XC192

propter exemplum tēperantie. ¶ Primo igit̉ꝓpter fidei certitudineꝫ: qꝛ nō ſolū in ꝓmiſſione: ſed multiplici certitudine nobis firmata ē.In ꝓmiſſis .n. ſit multis modis certitudo. Qn̄eniꝫ ꝓmittēti nō credit̉: addit iuramētuꝫ: qn̄qꝫvero ad maiorē certitudinē adhibetur īſtrumētuꝫ: vt lr̄e in ꝗbꝰ ꝓmiſſuꝫ ꝯtinet̉: adhibent̉ qͣꝫdoqꝫ teſtes: ⁊ ad vltimuꝫ tradunt̉ obſides: ⁊ hͦtotū ad certitudinē. Magna .n. certitudo ē qn̄famuli tradūtur obſides: maior qn̄ amici: maxima qn̄ filius. Hac .n. certitudine maior fierinō poteſt. Et ideo oportuit pati xp̄m. Abrahefacte ſunt ꝓmiſſiōes de eterna hereditate: ⁊ qͣſinō hͦ ſufficeret additū eſt iuramentuꝫ. Un̄ geneẜ. Per memetipſuꝫ iuraui dicit dn̄s: qꝛ feciſti rem hanc ⁊ nō peꝑciſti filio ⁊c̄. Sed ad matorem certitudinē adhibitū eſt inſtrumentum:qn̄ .ſ. data ē lex: ſicut inſtrumentū in quo ꝯtinebantur ꝓmiſſiōes. vn̄ ⁊ ſcripta eſt digito dei: ſicut legit̉ Exo. 20. Deīde adhibiti ſunt teſteſ ꝓphete ꝓmiſſionē adhibētes. Deinde adhibitiſunt obſides .ſ. ſancti patres. De ꝗbus dr̄ hebre. xj. ꝙ ſunt ludibria ⁊ verbera exꝑti ad teſtimoniū ꝓmiſſiōis. Vnde ſeꝗtur. Et hij oēs teſtimonio fidei probati inuenti ſunt. Sꝫ adhucoportuit vt maior certitudo fieret: quo nō potuit maior certitudo fieri .ſ. vt traderet̉ vnigenitꝰꝓ obſide vt pignus haberemus: ⁊ certi eēmuſde ꝓmiſſiōe. Quid gͦ fecit ipſe d̓s pater? Uideamꝰ apl̓ꝫ d. Ro. Filio ſuo vnig. nō peꝑ. ⁊ qūogͦcuꝫ illo nō oīa nobis doauit; Ideo igit̉ oportuit pati xp̄ꝫ ad certitudinē fidei. ¶ Scd̓o adſpe ꝯfirmatiōeꝫ. Diffidētia .n. ex duobꝰ naſcit̉ſcilicet ex ꝯſciētia peccatoꝝ vel ex defectu meritoꝝ. ¶ Primū fuit in cayꝫ cū dixit. Maior ēiniꝗtas mea ⁊cͣ. Alij ſunt ꝗ de meritis ſuis nop̄ſumūt īpediēte miſeria in qͣ inuoluti ſunt. Un̄ſpei duplex eſt īpedimentū. ¶ Unū ex ꝑte miſerie īpedientiſ ad bonū. ¶ Aliud ex ꝑte culpeqͣ ꝯſciētia rep̄henditur a malo. Et iō oportuitpati xp̄ꝫ: vt amplius diffidētia locū nō habeat:ſed vt ſpes qn̄qꝫ ſic in alijs roboretur. ¶ Primo ergo oportuit pati xp̄m vt remoueret̉ diffidentia ex parte peccatoꝝ: qꝛ dicit Ioh̓es in canonica ſua. Si ꝗs peccauit aduocatum habemus apud patre. Ille aduocatus bonus eſt: ꝗcauſaꝫ ſemꝑ bene ꝓcurat. Et ideo deſꝑatio innobis locum nō habeat: ⁊ ſic nullū eſt peccatuꝫad mortem: qd̓ morte chriſti non ſoluat̉: cuꝫ ꝑmortem eius nobis venerit tam potens ⁊ efficax medicamentum ꝙ nullus poteſt maligni-

tate morbi deterreri. Et ideo errauit cayꝫ dicēs. Maior eſt iniquitas mea ⁊c̄. ¶ Secūdooportuit pati xp̄m vt remoueretur diffidētia exparte meritoꝝ ſine defectu meritoꝝ. Si .n. cōſideremus qͣꝫtuꝫ tꝑis voluptatibus carnis dediti fuimꝰ multū eſt diffidendū. Sꝫ ſicut dicitapl̓s ad heb̓. Nō hēmꝰ potificē ꝗ nō ſciat ꝯpati īfirmitatibꝰ nr̄is ⁊c. Et iō dic̄. Adeamꝰ cumfiducia ad thronū gr̄e. vn̄ Ber. Qd̓ mihi d̓eſtd̓ meis meritis: vſurpo d̓ viſceribꝰ dn̄i: nec deſunt foramīa ꝑ q̄ effluāt. Foderūt ei manꝰ ⁊ pedes: ꝑ qͣs rimas lꝫ mihi ſuge̓ mel de petra oleūqꝫ de ſaxo duriſſimo. Proīde meū meritū eſtmiẜatio dn̄i: nec vnqͣꝫ ſine meritis eſſe poteroqͣꝫ diu durabit dū̄i miẜatio. Et ſic oīs diffidentia remouet̉ ꝑ dn̄i paſſionē. Ad heb. Hn̄tes fiduciā ⁊c. ¶ Tertio ad caritatis ꝓbationē. Dupliciter .n. ꝓbat̉ dilectio. Nā ſic̄ dicit Gre. ꝓbatio dilectōis ē exhibitio oꝑis. Donū .n. eſt ſignū dilectiōis ⁊ maiꝰ donū maioris ⁊ maximūmaxīe. Multa dedit nobis d̓s pr̄. Yſid. dicitpͥma dei dona eē: ꝗbꝰ nobis reos nos eē on̄ditꝗ alicuiꝰ ſub reatu culpe iuſtos nos eē credebamꝰ. Uenit gͦ xp̄s ⁊ patefecit vulnꝰ: ꝯpoſuit ſemetip̄ꝫ: ⁊ de morte ſua medicinā aꝑtauit: vt nōeēt tm̄ oſtēſor vulneris ſꝫ ſaluator. Sicut pctm̄nō admiſit. Ita penā nr̄i pctī ſuſcepit: vt ꝑ īdebitā .ſ. penā ſuā: nr̄aꝫ ablue̓t culpā. Dedit .n.primo imaginē in creatiōe: deinde oīa ſua. vn̄hoīem ꝯſtituit ſuꝑ oꝑa manuū ſuaꝝ. Angelosetiā ſuos ad cuſtodiā dedit. Pſal. Angelis ſuis mandauit ⁊c. Qd̓ ibi dicit de capite: de mēbris poteſt dici. Dedit nobis vnigenitū ſuū: ſicut dicit Ioh̓es in euāg. Sic d̓s dilexit mūdū⁊c. Et maius dare nō potuit qꝛ dedit ipſe filiꝰ.Ioh̓iſ. 19. O īa mea tua ſunt. Dādo igit̉ filiuꝫſuū oīa ſua dedit ipſe ī effectu: vbi ꝓbat̉ dilectīoipſa: ſꝫ adhuc magis ꝓbat̉ in effectu paſſionisqͣꝫ actionis. Qui .n. aliꝗd ꝓ aliquo facit: ſignūeſt ꝙ diligit eū: qui nō ſoluꝫ facit ſed etiā patiturſignum eſt ꝙ magis diligit. Maxime d̓s pater dilexit in creatione rationalem creaturā potius qͣꝫ aliquam aliam. Nullā enim ad ſuamimaginē fecit d̓s niſi iſtaꝫ. Sed ꝗd amplius?Hominē angelo pretulit in effectu incarnationis: qn̄ hoīeꝫ aſſumpſit nō angelos. Un̄ apl̓sad heb. Nō angelos apprehēdit: ſꝫ ſemē abrahe ⁊cͣ. Quid de pati dicemꝰ; Maiorem verocaritatē nemo habet: vt animam ſuam ponatꝗs pro ⁊ cetera. Iſta propoſitio vera videtur⁊ tamen ſi maior videatur: illa maxima eſt.