Exceptio peremptoria
Oſt hoc uidendūM eſt ꝙ iudex nōdꝫ aliqueꝫ citare tꝑeferiato. Sūt at triplices ferie. ſcꝫ ſolēnes. ruſtice. ⁊ repētine. Solēnes ſūt q̇ ītroducte ſūt ob reuerentiā dei ⁊ ſctoꝝ. vt ſunt dies feſti qͣs ppl̓us ſolet celebrare. In his ferijsnō valet citatio facta a iudice. nͨ ꝓceſſꝰ iudicij factꝰ vel habitꝰ. nec ſnīa lata. vt ſi iudex citaret vel ſnīaꝫ ferret in hijs ferijs ſaltem niſifuerit de ꝯſenſu ꝑtiū. Ruſtice ferie ſūt qͥ itroducte ſūt ꝓpt̓ neceſſitatē hoīm. vt tꝑs meſſiūvel vindemiaꝝ. ⁊ tūc q̇eſcere dꝫ ſtrepitꝰ iudicij. iudex tn̄ p̄t citare ſi de ꝯſenſu ꝑtiuꝫ fuerit.et etiā ꝓcedere in cā in ferijs ruſticis. Repentine ferie vocant̉ qͥs aliqͦs pͥnceps ītroduxitꝓpt̓die natiuitatis filie vel ſui. vt qꝛ tūc triūphauit cū inimicis ſuis ⁊ obtinuit victoriā.Et hec ferie nō ſunt in vſu.Eus citatus autcōparet aūt nō. Si nō cōparet eſrꝯtumaciter ſe abſentat excōicādꝰeſt ꝓpter ꝯtumaciā. Iudexāt q̇ eū excōicatſic ſcribit. B. d̓i grā decanus talis loci. iudexvnicꝰ a papa ꝯſtitutꝰ p̄ſbytero talis loci Salutē in dn̄o. Quoniā. B. miles veſter parrochianꝰ citatꝰ eſt corā nob̓ ad inſtantiā. H. ciues monaſterien̄. autoritate p̄ſignita quē cūnec ꝑ ſe nec ꝑ aliū die p̄fixo ſibi cōparere curauit ꝯtumacē reputamꝰ. ⁊ ꝓpt̓ ꝯtumaciaꝫexcōicauimꝰ. Quapropter mādamꝰ vobiſqͣtenꝰ ip̄m ſingulis diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuitatibꝰ in eccl̓ia vrā publice nūcietis. Datum. ⁊cͣ.Si v̓o citatꝰ cōparet ſi ꝯpetūt ſibi exceptōesp̄t exciꝑe. Unde videndum qͥd ſit exceptio.Exceptio eſt actoris excluſio. et eſt quedā defenſio per quam reus intendit ſe defendere.¶ Et qͥdam eſt dilatoria q̄dam ꝑemptoria.Dilatoriā d̓r qꝛ ꝑ eā differt̉ ⁊ īpedit̉ cauſa. etqn̄qꝫ ponit̉ ꝯͣ iudicē. qn̄qꝫ ꝯͣ ſuā iuriſdictōꝫqn̄qꝫ ꝯͣ actorē ⁊ ꝓcuratorē actoris. qn̄qꝫ ꝯtēpꝰ qͦ aliqͥs citatꝰ eſt. ¶ Cōtra iudicē ſic excipit reus dicēs. Nō poteſtis eſſe iudex meuseſtis ſeruilis ꝯditōis. vel infamis. vel excommunicatꝰ. vel ſuſpectꝰ mihi ex certa rōne eoꝓ eſtis inimicꝰ meꝰ. vel cōſanguineꝰ aduerP cxi. ᵐꝰ e 4c..
ſarij mei. ſic̄ ſuperiꝰ dictū eſt. Contra actorēſic excipiat reus dicēs. Uos nō poteſtis eſſeactor ꝯme. qꝛ eſtis excōicatꝰ. ergo n̄ habetisꝑſonaꝫ ſtandi in iudicio. Eodē mō excipiatreus ꝯͣ ꝓcuratorē actoris ꝙ ſit excōicatus.Contra iuriſdictionē iudicis ſic excipiat reus. nō poteſtis me citare. qͥa nō ſū de foro veſtro. Ego ei ſū de dioc̄. moguntiū. vos d̓dioce. colonien̄. hec exceptio valet ꝯiudicē ordinariū. ſꝫ nō ꝯͣ iudice delegatuꝫ q̇ eſt delegatꝰpape. qꝛ ille p̄t citare ex aliena dioceſi. Cōtratempꝰ ſic excipit̉ qͣ tpe citatꝰ ſū nō potui iurecitari. qꝛ feriatū fuit. vnde peto ꝙ cōdenetisparte aduerſam in expēſis.¶ Exceptio peremptoria.Eremptoria excepptio eſt q̄ ꝓbata perimit cam et intentionē actoris. verbi gr̄ā. vt ſi redicat ꝯͣ actore. Tu petis a me marcas qͣs tenebar ſꝫ iniuſte iure mecū pactu de nō petedo .i. ꝙ nō peteres a me debitū. Hoc facto reus ſoluit̉ ab inſtātia iudicij ⁊ actori īponat̉ſilentiū ꝑpetuū illiꝰ cauſe. Sed reo citato veniente ad iudiciū ſi nō ꝯpetant ei exceptiōesp̄dicte rn̄dere tenet̉ actori. ſꝫ pͥus certificādūeſt ſuꝑ qͣ impetit̉ ab actore. vnde offerri dꝫ eilibellꝰ in qͣ certificandꝰ eſt. vt dicit canon etdecretū offerat̉ ei libellꝰ q̇ adiudiciū eſt vocatꝰ. xxj. dierū gaudeat inducijs in q̇bꝰ deliberat ſe vtrum velit cōtendere an liti cedere.¶ Uidendū eſt igit̉ q̇d libellus ⁊ quo ſit formandꝰ. vnde alius eſt libellꝰ eccleſiaſticusq̇ dat̉ in criminalibꝰ cauſis. aliꝰ ꝯuentualiset eſt ſcpͥtura ꝯtinēs ꝑſonā iudicis rei ⁊ actoris ⁊ rem q̄ petit̉ ⁊ cam petendi. Formāt̉ eiſic. Dn̄e. ⁊cͣ. Ego ciuis talis ꝓpono in genereꝙ tradidi dn̄o. B. militi. de tali loco. xx. marcas puri argēti qͣs mihi ſoluere ꝓmiſiti ꝓximōfeſto paſce trāſacto qd̓ adhuc non fecit.vnde peto qͣtenꝰ ip̄m ad ſoluendū dictaꝫ pecuniā cōpellatis ꝑ veſtrā diffinitiuā. hoc tn̄ſaluo iuris bn̄ficio. addendi. minuendi. mutandi. declarandi. ꝓteſtor etiā expēſas measmihi eē ſoluēdas factas in lite et extra liteꝫ etadhuc faciēdas. Et nota ꝙ libellꝰ ꝯuētualisd̓r. qꝛ ꝑ ip̄m reus ꝯuenit̉ ab actore ⁊ dꝫ hunc
s 2