Druckschrift 
Sophologium
Seite
137r
Einzelbild herunterladen
 

3Spiritus enim meus attenuabitur/ et ſolum michi ſuper eſtſepulchrum vnde Iheſus filiusſirach dicebat Omnis inquitpotetatus / vitā breuis Et Solōphiloſophus de Alexandro loques ſic dicebat / O qm̄ friuola gaudia mūdi q̄m̄ rerū occ̄ofugitiuus honor Nā cui nō ſuffecerat orbis / modira foſſa ſufficit terce Hoc em̄ non attēdunthuius tꝑis prīcipes Sꝫ in ſuisfaſtis aſſidue eleuantur / ſil̓esAlexandro de quo na̓rat val̓ liviij ꝙ qͥa audiuit a quodā ſuocomite ꝙ pl̓es mūdi eſſēt. iōnon cōtentabat vni mūdo prīcipari De quo Alexan. Egregius ve̓ſificator ſic ait / Vir bone quad curas res viles res ꝑituras Nil ꝓfuturas dapno qn̄ꝫfuturas. Nemo diu inanſit inculmīe ſed cito traſit. Eſt b̓uisatqꝫ leuis in mūdo gl̓ia quisQui fuit hic ymus hic eit ordine pͥmus. vnde Quintinusnarrat ꝙ vir qͥdā canus Alexadro dicebat. Vide inquit necadas cum veneris ad culmenad ꝙ peruenire contendis / Merito igitur. Sapiencie quintodicitur Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia/ aut diuiciarum iactanciaquid contulit nobis / tranſierūtoīa ſitut vmbra Et Iere. xxxidicit Statue tibi ſpeculū / pōnetibi amaritudīes dirige cor tuūin viam rectam ſcꝫ huīlitatis ⁊gr̄e O ꝙ in docta eſt illa ꝑſonaque de ſe p̄ſumit/ ⁊ de vita fragili at qꝫ in certa eleuat vndeInnocēcius papa ſuꝑbos ſicalloqt̉ Cuꝫ inquit ſuperbis vermis et cinis Cur diuīcias pauperibꝰ diſpergendas/ accul̓ as.Cum ꝓpheta dicat dormierūtſompnum ſunm et nichil in venerūt. o. iii. di mn. mna ſuis Vitebreuitas ⁊ poſſeſſionū inſtabilitas hoīeꝫ ſapiētē huīlē r̓ddūtPoſco em̄ comemoremus hiſtoriam val̓ li. vij. narratis de qͦdam rege cui cū dyadema traderetur diu cōſiderauit pͥuſꝙ capiti īponeret dicēs ꝙ dyademafacit magis hominem nobilemꝙ felicem Quia ſi quis cogitetqnͣtis ſollicitudīnibꝰ et ꝑiculisdyadema plenum ſit / nunꝙͣ reciperet Itaqꝫ rōne principatusnon eleuabitur ſed huīliabiturvnde Seneca Alciori rei te noninponas / quia ſtatus tremēdus/atqꝫ regentibꝰ peius inſtat ꝑiculum quā ſubditis / quia prin.ceps omnes timēt / ceteri verovnum pricipem timent Et cōcludit. Si vere inquit prudeseris ubiqꝫ idem eris vt non extollaris laudatus nec turberisiniu riatus De caſtitate principumCa xiiij