De ſententia interlocutori a
¶ Lecta ⁊ lata eſt hͦ interlocutoria āno talidie tali. in pn̄tia ip̄aꝝ partiū vel ꝓcuratoribꝰpn̄tibꝰ talibꝰ ⁊cͣ. Et de iſtis ⁊ de alijs interlocutoriaꝝ formis no. ī ſpe. de excep. §. viſo. Eteſt interlocutoria q̄ fert̉ inter p̓ncipiuꝫ cauſeet finē nō ſuꝑpͥncipali. ſꝫ ſuꝑ incidētibꝰ queſtionibꝰ vel emergētibꝰ. de ap. ſignificātibꝰ.de teſti. ſignificauerūt. Et trāſit interlocutoria in rem iudicatā qͦ ad partē. ſi ab ea infradecē dies nō fuerit appellatū. vt in. c. cūqꝫ dilecta. in fi. de elec. ſꝫ non q̇ ad iudicē qͥn poſſiteā reuocare etiā poſt. x. dies. de qͣ tn̄ dicendūeſt vt plene no. in. c. cū ceſſante. de appel. ī glo..j. Ubi diſtinguunt̉ tres ſpecies īterlocutoriaꝝ. Quia qͥdā interlocutorie p̄parant ſeuordināt litē. Quedā emergētia ſeu incidētiain lite decidūt. Quedā aliqd̓ reſtitui vel dari vel nō dari. fieri vel n̄ fieri. vel aliqͥd eq̇poſlens iubēt. ꝯcludēdo tn̄ ibi tenēt doc. ꝙ omīsinterlocutoria mutari ⁊ reuocari p̄t ex cauſaſine cauſa nō. maxime poſt. x. dies ſine volūtate partis ꝓ qͣ eſt lata. Un̄ ſi iudex ſine cā iuſta interlocutoriā reuocet poterit appellari.¶ Formas autem diuerſas reuocationisinterlocutorie ponit Guil̓. in ſpe. de excepti..§. viſo. Quia poteſt ſic dicere iudex.¶ Nos talis iudex. ⁊cͣ. qꝛ in tali cauſa. ⁊cͣ. pridem ſuꝑtali exceptōne ꝑ talem reum oppoſita. pronuciamus interloquendo eandem exceptionē non eſſe admittendā. vel qͥa contratalem ſic ꝓceſſimꝰ ⁊cͣ. Habito poſtmodumꝯſilio peritoꝝ. inuenimꝰ nos ip̄m grauaſſe.vel indebite ꝯtra eū ꝓceſſiſſe. Idcirco vſi cōſilio ſaniori interlocutoriā ip̄am vel ꝓceſſuꝫhmōi exp̄ſſe reuocamuſ. Quidā tn̄ iudiceserubeſcentes factum ſuū reuocare ſic dicūt̉.¶ Nos talis iudex. ⁊cͣ. Si te talē in aliqͣ grauauīꝰ. illud reuocamꝰ ⁊ Sed talis reuocatio dubia eſt. ꝯditionalis. ⁊ incerta. ⁊ id̓o noadmittenda. Unde appellās nō obſtante tali reuocatōe nihilominꝰ inſiſtere poteſt ꝓſecutioni ſue appellatōis. ſi pure nō fiat reuocatio. Quidā etiā iudices ſic dicunt. ¶ Frater ſi te grauauimꝰ in aliquo parati ſumusillud reuocare d̓ ꝯſilio ſapientū. Et p̄figimꝰtibi talē terminū ad cōparendū. infra quemvolumꝰ pleniꝰ deliberare. Et dicit Guil̓. vbi
ſupra. ꝙ hͦ forma habet̉ in. c. apl̓ice. de iudi. li.vj. v̓. eratqꝫ paratꝰ. Glo. in. c. cuꝫ ceſſante. deap. dat aliā reuocationeꝫ hmōi interlocutorie vl̓ grauaminis formā. vicꝫ vt ſic dicat iudex. Non credo te grauaſſe. ſꝫ ſi grauaui te īaliqͣ illud reuoco. Sꝫ iſta forma q̇ duo mēbra ꝯtinet. q̇ ad vtrūqꝫ nō eſt ſana. qꝛ ī pͥmodocet mētiri. Nā poteſt eſſe ꝙ iudex ꝯtrariūcredit. Et ꝯtra tales cautelas vel doctrinasvidenduꝫ eſt qd̓̇ no. Guil̓. in ſpe. de excepti. §.penul. ⁊ in vlti. colū. Quo ad ſecundū membrū eſt ꝯditōnalis incerta. vt dixi ſupra. Un̄Oſti. dat talem formā. vicꝫ vt ſi dicat iudexad eū ꝯtra que eſt lata interlocutoria. Tudicis te grauatū ꝑ talē interlocutoriā qḋ nōconfiteor. Ego tn̄ reuoco tue ſatiſfaciens voluntati. ne de me ſaltē de facto ꝯqueri poſſesEt ſimilis forma tradit̉ in. c. niſi ſpecialis. devſu pallij. Et ꝙ dicit iudex in reuocatione ꝙnō ꝯfiteor caute dicit. quia ꝑ hoc non ſequit̉ꝙ neget ſe grauaſſe. Et aliqui iudices cōſueuerunt ſtatuere terminum appellanti ad docendum de grauamine. ſed ad hoc ipſe ap-pellans non tenetur. de quo in. c. ſi a iudice.de appli. vj.¶ Sequitur tertia pars ordinis iudiciarij.Unc ergo uideanmus de tertia ꝑte ordinis iudiciarij. ſcꝫ de ſentētia ⁊ q̄ illā ſequūturEt Guil̓. in ſpe. de ſen. prola. in prin. diffiniēdo ſic dicit. Sententia eſt iudicialis diffini-tio ꝯtrouerſie fine imponēs. ꝯdēnatiōeꝫ velabſolutionē ꝯtinēs. Dicit̉ enī ſententia iudicialis diffinitio controuerſie fineꝫ imponēsvt in. l. j. ff. de re iudi. Et debet continere abſolutionem vel condemnatōnem. de accu. illaprepoſitorum. Et ibi de hoc in vlti. glo. Uelaliquid quod tantū valeat. de ver. ſig. in hisUtrum autē ſententia diffinitiua ſit d̓ actiscauſe ita vt ꝯtineat inter acta. tractat Ioha.an. in addi. ſpe. de ſenten. prolat. in pͥn. Et ibipoſt ar. ꝓ ⁊ cōtra videt̉ tenere ꝙ ſic. maxīe ꝑca. cum eterni. de re iudi. li. vj. vbi ſententie feende et concipiende ponunt̉ in actis cauſe.