LIIII

probati. vnde cum dicitur ꝙ reprobatus nonpoteſt gratiaꝫ adipiſci hoc nō eſt intelligenduꝫẜꝫ īpoſſibilitateꝫ abſolutā: ſed ẜꝫ īpoſſibilitatēꝯditionataꝫ: ſicut dictū eſt: ꝙ p̄deſtinatuꝫ ē neceſſe ſaluari neceſſitate ꝯditionata: q̄ non tollitarbitrij libertatē. Iſta ꝯcl̓o pꝫ ꝑ Diony. de diuinis noībus. Miro modo d̓s oīuꝫ conditoralios p̄deſtinādo elegit: alios ꝟo in ſuis prauis moribus iuſto iudicio derelinquit. vn̄ Iacob dilexi. Eſau āt odio habui. vn̄ dicit. Aſcēdens ieſus iheroſolimā. q. d. Licet d̓s voluntate antecedente vult oēs hoīes ſaluos fieri qd̓intelligit̉ ꝑ aſcenſuꝫ iheroſolime: q̄ interp̄taturviſio pacis: tn̄ voluntate ſubſequente: vult ſolos predeſtinatos ſaluos fieri.¶ Secunda cōcl̓o eſt: ꝙ cauſa predeſtinatiōisnō fit ex merito arbitrij: ſꝫ ex ſola dīna pietate:Hoc patet dimiſſis opinionibuſ: qꝛ nobis meritū fidei de mīa dei venit: non gͦ ꝑꝑ fideꝫ velaliqͣ merita elegit d̓s ab eterno aliquos: vel appoſuit gr̄aꝫ iuſtificantē in tꝑe: ſed gratuita ſuabonitate elegit vt boni eſſent. vn̄ Aug. Nonqꝛ futuros nos tales eſſe p̄ſciuit: iō elegit: ſꝫ vteſſemꝰ tales ꝑ ipſam electionē ſue gr̄e: q̄ gratificauit nos in dilecto filio ſuo: ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓cit. ꝙIeſus aſſumpſit duodecī diſcipl̓os ſecreto ⁊cͣ.Q. d. ꝙ cū talis aſſūptio diſcipuloꝝ ſit ad eternā vitaꝫ eoꝝ p̄deſtinatio. Tn̄ ideo ſecreto eosaſſumpſit: vt oſtēderet hāc p̄deſtinatiōeꝫ a nullius merito: ſed a diuina miſericordia initiumſumpſiſſe: ⁊ conſumationem.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ p̄deſtinatio hꝫ certitudineꝫ: qꝛ rectiſſime ⁊ infallibil̓r ꝯſequet̉ ſuuꝫ effectum: nec tn̄ potuit neceſſitatē vt effectus eis exneceſſitate ꝓueniat. Dictū eſt .n. ꝙ p̄deſtīatioeſt pars ꝓuidentie: nō auteꝫ oīa que ꝓuidētieſubduntur neceſſaria ſunt: ſed q̄daꝫ ꝯtingētereueniunt ẜm ꝯditionē cauſaꝝ ꝓximaꝝ: quosad tales effectus dina ꝓuidentia ordinauit: ⁊tn̄ ꝓuidentie ordo infallibilis eſt. Sic igit̉ p̄deſtinationis ordo eſt certus: ⁊ tn̄ libertas arbitrij non tollitur: ex qua ꝯtingenter ꝓuenit predeſtinationis effectus. vn̄ nec etiā diuina ſcīanec diuina voluntas ꝯtingētiaꝫ a rebus tollūtcū certiſſima ⁊ infallibilis ſit. vn̄ lꝫ dīna ꝓuidentia ꝗbuſdam rebus neceſſitatē imponit: nōin omnibus: cum ad eam ꝑtineāt oēs gradusentium ꝓducere. vnde ꝗbuſdaꝫ p̄parauit effectibus cauſas neceſſarias: vt euenirent ꝯtingēter ẜm ꝯditiones plurimaꝝ cauſarum.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ẜm beatum Aug. certꝰ

II5eſt numerus p̄deſtinatoꝝ. ¶ Unde notandūꝙ numerus p̄deſtinatoꝝ non ſoluꝫ ꝑ modumcognitionis: ſed etiam ꝑ moduꝫ cuiuſdaꝫ pͥncipalis p̄fectionis certi numeri qui videntur eēpredeſtinati a deo in bonum electoꝝ quibꝰ oīacooꝑantur in bonū. vnde quidaꝫ dixerunt: ꝙtot ſaluabunt̉: quot āgeli ceciderunt: alij dixerunt: ꝙ tot ſaluabūtur: quot ſteterūt: ſꝫ ſecuriꝰē dicēduꝫ: ꝙ ſoli deo eſt cognitꝰ numerus electoꝝ in ſuꝑna felicitate locandus hoc innuiturqꝛ ponit ꝙ duodeciꝫ diſcipulos aſſumpſit. vnde numerus duodenarius ſignificat illos quitenēt decem p̄cepta: ⁊ habent duplicem caritatem: ſcilicet dei ⁊ proximi: quorum numeruseſt cognitus ſoli deo.¶ Quinta concluſio eſt: ꝙ xp̄s nobis oībusꝑ paſſionem ſuam ſufficienter meruit noſtramreparationem: lꝫ ẜm potētiaꝫ abſolutā potuiſſꝫꝑ alium modū. Ratio eſt: qꝛ mors xp̄i fuit ſecūdaria cauſa ⁊ meritoria. Deus aūt pͥmaria, noſtre reparatiōis. Quicꝗd igitur potuit deus ꝑalium: potuit ſine eo: ſed deus deleuit culpammediante filij ſui morte: tanqͣꝫ mediante cauſaſecūda. Igitur ſine ea: ⁊ hͦ de potentia abſoluta .ſ. ꝑ puraꝫ creaturam: ſed magis ordinauit:vt filius ſuus ſatiſfaceret: tuꝫ ꝑꝑ hoc: vt humana natura nō teneretur diligere aliquem tantadilectione niſi deum. ¶ Itē vt ex hoc oſtēderet ſummā dilectionē ad hoīem qua eum traheret. ¶ Item vt iſta ſatiſfactio eſſet efficacior ⁊excellenti modo fieret per euꝫ cuius actio eſſetacceptiſſima a deo. vnde Auguſtinus. Elegitnos vt eſſemus iuſti per ipſam electionem ſuegratie qua gratificauit nos in dilecto filio ſuo.¶ Sexta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſolum p̄deſtinatis meruit ianue paradiſi aperitionē. Per ſimilitudinēenim ianua paradiſi dicitur clauſa: inquantumeſt aliquod obſtaculum ꝓhibens ab introituparadiſi: quod duplex erat. Unum per peccatum actuale. Aliud per peccatum nature: ſcilicet originale. ¶ Primum non eſt communeomnibus: ſed tm̄ peccatoribus: ſed ẜꝫ commune eſt omnibus. Et hoc obſtaculuꝫ auferri nōpotuit niſi per eius: cuius operatio in totaꝫ naturam potuit. Hic erat Chriſtus. Sed ꝙ tālis reſeruatio ſolum ſuerit facta predeſtinatis:patet: quia volens ordinare prius vult finē alicui. Deus autem eſt huiuſmodi. Igitur priuſvoluit ⁊ preuidit dare gloriam: qͣꝫ ea que ſuntad fineꝫ: vt gratiaꝫ: ſine qua non diſponit dare gloriaꝫ. Et quādo p̄uidit lapſum in Adā hu

p 3