Sermo

Ad refutandum ergo corruptionē mali exēpliſubiūxit edificationē ꝑ exēpla ſctōꝝ. ¶ Quartuꝫ eſt ſpes longioris vite. Hanc ſuſtulit perhore mortis incertitudinē. vn̄ Augu. de ſpiritu et anima dicit. Plane ſcio ꝗa ſumus mortales: et ſiue volumꝰ: ſiue nolumus omnes morimur. Nil morte certius: nil hora mortis incertius. Ideo debemus ſemper eſſe parati: vtcuꝫ corpus reuertitur ad terrā: de qua ſumptūeſt: ſpiritus ad dominū redeat: qui fecit illum.vnde ſequit̉. Mulier vbi ſunt qui te accuſabātGlo. īterlinea. Hos fugauit iudicio iuſtitie.¶ Tertium documentum eſt: ꝙ gratiā cōfertea: que expediuūt ad ſalutē: que ſunt virtutes:quas cāt collata gratia. Que cū ſit radix meritineceſſario oportet ꝙ cauſet virtutes ī anima: ꝙbus exitur in operationes meritorias: de quoAug. pulchre loꝗtur in libro de ſpiritu et anima. d. Habet anima affectiones: quibus exercet̉ ad virtutes. Dolor nāqꝫ de peccatis: timorde ſupplicijs: deſiderium de promiſſis: gaudium de premijs: q̄ vera ſunt exercitia virtutumHabet ēt virtutes in ꝗbus inſtruit̉ ⁊ armat̉ cōtra vitia. Prudentie eſt nihil penitentem appetere: et nihil p̄ter iuſtū velle facere. Temperantie eſt nihil preter turpia timere: ⁊ ꝗcꝗd agimꝰvel cogitamus ad rationis normam dirigere.Fortitudinis eſt terrenas cupiditates non ſolūreprimere: ſed penitus obliuiſci. Iuſtitie ē oēꝫanimi cogitationeꝫ ad ſolū deum errigere eūqꝫtanqͣꝫ nihilˡ aliud ſit ſola mente intueri. Habetetiam anima ſuꝑnaturales .i. infuſas virtutesꝗbus initiatur ⁊ conſecratur deo .ſ. fidem: ſpeꝫ⁊ ſacramenta eccleſie. Habet etiam virtutes: ꝗbus proficit: ⁊ ꝗbꝰ deo ꝯiungit̉: ⁊ intimatur .ſ.humilitatem: q̄ eā deo ſubijcit. puritatē: que eādeo. iungit caritatem: que eam deo vnit. Quiaigitur has gratias in nobis cauſando ꝯtulit: diligenter debemus eis inſiſtere: non procraſtinādo: vt a damnatione eis mediantibus eruimereamur. Un̄ beatus Augu. de conflictu vitioꝝ ⁊c. animans nos ad exercitia virtutū dicitQuid tibi ad hec ꝑferenda tam longa temporis ſpatia ꝓponis; Nunꝗd ſcis ſi craſtino viuas: immo ſi vel vnā horam in hac vita faciasneſcis: vt xp̄s in euāgelio dicit. Uigilate quianeſcitis diem neqͣꝫ horam. Quapropter diſcute corporis inertiam: ſemperqꝫ memento quiaregnum celoruꝫ nō tepidi: nō molles: neqꝫ deſides: ſed vio enti vimqꝫ facientes diripiunt.

nauit mulier. q. d. fugatis impedimentis nōdum eijcit̉ ꝯdemnata. Et ideo qꝛ fragilitatē cognoſcis: dotaliciū virtutū tibi dabo: vt nō condemneris. Seꝗtur. Nemo dn̄e. Nec ego teꝯdemnabo: ſed potius ſaluabo: qꝛ veni ſaluosfacere pctōres. Et ita lib̓ata eſt ab impedimentis: ⁊ dotata virtutibus: ⁊ abſoluta a pena: ⁊ aculpa: ⁊ a damnatōe ſecurata. Uade: de virtute ī virtutē: oꝑ .ſ. ⁊ affectiōe. Et amplius nolipec. q. d. qꝛ nō te: ſed pctm̄ opꝫ rite condēnarePſal. Dulcis ⁊ rectus dn̄s. Nec ego te ꝯdēnabo: vade ⁊ am. no. pec. Hic xp̄s aīam peccantem: ⁊ a pctō reuertentem tripl̓r inſtruit.¶ Primo .n. ꝓmittit ei beneficium miẜationis: vt ꝓuocet eū ad gratiaꝝ actionē: ibi. Nōego te ꝯdēnabo. ¶ Scd̓o inducit exercitiumbone oꝑationis: vt excitet ad meritoꝝ emulationeꝫ: ibi. Uade. ¶ Tertio interdicit ꝑiculūrecidiuatōis: vt adhibeat debitā circunſpectionem: ibi. Amplius ⁊c̄.¶ Dominica quarta quadrageſime: q̄ eſt dominica letare. Sermo. 65.Bit iheſustrans mare galilee: quodaeſt tyberiadis. Ioh̓is. 6º.Scd̓ꝫ qd̓ dicit quidā ſctūs.Omnipotētia dei dicit̉ eēmaxima in parcēdo hoībꝰ⁊ miſerēdo. Naꝫ vltimus effectus diuine virfutis eſt libere pctā condonare: ⁊ parcendo hominibus: ⁊ miẜando eos ꝑducere ad participationem infiniti boni. Nam miẜicordia conſiſtit in comꝑatiēdo ⁊ ſubueniendo neceſſitatibus proximoꝝ. vnde ſaluator vidēs humanānaturaꝫ in hijs q̄ fidei ſunt: eſſe famelicā: ideovt verus homo ẜm glo. miſeretur ⁊ comꝑatit̉humane fragilitatis affectu: ne ꝯuerſi pctōresin principio vite vie deficiant: ſi in ſua conſcientia ſine doctrine pabulo dimittāt̉. Hec gloſa ſuper Marcum: vt pꝫ in euangelio moraliter intellecto. vnde ẜm gloſam mare eſt ſecl̓mBalilea rota: qꝛ hic eſt volubilitas: nō erectioad deum. Hoc tranſit ih̓s reſurgendo. vndeeum quem prius vna gens iudeorū deſpexit:iam ſequit̉ multitudo gentium cupiēs inſtrui:ſanari ⁊ ſatiari. Ieſus aūt cum diſcipulis ſuisſubijt in montē: ſpiritualibus altiora ꝯmittēs:turbis inferiora ⁊ ſimpliciora: ꝓximo paſcha.