LXXVIII

ad ſingula opera virtutū: quam prōptitudinēhabet per virtutes ꝗbus exitur in actus virtuoſos. Sicut etiā aīa nō eſt pͥncipium oꝑū naturalium: niſi ꝑ organa in corpore determinata.Sic gratia gratum faciens ceteras virtutes includit: quibus fit acceptabilis deo. Et hoc eſtquod dicit: ꝙ ih̓s: ideſt gratia ſedit ſuꝑ eum: inanima cauſando virtutes integrantes gratuoſitatem deo acceptabilem.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſex ſunt virtutes nos diſponentes nobis collate per gratiam. ¶ Pri.ma eſt lumen fidei: qua mens illuſtratur verirate eoꝝ: que ad ſalutē reꝗrunt̉. vnde Augu.dicit. Fides eſt omnium bonoꝝ fundamentūhumane ſalutis initium: ſine hac nemo pōt adfilioꝝ dei numeꝝ pertinere. vnde licet intellectꝰ noſter ſufficiēter intelligat ea: que ſunt ſubſua facultate: indiget tamē lumine fidei: in hijſq̄ excedunt naturalem cognitioneꝫ. Et hoc lumen dicit̉ lumen gratie: inqͣꝫtum eſt nature ſuperadditū. vnde dicit̉. Sicut ſcriptū eſt. Quaſi dicens ꝙ omnia que ſunt neceſſaria ad ſaluteꝫ: ſcripta ſunt in hijs q̄ fidei ſunt fulcimentū.¶ Scd̓a eſt fiducia de deo: qͥ excludit timorē.Nam ipſa eſt ſpes roborata ex alia firma oꝑinione. Et ideo excludit timorē. Pſal. Fiducialiter agā in eo ⁊c. vnde nota ꝙ fiducia aliquādo ꝯcipitur ex hoc ꝙ aliꝗs credit alicuius auxilium ꝓmittentis. Sed qꝛ fides dicitur etiamopinio vehemens: ꝯtingit aliquem vehementem opinari: nō ſolum ex dicto alterius: ſed exfacto ꝯſiderato alicuius arnicitie: puta cum aliquis ꝯſiderat alium amicum ſuum eſſe potenteꝫ: fiduciam hꝫ iuuari ab eo: ⁊ ſic timor caſſat̉vnde dicitur. Noli timere. vbi Auguꝰ. Nolitimere cuꝫ patitur ille: qꝛ eius ſanguis ꝓ te funditur: per quem tuum delictum deletur: ⁊ vitaredimitur. ¶ Tertia eſt dilectio dei: qua adoptamur in filios dei. Ad Ro. 8. Non accepiſtis ſpūm ẜuitutis: ſed accepiſtis ſpiritum adoptionis filiorum dei. Ratio eſt. Nam ꝓpriuꝫeſt filioꝝ adimplere preceptum patris. ſed caritas facit adimplere p̄cepta dei. Ideo cauſat innobis adoptioneꝫ filiorum dei. vnde pͥma adThimo. pͥmo. Caritas eſt finis p̄cepti de corde puro: ⁊ conſcientia bona: ⁊ fide non ficta.Glo. Caritas eſt finis ꝯſumationis: non conſumptionis. Plenitudo .n. legis eſt dilectio.vnde aīa in caritate radicata: dicitur filia ſyonqd̓ interp̄tatur ſpecula. Nam aīa exn̄s in altoꝑfectionis: ſollicite ſpeculatur: ꝯſiderando ea:

169que beneplacita ſunt dilecto. vbi Augu. in li.de ꝯceptione ⁊ gratia. Cuꝫ dixiſſet ꝙ ſine gratia nullum bonum hoīes faciunt: ſubdit. Nonſolum vt miniſtrante ipſa ꝗd facienduꝫ ſit ſciātverum etiaꝫ vt p̄ſtante ipſa faciant cum dilection qd̓ ſciūt. Et ſic pꝫ quomō cauſat gratia caritatem. ¶ Quarta eſt vera ob̓ia. Ipſa .n. eſtẜm Greg. ſola virtus: que alias virtutes mēti inſerit: inſertaqꝫ cuſtodit. Et ideo regit oēsnoſtras meritorias actiones: inqͣꝫtum .ſ. ordinantur ad obediendū diuine voluntati: qꝛ ẜmBer. dirigit greſſus noſtroſ: ⁊ ſancte ꝯuerſionis gratiā ꝓmeretur. Et ideo dicitur rex virtutum. Quod pꝫ cum dicitur. Ecce rex tuusvenit ſedens ſuꝑ pullum aſine: intelligenduꝫꝙ ob̓ia hꝫ officiū regis. ¶ Primo qꝛ regit eūquē poſſidet. Greg. Dū alieni voluntati ſubdimur nos ip̄os ſuperamus. ¶ Secundo qꝛfacit nos acceptatiōe dignos. Ber. Quid visme facere? Eſt verbum omni acceptatione dignum. ¶ Tertio qꝛ ſubdit deuꝫ noſtre voluntati. Greg. Si obediētes fuerimus p̄poſitisnoſtris: obedit d̓s orōibus noſtris. ¶ Quarto qꝛ nos efficit reges regni celeſtis. Mat. 12.Si vis ad vitam ingredi: ſerua mandata.¶ Quinto eſt teſtimonium ꝯſcīe: quo ꝗs certificatur in mentis ꝯſideratōe de reꝗſitis ad ſalutem. vnde apl̓s videns teſtimonia xp̄i: quioꝑatus eſt ſalutem noſtrā eſſe credibilia dixit.Scd̓a ad Thimo. pͥmo. Scio cui crediddi: ⁊certus ſum ⁊c̄. De quo Ber. ait ſuꝑ cantica.Nihil ab hac luce clarius vel gl̓ioſius hͦ teſtimonio: cuꝫ veritas infulget: ⁊ mens noſtra inveritate ſe videt. Sed qualē? Pudicam: verecundā: pauidā: circunſpectā: nihil penitus admittentem: qd̓ euacuet gl̓iam ꝯſcīe atteſtantis:in nullo ꝯſcīam ſibi faciens. In quo erubeſcatp̄ſentia veritatis. Scd̓m eundem teſtimoniūꝯſcīe veꝝ eſt. Cum ſpiritus ſanctus teſtimonium ꝑhibet ſpiritui noſtro ꝗ peccata ꝯdonat: ⁊merita donat: ⁊ p̄mia ipſe redonat. vnde dicit̉Teſtimonium gͦ ꝑhibebat turba. q. d. Turbaſanctaꝝ affectionum: que erat cum gratia: quādo lazaꝝ .i. pctōrem vocauit .ſ. ad gratiā cōdonando: teſtimonium ꝑhibebat .ſ. potētie eius:quādo eum ſuſcitauit a morte: merita donādoEt ꝓpterea venit ei turba obuiā: qꝛ audiebāteum feciſſe hͦ ſignuꝫ .ſ. mirabile: qꝛ illi peccatori p̄mia redonauit. vnde Aug. Utile eſt teſtimonium: qd̓ ordinat̉ ad introducendū fideꝫ incordibus hoīum. ¶ Sexta eſt zelus iuſtitie: