LXXVIII
Prima ꝯſideratio.Irca primaꝫ ꝯſiderationem: que eſtde ſpūalis vite ꝑ mortē xp̄i reſuſcitatione cum dicitur. Cogitauerunt: ſūttres concluſiones.¶ Prima concluſio eſt: ꝙ quantūcunqꝫ aliꝗsſit magnus peccator: nō dꝫ deſperare etiam demaxima gr̄a acꝗrenda: cuꝫ habeat poſſibilitatēad gradū quēcunqꝫ gr̄e poſſibileꝫ ipſi creatureNaꝫ lꝫ peccatum īclinet ad oppoſitū: ⁊ qͣꝫtumetiā maius eſt magis īclinat: tn̄ capacitateꝫ gr̄anon aufert: cū ipſa ſit homini naͣlis etiā cū gr̄aqꝛ eiiā cum quocunqꝫ gradu gr̄e ſit a diſtributione diuina. Ideo nulla eſt diſpoſitio neceſſitatis: ad quēcunqꝫ gradū gr̄e ex parte hoīs. Cōgruuꝫ tn̄ eſt: vt inequal̓r d̓s ꝯferat gratiā ineqͣliter ſe diſponentibus. vnde iſtud intelligitur īlazaro quatriduano: ꝗ ſignat maximū peccatorem: qui ſpūaliter mortuus erat: ꝑ peccatū quadrifarie .ſ. ꝑ conſenſuꝫ: per oꝑis impletionemꝑ delectationem: ⁊ ꝯſuetudineꝫ: Is tn̄ a morteſpūali ꝑ gr̄aꝫ merito paſſionis excitatur.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ d̓s conuerſos ſrequenterpermittit ſuſtinere īſultus tēptationuꝫ: vt ī virtutibus exerceat̉. vnde Iſido. de ſum. bo. Tūcgrauari magis ſe ꝗſqꝫ impulſu vitioꝝ agnoſcitdum ad cognitionē dei acceſſerit. Nā vitia an̄ꝯuerſionē paceꝫ cū homine hn̄t: quādo autē expelluntur: tunc acriori virtute ꝯſurgētes: fiūtinimica ꝯuerſo: q̄ peccatori antea blandiebant̉Fit tn̄ talis afflictus nō ad dānationeꝫ: ſꝫ ad ꝓbationeꝫ. vn̄ ſeꝗtur. Utile eſt ſeruo dei poſt cōuerſioneꝫ tēptari: quatenus a torpore negligētie ſolicitantibus vitijs ad virtutes: animā perexercitium preꝑaret vitioꝝ. vn̄ dicitur. Cogitauerunt pͥncipes ſacerdotuꝫ: vt lazaꝝ interficerent. Principes auteꝫ cogitationes ſapīe ſecularis: que ꝯſideratione nobilitatis generis dicuntur pͥncipes: ⁊ ꝯſideratione dignitatis ſacerdotes dicuntur. Et ꝯſideratiōe ſagacitatis:dicuntur ſcribe: ⁊ conſideratione vite ſingularitatis: dicuntur phariſei. He dicūtur tēptationes: quia eleuantes cor iuſti in ſuperbiam trahere nituntur in recidiuum.¶ Teatia ꝯcluſio eſt: ꝙ perfectio vite poſt conuerſionem efficax eſt: alijs etiā ad exēplum conuerſionis. Nam talis mutatio dicitur dextreexcelſi. Cuius eſt motu proprio voluntateꝫ flectere. Hec enim taliter in nomine ꝯuerſioneꝫoperatur: vt etiaꝫ ſimul cuꝫ hoc moueat volūtateꝫ ad donum gre acceptandum. Un̄. Ro. 4.
I68Ipſe enim eſt: qui iuſtificat impium ⁊c. vncodicitur. Multi ꝓpter illum abibant ⁊ crediderunt in ih̓m. Quid per iudeos intelligit̉: niſieos: ꝗ exēplo ꝯuerſi: ſpūali circunciſione auferentes: p̄putium carnis ꝯcupiſcentie cultro cōfeſſionis exercitāt ſe in laude diuina? Hij aūtabeuntes a ꝯſortio iudeoꝝ .i. demonum. Demones .n. credunt: ⁊ ꝯtremiſcunt. Iacobi. 2.Crediderunt in ih̓m: ei ꝑ fidem: ſpem ⁊ caritatem inherendo. vn̄ ẜm Yſa. lex dei quottidiead aures noſtras pulſat: ⁊ factoꝝ documentabonoꝝ cordis noſtri affectum ꝓuocant. Et ſiprauoꝝ ſepe ſecuti ſumus exempla: cur nō imitamur ſanctoꝝ digna ⁊ deo placita facta?Scd̓a ꝯſideratio.Irca ſcd̓am ꝯſiderationem: q̄ eſt deꝯuerſoꝝ debiti obſeꝗj exhibitōe: cuꝫcdicitur. In craſtino auteꝫ. occurrunttres concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ad verā ꝯuerſioneꝫ nōſufficit mala relinquere: ſꝫ opꝫ etiā ſe exercerein oꝑibus virtuoſis. vn̄ Grego. in ome. dicitꝙ minus eſt malum nō agere: qͣꝫ niſi ꝗſqͣꝫ etiā⁊c. Et hoc intelligitur cū dicit̉. Turba multa.ſ. iudeoꝝ: ꝗ iaꝫ penitentiā ſpiritualis ꝯuerſionis abſtulerunt penitentiaꝫ carnalis ꝯcupiſcentie: que cuꝫ audiſſet aure cordis: ꝑ inſpirationes ſecretas uocationem ꝑ ſcripturas ⁊ predicationes .ſ. qꝛ venit ieſus .i. gratia ſalutis nōbis venerit per paſſioneꝫ eiꝰ: iheroſolymaꝫ .i.vt nos tranſferret in ſupernā pacem vite eterne acceperunt ⁊cͣ.¶ Secunda ꝯcl̓o eſt. ꝙ talis conuerſio debeteſſe feſtina cōtra illos ꝗ dicunt vſqꝫ in ſenectā⁊ ſenium. vnde licet aliqn̄ tales deus diutiusexpectet tn̄ in fine eos acrius punit. In moraeſt eniꝫ ꝑiculum. Eccl̓. 7. Ne tardes conuerti ad dominuꝫ ⁊ ne differras de die in diē: ſubito enim veniet ira eius ⁊ in tempore vindictediſꝑdet. Et hoc ē ꝙ dicit̉: in chraſtino aūt. q. d.ꝙ tale exercitiuꝫ nō eſt ꝓcraſtinādū: ſed ſtatimpoſt conuerſionem in craſtino .i. ſine differentia eſt incipiendum ⁊ perficiendum.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ poſt conuerſioneꝫ exercitatio debet fieri maxime in tribus. ¶ Primoin imitatione bonoꝝ opeꝝ in alijs. Nā virtutes nō ſunt nobis a natura: ſed ab alioꝝ exemplis acꝗrunt̉. vn̄ Iſid. dic̄ ad correctionē moꝝmultū valēt exēpla bonoꝝ. Mētes .n. īchoantium non queunt proficere ad bene viuendumniſi perfectorum informent̉ exemplis. vn̄ dicit