iureiurā. prout ponitur in ſpe.ti. de lega. rubri. de diſpen. §. j. Itē ẜmIohā. an. quem ſequitur do. autho. debūt.Diſpenſatio eſt quedam cōmunis menſuratio ad ſingula. ⁊ eſt de iure conceſſa propter impoſſibilitatem prouidēdide omnibus paruicularibus. ſicut nauigātes quedam proijciunt vt alia ſalua.ſint .i. q. vij. diſpenſationes ⁊ traxit originem a deo qui ex ſola miſericordia ⁊diſpenſatione vniuerſa creauit ⁊ ea ſubiecit homini inſti. de re. diui. §. in pecu.Et diſpenſatō eſt quadruplex ſcilicet ſemiplena ad minores ordines vt .i. q. i.ſi quis heretice Plena ad ſacerdotiumi. q. vij. ꝯuenientibus Plenior ad epiſcopum. xij. di. nos conſuetudinem Etpleniſſima ad primatum omnes ordines ⁊ dignitates. xxxiij. q. iiij. ipſa pietas. vt no. Io. an. in glo. c. preal. nos.conſuetudines Item no. ꝙ diſpenſans.debet habere intuitum boni vniuerſi. cūomnis lex pro bono publico ſit inuentaiiij. di. Exit autem lex ⁊ intuitum rationis ⁊ cauſe. hinc eſt ſi diſpēſatio fiat abſqꝫ ītuitu rationis. diſſipatio dicitur vtno. in. c. qꝛ intantum. de prebē. in glo.vlti. etiam non tutus eſt quo ad deum.cum quo ſine cauſa diſpenſatur. vt no.ber. in. ca. non eſt. de vo. ⁊. vo. rede. fa.xi. q. iij. hijs qui preeſt. ⁊. xxiiij. q. i. manet Et debent tria mouere diſpenſanteꝫnccītas. vtilitas. ⁊ euides p̄rogatīa meritoꝝ. i. q. vij. tali ꝯiugio. ⁊. c. exigūt.Iteꝫ diſpēſatio nō ꝯcedit̉ cuiqͣꝫ niſi abhn̄ti lege ꝯdere ⁊ tollere. ⁊ ſic ꝑ prīcipē
notāter ꝙ diſpēſans debet reſpicere comodum vniuerſi. qꝛ alias videretur diſpenſauo īpoſſibilis: cū ius ꝯmune ītroductū ſit pro bono publico. iiij. di. c. ſupra alle. Et ꝙ diſpenſatio ius priuatuꝫdicatur. iij. di. p̄uilegia. ⁊ ius publicupreferendū ſit priuato. c. bone. .i. de poſtu. prela. ſic em̄ diſpenſatio fit etiā probono ꝯmuni Iteꝫ non d̓r acceptio ꝑſonarum que ꝓhibetur. c. nouit. de iudi.⁊ de re. iur. in iudicijs. li. vi. qn̄ circaequales equalia ⁊ inequales ſeruanturinequalia cū bonos nō ſolū metu penarum verūetiam premioꝝ exhortatōe afficere debeamus. ff. de iuſti. ⁊ iure. l. i.ideo bene conceditur vni qd̓ alij denegatur Item licet ꝯtra ius naturale nonadmittatur diſpenſatio. xiij. di. in prī.Et ius cōe fundet̉ ſuꝑ naturali rōne di.i. ꝯſuetudo Tn̄ diſpēſans mouet̉ rōeꝑuculari cōtra ius cōmune. qd̓ non p̄toībꝰ ꝑticnlaribꝰ ꝓuidere ergo diſpenfatur ẜm naturalē equitatē. ⁊ rōnabilit̓Nā qui ꝓ alijs laborat p̄miat̉. ⁊ pl̓a ſenuet cōmoda q̇ habuit onera. vt in reg.iurꝭ qui ſentitonus ⁊cͣ. de re. iur. lib. viViſputare eſt allegare. vt vide licet intentionem ſuam per ꝓbationes in iudicium deductas oſtendere ⁊ eam viribꝰaſſeruare ⁊ roborare. vt. ix. q. iij. alioꝝ⁊. xxiij. q. viij. conuenior. ⁊ de fi. īſtru.inter dilectos. ⁊ de re. iudi. abbate fane. li. vi. cum ſimilibus Ꝙ autem huiuſmodi allegationes ⁊ diſputationesfieri debeant ſuper teſtibus ⁊ alijs actibus: vt patet in. c. cauſis de teſti. ⁊ inaut̓. eo. u. §. quia cū ſimilibus De hacmateria vide pe. ti. de diſpū. §. allegare.Diſtrahere eſt vendere. vt. ff. de cōtrahen. emptio. ⁊ ven. l. ſi ita diſtrahitur.⁊. l. tem alienam. ⁊. l. quoliens ē. ti. cūmulus ſimilibus