Sermo

Hec autem non ceſſauit oſculari pedes meosſpūali reconciliatōe. Oleo caput meum: nō vnxiſti elemoſinaꝝ largitione. Hec aūt vnxit pedes meos .i. pauꝑes eis ꝯpariendo: ⁊ effectu:⁊ affectū. Et ideo ꝑꝑ hec facta remittūt̉ ei pctāmulta: qꝛ qͣꝫto plus peccauit: tanto plus ei xp̄sdimiſit: ⁊ tanto plus ipſa xp̄m dilexit etiā operum exhibitiōe. vnde glo. Ardor caritatis inrubiginem pctōꝝ expulſit. Et addit̉. Cui minus dimittitur: minus diligit. Dicendum ꝙiſtud vt frequētius veꝝ eſt: qꝛ illi qui ſurguntde maximis pctīs: poſtea cōparato habitu oppoſito: feruētiores fiunt in dīna dilectione: ꝙͣilli ꝗ de paruis ⁊ mediocribus ſurgunt. Nontamen opꝫ illud neceſſario ſemꝑ eſſe verum.Qualiter hͦ ſit intelligendum: dictū eſt ſupra.vnde etiā ei non ſolum pctā dimiſit: ſed ei vitāeternā donauit. Et iō dicit. Fides tua te ſaluāfecit: vade ī pace. Glo. In via pacis abirep̄cipit̉: vt aꝟitatis trinitate ī via ſcādali nō labat̉.¶ Septima ꝯcl̓o eſt: ꝙ lꝫ multi conueſcebantur cum xp̄o fiducial̓r fide adherētes ei: tamenmirabant̉ de hijs: que oꝑabatur: tanqͣꝫ deusforte talis admiratio fuit reuerentie: nō dubietatis cauſata nhilominus ex hoc: qꝛ inconſueta: ⁊ rara: ⁊ ſuꝑ humanam facultatē. Et poteſtadduci talis ratio. Nam quotiēſcunqꝫ tranſcēdentium notitia in memoriā venerit: totiēs renouat in mente miraculuꝫ. Cum igitur operaxp̄i: puta mortuos ſuſcitare: infiriuos curare:⁊ pctā dimittere: ſint tranſcendētia noſtram facultateꝫ: ⁊ on̄dentia dīnam bonitatem: potiustebat eos in admirationē. vnde dicit̉. Et ceperunt ꝗ ſiml̓ diſcūbebant dicere. Quis eſt h̓⁊cͣ. q. di. O portet ꝙ ſit d̓s humanatꝰ: qꝛ ſolusdeus pōt peccata diuittere. Cuius remiſſiōisnos ꝑticipes faciat ih̓s xp̄s. Amen.¶ Feria. 6ª. ante feſtū palmaꝝ. Sermo. 77.Ollegeruntpontifices ⁊ phariſei ꝯſiliū.cIoh̓is. 2º. Scd̓m qd̓ dicitBer. vtrūqꝫ nob̓ neceſſarium erat: mors xp̄i .ſ. ⁊ viterecordatio. Naꝫ vita xp̄i viuēdi mihi regl̓a extitit: mors aūt a morte redēptio. Nam vita inſtruxit vitā iſtam: ⁊ morte mortē iſtam deſtruxit. Uita ꝗdem laborioſa: ſꝫ mors precioſa.Sꝫ qꝛ mors xp̄i ꝓdeſſe non pōt neꝗ̄ter viuēti

nec eius vita damnabil̓r morienti: ideo viuendo viuere docuit: ⁊ mortē moriendo ſecuramreddidit: qm̄ ꝗdem reſurrecturus occubuit: ⁊ſpem fecit morientibus reſurgēdi. Sꝫ qꝛ qūovita xp̄i nobis vite ⁊ diſcipline documentū ⁊ſpeculum extitit: ſupra multipliciter oſtenſumſit ad eius mortē ꝯgruitatem ꝓcedamus. Inquam phariſei ⁊ pͥncipes machinati ſunt nututamen dei ac diuina p̄ordinatione: vt dicatur.Collegerūt ⁊c. vbi occurrunt. 4. ꝯſideratōes.Prima ꝯfideratio.Irca primam ꝯſiderationeꝫ: que eſtcde machinantiū iudeoꝝ ꝯſpirationein morteꝫ xp̄i: cum dicit̉. Collegerūtvbi ſunt tres concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ mors xp̄i ab eterno inmente dīna fuerat p̄uiſa ꝓpter noſtraꝫ ſalutēDeus .n. nouit de malo maximū bonum elicere. vnde lꝫ mors ſimpl̓r fuerit. mala: tamenerat ordinata ad noſtram ſaluteꝫ. vnde Ber.Mors itaqꝫ xp̄i mors eſt mee mortiſ: quia illemortuus eſt: vt ego viuerem.¶ Scd̓a ꝯº eſt: ꝙ lꝫ ꝓuiſum fuerit ab eternoxp̄ꝫ tali morte mori: tn̄ iudei machinātes ī mortem xp̄i peccauerūt. Ratio eſt hec: qꝛ oē pctm̄qd̓ fit ex libera electōe ⁊ ꝑuerſa intentōe: maximum eſt. Hec aūt ꝑſecutio erat huiuſmoi. Ergo ⁊c. vn̄ cum dr̄. Collegerūt: pꝫ ꝯſilium eoꝝfuiſſe ex deliberatōe. Sꝫ qꝛ erat aduerſus ih̓ꝫpꝫ fuiſſe ex ꝑuerſa intentiōe. vn̄ augu. Plusꝑditi hoīes cogitant qūo nocerēt: vt ſe ꝑderētqͣꝫ qūo ſibi ꝯſulerent: ne ꝑirent. Iſtd̓ .n. pꝫ ſapīe. 2. vbi dr̄. Circūueniamus viꝝ iuſtū: qm̄ꝯͣrius ē oꝑbꝰ nr̄is .ſ. carnalibꝰ. vn̄ glo. Quide futura vita nō cogitant: ſpeꝫ future vite ſuevolūtati p̄ferri dolēt. vn̄ ei mortē machinant̉.di. Morte turpiſſima ꝯdēnemꝰ euꝫ .ſ. crucis.¶ Tertia ꝯº eſt .ſ. ꝙ timor mundanus fuit cāꝑſecutōis xp̄i in iudeis: qꝛ fecit eos recedere avia iuſtitie ⁊ veritatis. Amor .n. mundanusꝓprie dicitur: quo aliꝗs mundo innititur: tanquaꝫ fini: ⁊ ſic eſt amor mūdanꝰ ſemꝑ malus:a quo timor mundanus ſemꝑ naſcitur. Illudenim homo timet amittere qd̓ amat. Et ideo timor mundanus: dicit̉ malus: qꝛ ab amore mūdano tanqͣꝫ a mala radice procedit: quando .ſ.homo: ꝑꝑ mala que timet recedit a deo. Iſto timore vt ait aug. Petrus negauit xp̄m. Unde qͣꝫuis naturale ſit ꝙ homo fugiat ꝓpij corporis detrimentum: vel etiam damna tēporalium rerum: non trinen propter iſta debꝫ rece