Et tn̄ eoꝝ ydola ſuccurre̓ nonvalebant. Iō ip̄i in nomīe xp̄iliberi facti fuerūt Ex qua hiſtoria ferunt aliqui ꝙ ab illo tꝑecitra / principes tꝑales libertatēin eccleſia malefactoribꝰ ꝯceſſerūt. Qm̄ laus eius in eccleſiaſanctorum inquit propheta:.De humilitate pͥncipūCapitulum tredecimVphia ſemꝑ petit caſūNullus igit principatus ſtabil̓/ vbi ſuꝑbiaregnat. Vnde geniẜ xi. diciturQd̓ homines ꝓpter ſuaꝫ ſuperbiam turri erexerūt. Et exindeipſi qui viius ydeomatis erātdiuiſi fuerūt. Attendamus em̄qm̄ ſuꝑbia diuiſit angelos. ſuꝑbia depreſſit neronē. omīſqꝫſedicio a ſuꝑbia exordiū cepitd̓o ſenecā ad lucillū ſic mouevat. Cūctis eſto benignus omnes tibi pares facias īferioresſuꝑbiendo ne ꝯtēpnes Suꝑiores debite viuendo / nō meluasVnde in libro de nugis philoſophoꝝ de Iulio ceſare legitur. ꝙſuis militibus nunꝙͣ dicebatite ſed ſemper venite quia ſcilicet non ſolū volebat ſibi ſeruiri/ ſed eciā ſeruire prōptus eratDe quo ibidē legitur. Qd̓ cūquidā veteranus qͥdā die dumdampnaretur coram iudicibusrogauit ceſarem vt deſcender-aſſ⁊ iuuaret eum. Cui ceſar deditbonum aduocatū in ſui adiutoriū. Cui veteranus ait. Ego inquit te periclitante in bello aſiatico non queſiui aduocatumſed ego pro teipſo pungnauiVide inquit vulnera que pro teſuſcepi. Tunc ceſar videns vulnera erubiūt / et mox ad verbūeius deſcendit / timens ne ſuꝑbus aut ingratus crederet̉. Vnd̓ixxi ꝯa furdicebat. Ille em̄ ſe milite neſibūt denantit ltecit amare qͥ non laborat vt mixxq ilaxij ilitibus carus ſit Inſuper ſenecāiubuit̉ ⁊ qꝛ ta f:libro quarto de ira. De huimxxpta midi cūt .litate Antigoni r̓gis narrat. ꝙquādā nocte audiens ſuos milites ſibi contradicētes eo ꝙ raAiqr ditrū eg2cione ipſius onera maxima deriteꝝ ſic ix b: εferebant. Ipſe igitur antigoIlita us vltꝫ ta x.nus clamdeſtine deſcendit. etA phitiasipſis neſcientibus quis eſſet ipſos iuuabat in portandis onerib ādiribus. Ipſiſqꝫ tandem dixittinnūd glu eteNunc inquit maledixſtis Antigono cuius vicio in has miſerias incidiſtis. Nunc igiturejbā cbene optate ei quia eius laborirxchid agsbus interuenientibus penā gͣndem euaſiſtis. Ecce igitur qͣnta principum humilitas. Sednunc poſco quid dicemus niſiquia taſtum et ſuperbiam querunt ⁊ p̓ncipes ī ſuo ſceptº gl̓iant̉ / duces in ſolio. et īꝑatoresin dyademate gl̓ian Sꝫ r̓ueravir qͣntumicūqꝫ ſb̓limis exiſtatattēde̓ debꝫ illud. Iob dicētisi
Druckschrift
Sophologium
Seite
136v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten