LXIII

ſam eſſe ſpiritualem ⁊ donum ſpiritus ſancti.Dicit ꝙ hanc bibentes in eternum non ſitientmaxime qui vtuntur ea ad bonum. vt ſancti:non ad malum more pecudum. Et ideo hortatur eam intellectum rationalem promptius adhibere ad contemplationem intelligentie ſpiritualis: ⁊ poſtponere ſenſualem: que iudicanscarnaliter ducit in errorem. Iam enim luminegratie illuminata: beneficium dei ⁊ ſui negligetiam recognoſcens: de modo ſatiſfaciendi incipit inueſtigare. Sed quia talis gratia maximeacquiritur ⁊ infunditur verbo predicationis.Ideo apoſtolos hortatur ad ſemināduꝫ verbūdei ꝟitate doctrine ⁊ vite: vt ſic alijs ꝓficiensreportēt per ſuū laborem ⁊ aliorum profectumvite eterne premiationem. Et ẜm hunc ſenſuꝫoccurrūt nobis in euangelio tres ꝯſideratiōesPrima conſideratio.Rima conſideratio eſt de predicatiopnis oportunuate. Et circa hoc ſuntduc concluſiones.¶ Prima cōcluſio eſt: ꝙ oportunitas rei habet ſe in quadruplici differentia. ¶ Uno modo dicit neceſſitatem: ſine qua res eſſe non poteſt. De quo gloſa ſuper illud pſalmiſ. Adiutor in oportunitatibus: ideſt in quo opus ē dulce. Auxilium ⁊ refrigerium eſt qd̓ in neceſſitate datur. ¶ Alio modo dicit quādam cōuenientiā doni. vnde glo. ſuper illud pſal. In tempore oportuno dicit. Petentibus ſalubriter qͣꝫdoqꝫ dare differt. Nam deus quaſi medicusegroto dat quod conuenit ⁊ quando conuenu¶ Tertio modo dicit adiutorij exhibitionē dequo ad hebr. Io. Inueniſti gratiam in auxiliooportuno. ¶ Quarto dicit quaſi amotionemimpedimenti actionis. Vnde de iuda dicitur.Matth̓. 20. Querebat oportunitatem. Glo.Qd̓ ſine turbis tradent eum: ſcilicet īpedientibus actionem contradictionis.¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt: ꝙ doctrina p̄dicatiōis hꝫmagnaꝫ oportunitate in hac quadruplici differentia. Naꝫ ipſa ītroducit omne qd̓ bonuꝫ eſt⁊ neceſſariū ad ſalutē. ¶ Iteꝫ ꝯuenienter adiungit: ꝑ̄ueniens occaſionē mali. ¶ Item excludit īpedimentuꝫ boni. ¶ Itē intellectu eleuat lumine quodā ſapernaturali. ¶ Primuꝫpꝫ de ueceſſario ad ſalutē. Nā homo peccatorindiget virtute gratuita: ſuperaddita virtuti nature quantū ad tria. ¶ Primo vt ſanet̉. Et ſecundo vt bonum ſupernaturalis virtutis oꝑetur: qd̓ eſt meritoriū. Et tertio indiget auxilio

13 4diuino: vt ab ipſo moueatur ad bene agendū.Hec autem virtus ſupernaturalis eſt gratia q̄concipitur ex auditu verbi predicati gratam faciens animaꝫ .ſ. cauſando in ea ceteras virtutes: quibuſ anima ſanatur: a morbo culpe: ⁊ ētcuꝫ radix meriti a deo confertur: vt poſſint ſingula opera meritoria fieri: mouet ſemper ad bene operanduꝫ. vnde apoſtolus. Omnia poſuiin gratia que me confortat. Hec autem gratiaeſt penitentia. Unde ſicut penitentia eſt virtuexpulſiua peccati actualis animaꝫ deformantisſic cuꝫ propriū ſit gratie reformare: dicitur gr̄atia inquantuꝫ delet culpaꝫ deformanteꝫ ⁊ vulneranteꝫ reſtituēs homineꝫ ad priſtinuꝫ ſtatuꝫNaꝫ ipſa delet penam ⁊ culpam: ſi tanta ſit cotritio in malo: quanta fuit delectauo in peccato⁊ etiam gratuita que per peccatum erant perdita. Et hoc eſt quod dicit. Venit ieſus: id eſt p̄dicatio ſalutaris. In ciuitate: id eſt in cor plenūcogitationibus ⁊ affectionibus. Que diciturſychar: qd̓ interpretatur penitens. vnde Augu. Penitentia eſt medicamētuꝫ miſeris: ſpeſſalutis: per quam peccatores ſaluantur: ⁊ deuſad miſericordiam prouocatur q̄ penitentia licꝫa nobis ſit diſpoſitiue: tamen a deo eſt effectiueIn cuius ſignuꝫ chriſtus p̄dicauit penitentiaꝫin remiſſione peccatoꝝ. Et ideo dicit. Iuxta p̄dium: ideſt iuxta merituꝫ. Qd̓ iacob. i. chriſtꝰſupplantator pͥncipis tenebraruꝫ. Dedit: ideſtperfecit per paſſionem. Ioſeph: ideſt predeſtinato: ꝗ eſt filius dei: ꝗ etiā apponit vel augmētat hoc meritum virtuoſis operibus. ¶ Secunduꝫ eſt ſapientia infuſa per ſpiritum ſanctū⁊ hoc in p̄dicatione doctrine ſalutaris. Cuiusoperationis eſt conuenienter precludere occaſiones mali: ⁊ hoc per cognitioneꝫ eiuſdeꝫ ⁊ recordationem. Nullus de peccato penitere poteſt: niſi cognoſcat. Naꝫ cognitio turpitudinisad fletuꝫ prouocat. Fletus deſidiaꝫ ſeculi paruipendere facit: ⁊ vitaꝫ beatam concupiſcere.Hoc autē facit ſapientia ſpiritualis que intelligitur per fonteꝫ. vnde dicitur. Ibi autem eratfons: ideſt ſapientia ſpiritualiſ infuſa per predicationem. Iacob: ideſt illi qui vitijs reluctaturDe quo dicitur ſapientie. Et aqua ſapīe ſalutaris potauit illuꝫ ⁊c̄. Unde ſapientia dicit̉ qͣſiſapore virtutuꝫ condita. vnde Bernar. Inueniſti ſapīam: ſi prioris vite peccata defleas ⁊c.¶ Tertiuꝫ eſt excludens impedimētum boniſalutis. Eſt aūt duplex impedimientuꝫ ſalutis.Uinuꝫ eſt peccatū actuale: ⁊ nō eſt cōe oībus.