Sermo

eſt non mutando locum: ſed operandi liberuꝫrelinquens arbitrium. vbi Beda. Qui vbiqꝫeſt fuit cum viatoribus liberum operandi arbitriū relinquēs. Eccleſi. 5. Deus ab initio ꝯſtituit hoīeꝫ: ⁊ reliꝗt eū in manu ꝯſilij ſui: ⁊ locauit eā agri. vt .ſ. liber oꝑaret̉ oꝑbus ꝟtuoſis.Secunda conſideratio.Ecunda ꝯſideratio eſt de īgrata mali3uolentia noſtri circa deum in beneficioꝝ vilipenſione: qd̓ oſtendit nunciorum ⁊ heredum necatio: cum dicit. Cum aūttp̄s fructꝰ appropinqͣſſꝫ. vbi occurūt. 4. ꝯº es.¶ Prima ꝯcluſio ē: ꝙ ſolius hominis eſt beatitudinē mereri oꝑbus virtuoſis: cum beatitudo ſit premium virtutuꝫ. Cuius ratio eſt: qꝛvt dicitur quarto metha. Unūquodqꝫ naturalium determinatum eſt ꝓpria ſua operatione:ſicut oculus ad videndum. Quia igitur interceteras creaturas: rationalis creatura ē dignior. Ideo magis debꝫ eſſe determinata ſua propria oꝑatione: que eſt reſpectu finis vltimi invidendo deum ⁊ fruendo: ſed qꝛ hunc finem ꝑoperationes pure naturales attingere non poteſt. Ideo oportet ſuperaddere operatiōes virtuoſas: que partim ſunt ſupernaturales: vt finem vltimum attingāt. Quia vt ait ſapiēs operanti iuſtitiam merces fidelis. Iſte auteꝫ operationes dicuntur fructus gratie: d̓ quibus dicitur. Cuꝫ autem tempus fructuum appropinquaſſet: ideſt operationum virtuoſorum: quosapoſtolus noīat. gal̓. 6. dicens. Fructus auteꝫſpiritus: caritas: gaudium: pax: patientia: longanimitas: bonitas: benignitas: manſuetudofides: modeſtia: cōtinentia: ⁊ caſtitas. ¶ Qd̓aūt hijs fructibuſ poſſit beatitudo attingi. Patet primo de caritate: qꝛ caritas ẜꝫ Aug. eſt donum omnia alia dona perficiens: quia ſine caritate non ꝓducunt effectuꝫ meritoriū. ¶ Secundo pꝫ de gaudio: quia gaudium eſt de bonō preſenti: ſpes de futuro: ⁊ memoria preteritorum propter certam expectationem preuenientem ex gratia dei: ⁊ et meritiſ precedentibꝰ.¶ Patet etiaꝫ tertio de pace: Ipſa enim ē ſpiritualis locus dei. Unde ſecunde cor. vltimo.Pacem habete. ¶ Quarto etiaꝫ patet de patientia: qꝛ ipſa eſt radix ceterarum virtutuꝫ. vnde dicit glo. ſuper illud. In patientia ⁊c̄. Patientia eſt cuſtos ⁊ radix omnium virtutum.¶ Quinto patet de longanimitate: que diu expectat promiſſum vite eterne. Patienter ſuſtinens aduerſa: vt dicit Tullius. ¶ Sexto pa-

tet de bonitate virtutis .ſ. hoc eſt quando additur omnis perfectio ex parte operātis: que ē ꝑhabituꝫ mentis bene conſtitute. ¶ Septimopatet de benignitate: que habet effectum bonūvt delectet bene agere maxime egēis large ſubueniendo de facultatibus ſuis. ¶ Octauo patet de manſuetudine: que ẜm philoſophuꝫ. 4.ethico. eſt moderantia paſſionum reprimensvindicte appetitum. Unde manſuetus diciturquaſi manu aſſuetus: ſcilicet mala ferendo.¶ Nono patet de fide: ſine qua impoſſibile ēdeo placere: vt dicitur ad hebr. 9. ¶ Decimopatet de modeſtia que cauet indecentiam ī verbo: in riſu: in motu corporum: in membroruꝫſitu: vel in actu. vnde Tullius. Modeſtia eſtqua pudor honeſtatis puram ⁊ inſtabileꝫ comparat auctoritatem. ¶ Undecimo patet de cōtinentia. vnde Ber. Continentia perfecta eſtvirtus: quando ſolo diuini amoris obtentu apeccatis nos continemus. ¶ Duodecimo patet de caſtitate. vnde Bernar. Continentia caſtitatis diluitur: ꝗcquid ante luxuria inꝗnauit.¶ Secunda concluſio eſt: ꝙ in hijs ſegniterlaborantibus mittuntur tres nuncij. Quoruꝫunus informat. Secundus imperat. Tertius incutit timorem. ¶ Primus nuncius eſtſacra ſcriptura. Hec enim docet vtita obiurgare ⁊ extirpare ⁊ virtutes inſerere. vnde ſecunde thimo. 3. Omnis ſcriptura diuinitus inſpirata. Utilis eſt ad docendum: ad arguendumad corripiendum: ad erudiendum in iuſtitia:vt perfectus ſit homo dei ad omne opus bonūEx quo patet ꝙ eſt ſumme auctoritatis. Et iōſibi ſumme adherendum: quia a deo reuelata:nihil continens falſitatis. ¶ Secundus nuncius qui increpat eſt infirmitas. Hic nunciusmittitur quantum ad corpus: quandoqꝫ ad malos ⁊ reprobos ad vincendum eorum maliciā:quia ad hoc ne corrigantur ſubterfugiunt predicationes audire. Pſalm. Noluit intelligerevt bene ageret. Sed dominus occaſionē mittit ad corpus infligens eis loco predicationiscorporis infirmitatem. Pſalmi. Multiplicate ſunt infirmitates eorum. ¶ Tertius nuncius eſt timor dei: qui docet fugere qd̓ ei aduerſatur. vnde Augu. Non eſt turpis fuga: iaculafugere: ſcilicet protegēdo ſe: hic a domino mittitur: quando menti infunditur inuitās ad carnis mortificationem: quia ponit fides ante oculos penas eternas timor reſilit: ⁊ iam non timet pro illis euitandis ſuſtinere penas corpo-