Interlocutoria ſententia

Io. an. in addi. ſpe. in loco ſupra alleg̓. ꝙ ī renūciationibꝰ hmōi ſūt ponderāda verba etſtatꝰ cauſe ⁊ ꝯſuetudo fori. qꝛ ſi fit renunciatio allegatōibꝰ ⁊ omnibꝰ ꝓbatōibꝰ. certū eſtꝙ iſta renūciatio eſt ꝯcluſio. vt no. in. c. cū dilectꝰ. de fi. inſtrumē. in glo. ij. Et idem putatip̄e ſi fit renuciatio allegationū iuris ⁊ facti.et hͦ qn̄ ſtatꝰ cauſe patit̉ ꝯcludi. Iteꝫ ſi habetꝯſuetudo fori verbū allegatōis cōprehēdereius et factū. Et ꝑ illud ſolū ꝯcludi. vt tūc renūciatis allegatiōibꝰ ꝑ hoc etiam intelligat̉ꝯcluſū. de qͣ etiaꝫ ꝑmodernos in cle. ſepe. dever. ſig. Poteſt ergo ſic regiſtrari ī actis renūciatio et ꝯcluſio ꝑ tabellionem.¶ Annotali. die tali. Cōſtitutis coram taliiudice partibꝰ p̄dictis. puta tali actore et talireo vel eoꝝ ꝓcuratoribꝰ. ip̄e partes in cauſahmōi allegationibꝰ vlterioribꝰ mutuo renūciarunt. petentes concludi cauſa in eadem.In qua etiā qͣntum in eis erat cōcluſeruntUnde iudex predictꝰ hmōi renuciationemadmittendo in ip̄a cauſa cum eiſdem partibus ſeu eorū ꝓcuratoribꝰ vt p̄fertur concludentibꝰ ⁊ cōcludi volentibꝰ ⁊ petentibꝰ ꝯcluſit. ⁊ habere voluit ꝓ cōcluſo. Acta. ⁊cͣ. Factacōcluſione in cauſa ampliꝰ ꝓbationi nō eſtlocus etiā ꝑ inſtrumēta vt in dicto. c. cū dilectus. de fi. inſtru. Iudex tn̄ ex officio interrogare poteſt poſt cōcluſionē de facto ſi aliq̇ddubitatōnis occurrit. vt in. c. cū Io. eodeꝫ ti.Sed hͦ iudex nō faciat ad petitōnem partisvt ibi no. ⁊ in. c. in pn̄tia. de ꝓba. in fi. glo. iiij.et in. c. ꝑ tuas. de teſti. Quo aūt fiant allegationes iuris tractat Guil̓. in ſpe. de diſpu. etalle. per totū. Et ſic ſumus expediti de ſecunda parte p̓ncipali ordinis iudiciarij.Interlocutorie ſententieEd antequam ueniamus ad tertiā partē. ſcꝫ de ſentētia et illis q̇ eam ſequunt̉. q̄a aliqn̄aliqua emergūt in lite ſeu cauſa ſuꝑ quibuſiudex habet interloqui. Nam licꝫ ſuꝑ incidēti nō ſit neceſſe ꝓnūciare. tn̄ ſuꝑ emergēti eſtꝓnūciandum. vt no. de ordi. cog. c. j. Et q̇d ſitincidēs vel emergēs ibi no. ⁊ ideo de interlo

cutorijs videamꝰ Et q̄ ſit ſentētia interlocutoria no. in cle. vnica. de ſequeſt. poſſ. ī glo. v̓.diffinitiua. ⁊ vide no. ī. c. j. de ap. li. vj. Superexceptōe ergo dilatoria vicꝫ an libellꝰ ſit offerendꝰ vel no. vel an ſit ei reſpondendum. velan cauſa ſit corā ip̄o iudice tractāda vel no.vel vtrū excōmunicatōis exceptio ꝯͣ actoreꝫoppoſita ſit ꝓbata vel no. vel vtrū dilatio petita ſit ꝯcedenda vel non. et de ſimilibꝰ exceptionibꝰ iudex pronūciet interloquendo ſubhac forma.¶ Forma ſentētie interlocutorie ſuper exceptōe dilatoria.¶ N. decanꝰ ⁊cͣ. Cum in cauſa tali q̄ int̓ talem actore ex vna. et talem reum parte ex altera de et ſuꝑ re vel debito tali in iudicio cōram nobis vertitur ꝓ parte dicti rei oblatafuit exceptio talis vel talis dilatio petita. velfuit ꝓpoſitū excipiēdo libello ſibi ꝑ actoremoblato nō eſſe reſpondendū vel actorem abagendo repellendū. pro eo ꝙ maioriſ eēt vinculo excōmunicatōnis innodatꝰ. vel nobisin hac cauſa iuriſdictioneꝫ non competere.ꝓ eo ꝙ tempore impetratōiſ reſcpͥti ip̄e actorimpetrans fuerit maioris excōmunicatōisſententia ligatꝰ ⁊cͣ. Nos viſis et diligent conſi deratis ſuꝑ hoc ꝑ teſtes hincinde corā nobis productis ꝓpoſitis ⁊ allegatis. Habitoetiā conſilio cum peritis. pronuciamꝰ decernimus ⁊ declaramꝰ predictā exceptioneꝫ admittendā non eſſe. ſeu ea nō obſtante in cauſa huiuſmodi ad vlteriora procedendū foreet per nos ac coram nobis procedi debere.¶ Uel ſic ſi eſt legitima exceptio. Decernimus et pronuciamus ip̄am exceptōem eſſeadmittendā. ⁊ admittimꝰ actorem ꝓpter excōmunicationis vinculū ab agendo repellēdū excludendū fore. ⁊ excludimus ſeu repellimus ſeu nobis obſtante exceptione p̄dictaiuriſdictione ⁊ cognitione in negocio hmornō cōpetijſſe. neqꝫ cōpetere ſeu libello predicto ꝑ ip̄m reum reſpondendū nō eſſe. ſꝫ eundem reum ab inſtantia iudicij fore abſoluēdum ⁊ abſoluimꝰ. Et ip̄m actorem ſibi in expenſis legitimis ꝯdemnamꝰ. eaꝝ taxatōemnobis in poſterū reſeruātes. Et tunc in fineinterlocutorie tabellio ſubſcribet iſto modo.