Sermo

petuam ⁊ indeficientem ſcilicet ſpirituꝫ ſanctū.Ubi innuitur perfectio aque gratie in comparatione ad aquam legis: quia oppoſita iuxta ſepoſita magis eluceſcunt. Naꝫ aqua gratie excedit aliaꝫ in quinque. ¶ Primo quia habetſingularem effectum: quia ſatiat appetitū. Etideo qui biberit ex ea non ſitiet in eternum.¶ Secundo habet ſingularem ortum: quia afonte vite oritur. vnde dicit. Quam ego daboei: quaſi diceret. Hec aqua a me orit̉. ¶ Tertio habet ſingularem motum: quia mouet̉ ſurſuꝫ. Et ideo dicitur aqua ſaliens. ¶ Quartohabet ſingularem ſitim: ⁊ ideo dicitur ꝙ qui biberit ex ea fiet in eo fons ⁊cͣ. Quia aqua gratie intra animam eſt. Et ideo ſequitur ꝙ nonpoteſt ſitire terrena. ¶ Quinto habet fiugularem fructum: qui eſt vita eterna. vnde. Salietin vitam eternam. Aqua auteꝫ legis non extiguii fitiꝫ. Quia qui biberit ex ea ſitiet iterum.Item oritur de fonte iacob: ſcilicet de lege. Itēmorat̉ deorſum. Item eſt extra animā: ⁊ ideonon extinguit. Sed quomodo intelligit̉ illud:Qui biberit ex hac aqua: non ſitiet in eternū.Cum dicatur eccleſi. tertio. Qui biberū meadhuc ſitiet; Dicitur ꝙ res corporalis aliter digenerare ſitiꝫ: ⁊ aliter res ſpiritualis: quia hechabita non cauſat ſitim ſuijpſius: ſed alterius.Iſta vero tollit ſitim alterius rei: ⁊ cauſat ſitiꝫſuijpſius. Ratio eſtꝰ. Naꝫ res temporalis antequam habeatur: magis precij eſtimatur ⁊ ſufficiētis: ſed habita: quia nec tanta: nec ſufficiēsinuenitur: ad anime deſideriuꝫ quietandum:ideo ⁊c̄. Sed ad aliud appetendum mouetur.Res vero ſpūalis nō cognoſcit̉ niſi cuꝫ habetur. Et ideo cum habet̉: delectat affectuꝫ ⁊ mouet deſideriuꝫ non ad aliud appetendum: ſꝫ adſeipſaꝫ ꝑfectius habendam. vnde: Qui bibuntme .ſ. imꝑfecte. Adhuc fitient .ſ. ꝑfectionē. Invita .n. p̄ſenti nunqͣꝫ deſiderium ꝗetat̉: qꝛ eiuſquietatio ad vitaꝫ futurā reſeruat̉. Mat. Beati qui eſuriun ⁊ ſitiunt iuſtitiā. Et ideo ſequit̉.Dicit ei mulier. Da mihi hanc aquā: vt non ſitiaꝫ: neqꝫ veniā huc haurire. q. d. ẜm Augu.Duplici neceſſitate teneor .ſ. ſitis ⁊ laboris.Erat .n. illumīata a dn̄o. Dicit igitur. Credemihi mulier. Ubi euacuat meritum legis ī lr̄a⁊ extollit meritum ſpiritus ⁊ gr̄e. Quia venithora: quando neque in monte hoc: neque iheroſolymis adorabitis patrem. Adorari eſt mereri: quaſi diceret. Qd̓ veniente tempore gratie: ꝙ per chriſtum iniciat̉. Nullum meritum

erit niſi per gratiaꝫ: ⁊ ideo dicit. Uos neſcitisquid adoratis: nos autem adoramus qd̓ ſcimꝰLoquēs in ꝑſona xp̄ianorum. Quia ſalus .ſ.meriti. Ex iudeis eſt .ſ. ex ꝯfitentibus xp̄m eſtacceptuꝫ. Sed venit hora ⁊ nunc eſt .ſ. meritiſcilicet poſtqͣꝫ ego incarnatus ſuꝫ. Quando veri adoratores. Non in cerimonijs ⁊ figuris.Adorabunt patreꝫ .ſ. xp̄ꝫ: ꝗ nos ſanguine liberauit: non dn̄ꝫ vt ſerui. In ſpiritu. Aug. Quiadeus eſt ſpiritus. De veritate fidei: vel. In veritate .i. ſine fictiōe vt ypocrite. Uel in veritate: vt ẜm Criſo. Non tꝑalia ⁊ caduca: ſed ſaluti neceſſaria petant̉. Nā ⁊ pater tales querit .ſ.acceptat: qꝛ ſpūs eſt deus non corpus. Igiturꝗ vult ſibi aſſimilari: dꝫ ⁊ ſpiritu adorare.¶ Septimuꝫ documentū eſt: ꝙ ad ꝑfectaꝫ fideꝫ non ſufficit aſſenſus voluntatis: ſed etiamibi reꝗͥritur ratio ⁊ ītellectus: ꝗbus diſcutiāturcredēda. Aug. Quis .n. nō videat pͥns eē recogitare qͣꝫ credere. Nullus .n. credit niſi pͥuscogitet eſſe credendū. Quāquaꝫ ⁊ ipſuꝫ credere nihil aliud ſit: qͣꝫ cū aſſertiōe cogitare. Hocauteꝫ ꝑtinet ad intellectum ⁊ rationē: vt intelligendo diſcutiat: ⁊ voluntati oſtēdat: qꝛ voluntas nō ſert̉ niſi in obiectuꝫ a rōne p̄oſtenſum.vnde dicit. Voca viꝝ tuum .i. intellectum ⁊ rationeꝫ ad opeꝝ diſcretionē. Nam ẜm Augu.Uir iſte intellectus eſt: qꝛ volūtas ꝯcepit ab intellectu mouēte eā: ⁊ ita voluntas eſt: ſicut mulier. Ratio vero mouēs voluntateꝫ: quaſi vireius. Quia igit̉ voluntas prōpta erat ad recipiendum: ſed nō mouebat̉ ab intellectu ⁊ rōne.Ut ſpūal̓r hoc intelligeret: ſed ſenſibil̓r detinebatur. Ideo dicit. Uade voca virum tuumideſt intellectum: quo ſpiritualiter intelligas:quod modo carnaliter ſapis.¶ Octauuꝫ documentū eſt: ꝙ nō pōt fieri ꝟailluminatio fidei: niſi pͥmo ſenſualitas reſtringatur. vn̄ ꝯtingit qn̄qꝫ rōne errare in ſenſibilibus. vnde Ber. rn̄dit. Nō habeo viꝝ .i. intellectuꝫ regentē: ſed adulteꝝ ꝑdentē .ſ. ꝑ errores. vnde vir illegittimus eſt ītellectus erransa quo aīa non regit̉: ſed ꝑditur ẜm Aug. Nācū aīa ceꝑat eſſe capax ratiōis: aut a ſapiēte mēte regitur: aut ab errante. vn̄ dixit ieſus. Bene dixiſti: non habeo viꝝ. Quinqꝫ .n. habuiſti: ⁊ hic quē habes non eſt tuus vir. Myſticeauteꝫ quinqꝫ viri ſunt quinqꝫ ſenſus Qd̓ aūtlegittimi dicti ſunt ẜm Aug. Ideo eſt: qꝛ a deofacti ſunt ⁊ anime donati. Aīa autem anteqͣꝫpoſſit vti mente ⁊ ratione vtit̉ ſenſibus carnis