Sermo

diſcrete deliberauit: dicēs. Cū venerit dn̄s vinee ⁊c̄. q. d. in talibꝰ nō eſt p̄cipitāter agēduꝫ.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ vindicatio correctōis nonſemꝑ eſt differenda: cum iniquus frequenterex dilaiōe debite pene horetur: ẜꝫ illd̓ eccl̓i. 8.Quia nō cito ꝓfertur ꝯtra malos ſnīa: filij hominum ſine timore ꝑpetrant mala. Cohibent̉aliꝗ a peccato: qui officium virtutis non hn̄t:per hoc ꝙ timent amittere aliqua: q̄ plus amātqͣꝫ illa: que peccādo adipiſcuntur. alias timornō ꝯſpeſceret pctm̄. Et ideo per ſubtractioneꝫoīum que hō maxime diligit .ſ. vitaꝫ: corporisſui libertatem: ⁊ bona exteriora: puta diuitias:patriam ⁊ gl̓iam: homo iniquus frequēter copeſcitur ab iniquitate. vnde aiunt illi. Malosmale perdet: ⁊ vineam ſuam locabit alijs agricolis ⁊c̄. Et ideo dicit Ber. Quid agimus;Nōnulli dura ceruice ⁊ attrita frōte: quo magis eis comꝑatimur: tanto magis ⁊ noſtra cōpaſſione: ⁊ patientia abutuntur. Nonne ſicutcōpatiebamur fratri: ita ipſi iuſtitie compatiendum eſt: quaꝫ videmꝰ abijci tam īprudenter;Scio ſi qua in nobis eſt caritas: ꝯtēptuꝫ hunciuſtitie ferre equanimiter nō poſſumus. Hiceſt zelus iuſtitie: quā accendimur aduerſus delinquentes erga iuſtitiam dei: quam contemni videmus.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ lꝫ quilibet ꝓpter nimietatem exceſſus ſit iudicādus: tamen nullus inhac vita exiſtens eſt ꝯtēnendus. Et hͦ ꝑꝑ tria¶ Primū eſt diuine gratie ꝓmpta aſſiſtētia¶ Scd̓m eſt anime capacitatis abundantia.¶ Tertium eſt remiſſionis peccati penitētia.Quidam .n. dixerunt ꝙ peccatum in ſpūꝫ ſanctum ſit ſimpl̓r irremiſſibile: ꝓpter finaleꝫ impenitentiam. Iſte aūt modus non eſt verus.Poteſt .n. pctm̄ eſſe in ſpūm ſanctum: dato ꝙnon haberent finaleꝫ impnīam in ſe: ſed tm̄ involuntate vel ī intentione. Vnde licet aliquispeccaret cum intentione deliberata ꝙ nunquāpeniteret: pctm̄ in ſpūꝫ ſctūꝫ ꝯmitteret: dato ꝙpoſtea de iſto pctō peniteret. vnde dico ꝙ finalis impnīa in peccato nō facit peccatum in ſpiritum ſanctū: qꝛ ſic omne pctm̄ mortale in quohomo moritur: eēt pctm̄ in ſpiritum ſanctumSed pctm̄ in ſpūm ſanctum eſt: cum mens voluntate ⁊ intentōe excludit ex ſe penitentiam ⁊remiſſionem: ⁊ pctm̄. Et ideo qͣꝫdiu homo viuit in hac vita: pōt ab hac intentiōe recedere.Et ideo ſimpl̓r eſt remiſſibile: lꝫ ẜm ꝗd ſit irremiſſibile .i. difficile remiſſibile: tum ꝓpter de-

fectum excuſantis: vt infirmitas inclinās: tuꝫꝓpter naͣe ꝓnitatem inclinantem: tum ꝓpterremedij repulſioneꝫ. Et hoc eſt ꝙ dicit. Lapidem queꝫ reprobauerunt edificantes ⁊c̄. quaſidiceret ꝙ nullus in hac vita debet condēnariqꝛ deus aliquādo ingratos peccatores quo adiudicium noſtrum predeſtinauit. vnde lapisiſte dicitur peccator p̄deſtinatus: ſed ꝓ tunc reprobatur obſtinatus: ſed non ꝑ ſemper: queꝫedificantes .ſ. meritum exercitio virtuoſe actionis: reprobauerunt .ſ. iudicio eoꝝ ꝯdemnantes. Hic factus gratia p̄deſtinata ſibi aſſiſtēteIn caput anguli .ſ. ꝑfectionis vite: qꝛ fulgebitexemplo: ſicutſol in ꝯſpectu alioꝝ. Anguli. i.coniunctionis: qꝛ eius exemplo ⁊ doctrina addeum multi ꝯuertentur: vt pꝫ de Paulo.¶ Quarta ꝯl̓o eſt: ꝙ iuſtificatio impij eſt maximum opus. Pſal. Miſerationes eius ſuꝑomnia oꝑa eius. Et Auguꝰ. exponens illudIoh̓is. 14. Maiora hoꝝ faciet: dicit ꝙ maiusopus eſt ꝙ ex impio iuſtus fiat: qͣꝫ creare celū⁊ terram. Et ideo dicitur. A domino factumeſt iſtud: ⁊ eſt mirabile in oculis noſtris .ſ. ꝑꝑraritatem ⁊ magnitudinem potentie facientis.Quarta ꝯſideratio.Uarta ꝯſideratio eſt de ingratorumneſcientia circa doctrinaꝫ xp̄i: ī eiusqapplicatiōe: vbi dicit. Ideo dico vobis: auferetur a vobis ⁊cͣ. vbi ſunt tres ꝯº es.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ aliqui poſſunt deleri delibro vite: ẜm illud pſal. Deleatur de libro vite ⁊c̄. Eſt .n. liber vite ꝯſcriptio ordinatorumin vitam eternam. Ad quam ordinantur aliqui ex duobus .ſ. ex p̄deſtinatione diuina. Ethec ordinatio nunqͣꝫ deficit: ⁊ ex gratia. Quicunqꝫ enim gratiam hꝫ: ex hoc ipſe dignus eſtvita eterna. Et hec ordinatio deficit interduꝫper peccatum mortale. Illi inqͣꝫ qui ex predeſtinatione ordinati ſunt ad vitam eternam: illinunqͣꝫ delentur de libro vite: ſed iſti qui ſuntordinati ex gratia ſola: ſunt ſcripti non ſimpl̓rſed ẜm quid. Et tales poſſunt deleri de librovite. Et hoc eſt ꝙ dic̄. Ideo dico vobis: auferetur a vobis regnuꝫ dei ⁊c. Dico ergo ex veſtra cōfeſſione ⁊ prophetica reuelatione cōcludendo: qꝛ auferetur a vobis regnum dei: ideſtgratia predeſtinatiōis delendo noīa veſtra delibro viuentium: ⁊ dabitur genti facienti fructus eius .i. peccatori predeſtīato: qui facit fructus: ſcilicet habendo cordis contritionem: diuine legis meditationeꝫ: beneficioꝝ dei recor