LVII21

dationeꝫ ꝓximoꝝ ꝯpaſſioneꝫ: ⁊ gratiaꝝ actioneꝫ. Iſti ſunt fructus: ꝓ ꝗbus dat̉ regnū dei.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ cauſa executiua damnationis eſt iuſtitia dei: qꝛ iuſtum eſt vt ẜm rectuꝫiudicium deus vnicuiqꝫ reſpōdeat ꝓ merito.Sed qꝛ ꝓpter obſtinati demeritū: digni ſuntdamnatione: iuſtum eſt vt talis pena demeriti eis infligat̉. Talis .n. iuſtitia p̄parat penamẜm exigentiā meritoꝝ. vnde dicit̉. Suꝑ queꝫvero ceciderit .ſ. lapis ꝯteret eum. vnde gloſaLapis vero ſuꝑ illum cadit: quem iudiciū deinon credentē opprimit. Et ideo totus cōterit̉.Criſo. Quia xp̄s lapis eſt magnus: ſuꝑ queꝫceciderit .ſ. ẜm iuſtitiam dei comminuet eum:ſcilicet reprobationem.¶ Tertia ꝯcl̓o ē: ꝙ reprobi increpatōeꝫ nō ſuſtinent: ſꝫ exaſꝑati reddūt maledictōeꝫ ꝓ bonoProuenit .n. talis exaſꝑatio ex mendacio falſe opinionis ſui ſtatus: qui mentit̉ ſibi ſtatumſuum eſſe ꝑfectuꝫ: ⁊ increpatione non dignū.De talibus loquitur apoſtolus Roma. 2. dicens. Deus reddit vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Sequitur. Hijs aūt qui ex ꝯtentiōe: ⁊ qui nō acꝗeſcunt veritati: ⁊ credunt iniquitati. Ira ⁊ indignatio. Glo. Aug. ibidem. Qui ꝯtendunt cūdeo nolentes penitere cū ip̄e multis modis adpenitentiā vocet: ⁊ nō acquieſcunt veritati: illis dicit̉ credunt iniquitati talibus erit in iudicio ira ideſt pena materialis: ⁊ ſpiritualis: ⁊ indignatio .ſ. in die iudicij: qꝛ ſibi ipſis indignabunt̉. Et hoc eſt qd̓ dicit. Cuꝫ audiſſent .ſ. parabole expoſitionem: cognouerunt qd̓ de ipſiſdiceret .ſ. ꝙ eſſent ingrati increduli: ⁊ damnādi: querentes eū tenere timuerūt turbas. Querit chriſtū in malo tenere: qui deſperatione victus non ceſſat a peccato: pro quo paſſus eſt: ſꝫtimore turbaꝝ reprimitur: qui plus propter verecundiam qͣꝫ ꝓpter deum ſe cohibet a peccatꝭEt ideo addit. Quia ſicut prophetam eū habebant: adherentes eius doctrine: ⁊ habentes diſplicentiam in omni malo ⁊cͣ.¶ Sabbaio poſt dn̄icaꝫ 2ª m qͣdra. Ser. 57.Omo quidam habuit duos filios.bLuc. 15. Secundum ꝙdicit gloſa. Conſuetudophariſeorum erat: ⁊ ſcri-

terius bono: vt patet de iuſtificatione magdalene: ⁊ de peccatoꝝ remiſſiōe paralitici. Luce.Fo. ⁊ de peccatoꝝ receptione. Luc. 15. Sedquare hoc? Ratio eſt ẜꝫ Bregorium. Falſa iuſtitia non hꝫ ꝯpaſſioneꝫ: ſed indignationē. vn̄ẜm glo. hij dupl̓r errant: qꝛ ⁊ ſe iuſtos putantcum ſint ſuꝑbi: ⁊ alios eſſe reos: cum iam peniteant. Qd̓ aūt nullus dꝫ indignari ꝑꝑ peccatoruꝫ receptionē: oſtendit in parabola de filioꝓdigo: cuius pnīa fuit patri eius gloria: ſicutpꝫ nob̓ in p̄ſenti euangͦ: vbi occurrūt nob̓ ſexconſiderationes. Prima ꝯſideratio.Rima eſt de ſtatu nature: queꝫ prepcedit vtriuſqꝫ filij communis ꝓpagatio: ibi. Homo quidam hēbat duos filios: vbi occurrunt due ꝯcluſiones.¶ Prima eſt: ꝙ ſtatum nature: quem deuspreſtitit hoī in ſui creatione cum perfectionibꝰſuis gratuitis deſcribit btūs Augu. de ci. dei14. dicens. Uiuebat hō in paradiſo: ſicut volebat: qͣꝫdiu hͦ volebat qd̓ deus iuſſerat: viuebat fruens deo: ex quo bono erat bonus. Viuebat ſine vlla egeſtate: ita ſemꝑ viuere: habēſin poteſtate. Cibus aderat ne eſuriret: potꝰ neſitiret: lignū vite ne illū ſenectus diſſolueret.Nihil corruptionis in corpore vel ex corpore:nullas moleſtias vllis eius ſenſibꝰ ingerebatnullus extrinſecus morbus: ſumma in carneſanitas: ⁊ in animatota tranquillitas.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ ex hͦ ſtipite .ſ. oleaſtro humane naͣe due ꝓpagines aſcenderūt .ſ. penitētium ⁊ innocentiū: qd̓ innuit dicēs. Quia habuit duos filios ẜm glo .ſ. penitentes ⁊ innocentes: qd̓ pꝫ cum filij ſcit imitari patrē. Heꝓpagines dicunt̉ filij: qꝛ imitant̉ patrē xp̄m.Penitentes .n. ſunt filij: qꝛ imitātes xp̄m: carnem ſuam crucifigunt cum vitijs ⁊ ꝯcupiſcentijs. Quibꝰ dicit̉ Mat. 16. Si ꝗs vult venireIn cuiꝰ rei teſtimoniū ſuꝑ xp̄ꝫ ī trāſfiguratione: q̄ ſignificat pnīam aīam tranſfigurantem.Auidta eſt vox patris. Hic eſt filiꝰ ⁊c̄. Innocens ⁊c. Dicunt̉ filij: ꝗ p̄deſtinati ſunt ad vitāeternam: ꝗbus prodeſt paſſio xp̄i: de ꝗbus adheb̓r. Io. Non ſumus filij ſubtractiōis in perditionem: ſed filij dei in acꝗſitionem anime.Filius ſubtractionis fuit Iudas: ꝗ ſubtraxit ſenumero apl̓oꝝ. Filius acꝗſitionis eſt omnis:cuius exemplo vel exhortatione ꝯuertitur quiſad bonū. vnde pͥme Ioh̓is. 5. dr̄. Qui ex deonatus eſt: non peccat: qꝛ generatio dei ꝯſeruateuꝫ: vt nō peccet. vn̄ dicit̉ ꝙ hūu duos filios.