XLIII

¶ Prima ꝯcluſio eſt: ꝙ in ſtatu preſenti mēshumana eſt obſcurata: ⁊ ideo qͣꝫtum in ſe eſt: īpotens eſt in lumē diuinuꝫ eleuari. vnde. 2ºMeth. dicitur. Qd̓ intellectus noſter habꝫ ſead manifeſtiſſima nature: ſicut oculus nocticoracis ad lumē ſolis. Et ideo ꝓpria virtute ī eanōfigitur. vnde dicitur. Erat .n. cor eoruꝫ excecatuꝫ. Dono tamen dei in lumine fidei diuina virtus aſpicitur.¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt: ꝙ qꝛ mens humana ē itaceca: ideo inualida eſt ad ꝯtemplanduꝫ ſuꝑnaturalia: Et ideo in eis ſtupeſcit natura. Namquotienſcūqꝫ tranſcendentiuꝫ rerum notitia inmemoria venit: totiens renouatur in mēte miraculuꝫ. Et hoc ideo quia cauſa ignoratur. Interduꝫ enim accidit ꝙ videntius aliquem effectum aliqui mirantur: aliqui non. Aſtrologusenim non miratur eclypſiꝫ ſolis: qꝛ nouit cauſam. Fides vero humana miratur noticiammiraculorum dei: tranſcendentium noſtrumintellectum: qꝛ cāꝫ ignorat. vnde dr̄. Et plusmagis ſtupebāt intra ſe: tanqͣꝫ cāꝫ ignorātes.¶ Tertia ꝯcluſio eſt: ꝙ chriſtus fecit miraculapropter quatuor motiua. ¶ Primuꝫ eſt vt ſuādoctrinaꝫ ꝯfirmaret per ſigna ⁊ miracula. Sicut enim naturalis doctrina cōfirmatur ꝑ quedam naturalia: ſic decuit vt chriſtus ſuam doctrinam ſupernaturalem confirmaret ꝑ ſigna⁊ miracula ſuper naturalia. ¶ Scd̓m eſt vt ſuam potentiam demonſtraret: ⁊ per hoc ad credulitatem induceret. vnde dicit. Si non feciſſem in vobis ſigna que nemo alius fecit: necfacere poteſt: non vtiqꝫ crederetis. ¶ Tertiuꝫeſt vt ſue deitatis preſentiam oſtēderet: qꝛ vbialiquid operatur: ibi eſt. ¶ Quartum vt affectum ad ſe diligendum excitaret. Et ideo etiāin aīa ⁊ corpore curauit. vnde dicit. Non eniꝫintellexerant de panibus. De tali miraculo .ſ.eius doctrinam ⁊ potentiam ⁊c̄. Nam Chriſtus poſtqͣꝫ quinqꝫ milia hominum de quinqꝫpanibus ſaturauit: vt nihil eis deficeret: volebant ipſum regem facere. Qd̓ cum cognouitfugit in montem.Sexta conſideratio.Exta ꝯſideratio. Qūo multiplicatursmiraculoꝝ operatio: ibi. Cū egreſſieēt ⁊c. vbi occurrūt. 4. documēta.¶ Primū documentum eſt: ꝙ aliqui curioſenaturali ratione inueſtigantes opera d̓i: putātimpoſſibilia: eius potentiaꝫ ignorātes: Taleseniꝫ nolunt credere niſi videāt mirabilia: qui-

34bus viſis credunt. vnde dicit. Cuꝫ egreſſi eſſent de naui .i. poſtqͣꝫ depoſuerūt inueſtigationeꝫ naͣlem: que ꝑ naueꝫ intelligitur. Cōtinuocognouerūt euꝫ .ſ. preſenteꝫ in oꝑatione miraculoſa. vnde in primitiua eccleſia fiebāt frequētius miracula qͣꝫ modo. ¶ Primo qm̄ eccleſia tūc erat ad fidem introducenda: ſꝫ poſtquāeſt introducta: miracula iā nō ſunt neceſſaria.¶ Itē ſecundo qꝛ eccleſia erat ī fide roborādaſꝫ cū modo ſit roborata: miracl̓a nō ſunt nec̄ia.¶ Itē tertio: qꝛ eccleſia ē modo in meritis cumulanda: ſed minor miraculoꝝ operatio maius cauſat merituꝫ: quia ſicut dicit Grego. Fides non habet merituꝫ ⁊cͣ.¶ Scd̓ꝫ documētuꝫ ē: ꝙ ſunt q̄daꝫ miracl̓a q̄hn̄t tm̄ vtilitatē: ſꝫ nullā admiratiōeꝫ: qꝛ ex vſuviluerūt. Quedā hn̄t admirationē: ſꝫ nō vtilitatē: ſicut miracula antexp̄i. Quedā ſunt q̄ habent admirationē: ⁊ tꝑaleꝫ vtilitateꝫ: ſꝫ nullamneceſſitateꝫ: vt miracula maloꝝ xp̄ianoꝝ: quefaciūt ea vt ideo ſancti reputētur. Niracula auteꝫ xp̄i hn̄t admirationem: qꝛ fiunt p̄ter ordinē⁊ curſuꝫ nature: ⁊ hn̄t vtilitatē: qꝛ fiunt ꝓpterꝯſolationē indigentiuꝫ: et hn̄t neceſſitate: qꝛ fiunt qn̄ īminet neceſſitas ⁊ periculū. vnde dic̄.Continuo ⁊ce. De miraculis xp̄i nota. jͣ. ſer.65. conſideratiōe tertia. ꝯcluſiōe ſecunda.¶ Teruū documētuꝫ ē: ꝙ ad ſpūaleꝫ curationeꝫ ꝟtute dīna fiendā qͣtuor reꝗrunt̉ que diſponūt ad curādū. ¶ Primū eſt gr̄e īfuſio: qꝛnō dimittit̉ pctm̄ niſi tollat̉ offenſa: Sed hͦ ſit ꝑgr̄aꝫ q̄ lꝫ qn̄qꝫ tollat̉: qn̄cūqꝫ ab ipſa defecimuſrecuꝑat̉ tn̄ iteꝝ cū ad ipſaꝫ reuertimur. vn̄ dic̄.Et aſcēdit ad eos ⁊ ceſſauit vētus. Glo. Inquocūqꝫ corde adeſt ꝑ gr̄aꝫ: mox vniuerſa vitioꝝ mūdi ⁊ malignoꝝ ſpirituū bella quieſcunt.¶ Scd̓ꝫ eſt motus liberi arbitrij ī deum ꝑ fidē. Quia d̓s mouet oīa ẜꝫ naꝫ ſui: hoīeꝫ auteꝫad iuſtitiā mouet ẜꝫ ꝯditionem nature ſue. Etqꝛ homo ẜm ꝓpriaꝫ naͣm animi ſit liberi arbitrij: ideo reꝗritur liberi arbitrij motio. Et hocꝑ fideꝫ in deū: qꝛ d̓s mouet aīaꝫ ꝯuertendo adſeip̄ꝫ: ⁊ hͦ ꝑ fidem. vn̄ ad hebr. xj. Accedentēad deuꝫ oportet credere. Et hoc notat̉ cuꝫ dr̄.Et percurrentes omnem regionem ⁊c̄. Glo.interlinearis. Mira fides: nō pn̄tium tm̄ ſalute ꝯtenti: ſed mittunt eos per circuituꝫ: vt veniant omnes ad medicum. vnde vult dicere.Quod ipſa ratio fide informata vniuerſam cōſciētie regionē ꝑcurrēs illas: que male ſeſe habebant: dormiendo per delectationem in lecto