dicta.D.Littera

ſionem in alio. vt qui concedit alteri infundo ſuo aquehauſtū etiā intelligiturꝯcedere ſeruitutē itineris ad aq̄hauſtuꝫl. itē. §. i. ff. de ſerui. ruſti. predioDiſtributiuū d̓r qd̓ diſtributōeꝫ ſignificat. ⁊ hͦ diuerſimode. ꝓut diuerſitasſubiecte materie vel aliud mediū ꝓbabile habꝫ diuerſificare. verbi grā. ſic dicendo. quilibet fert lapidē. ſenſus eſt ꝙvnuſquiſqꝫ ꝑ ſe ⁊ inſolidū fert lapideꝫIdeo ſi teſtator dicit. quilibet hereduꝫmeoꝝ det ticio. x. tūc qͦt ſunt heredes totiens ticiꝰ habebit. x. l. fi. ſi pl̓ibꝰ. ⁊ ibinotabil̓ glo. ff. de le. ij Itē ibi ſi teſtatoroſtendēs duos vel tres cū digito dicatqui libet veſtrū heres mihi eſto. ſenſusꝙ quilibet ſit heces in ꝑte non inſolidūl. hoc arti. in fi. ff. de heredi. inſti. Nammateria ſubiecta nō patit̉ de pl̓ibꝰ quēlibet inſolidū heredē eſſe. cū impoſſibileſit cuilibet eandē heceditatē inſolidū attribui Itē ibi qͥſqͥs mihi heres erit. detticio centū. ſiue vnus ſolus heces ſit. ſiue pl̓es: ticio debētur centum ſolū. l. aboībꝰ. in prin. ff. de le. j. ⁊. l. ſi quis in fundi vocabulo in fi. eo. ti. Et ſi in eodē caſu teſtator poſtea ꝓhibet vnum heredēdare ticio vel eximit eū a dando. adhuccentū debētur ticio ab alijs. l. ab oībꝰ inprin. p̄al. Itē ibi quicūqꝫ primo ingreſſus fuerit caſtrū habebit centū. duo ſil̓ingrediuntur quilibet admittet̉. qꝛ hecdiſtributiua verificat̉ in vno ſolo ⁊ etiāin pluribꝰ vel oībꝰ ꝯcurrentibꝰ. qꝛ p̄mꝰeſt qui aliū ante ſe non hꝫ. ⁊ actus p̄miverbi diſtribuitur cuilibꝫ inſolidū. id̓oetiā actus ſecūdi verbi. ergo quilibet qͥprimo ingreditur habebit centū. l. quifiliū. §. j. ff. de le. j. Sed ſi dicatur. quicunqꝫ ingreſſus fuerit primo habebitillum equū vel hunc fundū. tunc pluribus ſimul ingredientibus nullus debꝫhabere ex ꝓprio ſignificato verbi. quis

vnum tantū requirit Iteꝫ ibi quicūqꝫceperit vexillum bohemorum habeat cētum. duo ſimul capiunt. hij duo ſimulcentum tantum habebunt Ratio bar.quia actus primi verbi ſcilicet capiēdivexillum. non compenit inſolidum. id̓onec actus ſecundi verbi ſcilicet habēdicētum. Et eſt ſimile ſicut duo ſimul portant trabem ⁊ nullus eorum per ſe. l. itavulneratus. §. j. ff. ad. l. aquil.Diſcuſſio Require infra inſpector.Diſertus vel diſector eſt idem quod facundus Et inde dicitur deſertatio. ⁊ ēciuilis ſapientia vt. C. de or. cog. l. qualis inde venit ſuperlatiuus diſertiſſimꝰvt. C. de aduo. diuerſo. iudi. l. petitionem in iudicioDiſiungere vel diſtinguere eſt conferre data vel accepta vt in. l. cognoſcere§. j. ff. de ver. ſig.Diſpēdium dicitur damnum vel detrimentum Aliter dicitur longum ⁊ inutile compendium vere breue ⁊ vtile deaccu. qualiter ⁊ quando. ij. ad fi. ⁊. c. diſpendia. de reſcrip. li. vj. in glo. ij. ⁊ cle.diſpendioſam ⁊ de iudi. fa. re. quod obgr̄am ⁊cͣ. de re. iur. li. vi. inde diſpendioid eſt dānoſus cle. prealle. de iudi. vbiconcor. in glo. Quandoqꝫ diſpendiuꝫidem dicitur ꝙ tedioſum abſqꝫ tamenvtilitate. vt in iure prealle. diſpendia ⁊qualiterDiſpenſare eſt idem quod diſponere.vnde diſpenſatores dicuntur eo ꝙ domum alicuius vel res diſponunt. ⁊ itaaccipitur in. l. diſpenſatores. ff. de ſolu. ⁊ dicitur diſpenſate quaſi diuerſapenſare. videlicet rigorē iuris relaxareper eum qui hoc facere poteſt Et ſi aliter ſit non eſt diſpenſare ſed diſſipareDiſpenſatio eſt iuris communis prouida re laxatio vti litate ſeu neceſſitate pēſata ſcd̓m Guilhelmū in ſpe. titulo de