Sermo

intellectualium virtutum: ⁊ moralium. Et inquantum in volūtate eſt quidam naturalis appetitus: qui eſt rationi cōformis. Item ex corporis diſpoſitione. Aliꝗ ſunt diſpofiti ⁊ meliꝰ⁊ peius: ad quaſdā virtutes ꝓut .ſ. quedaꝫ vires ſenſitiue: actus quarūdam partiū corporisex quaꝝ diſpoſitiōe adiuuantur vel impediunt̉huiuſmodi vires in ſuis actibus: ⁊ ꝑ ꝯn̄s vires rōnales: ꝗbus huiuſmodi vires ſenſitiuedeẜuiunt. Et ẜꝫ hͦ vnus hō hꝫ naͣleꝫ aptitudineꝫ ad ſcīaꝫ: alius ad fortitudineꝫ: alius ad tēperantiaꝫ. Et iſto modo tā virtutes ītellectuales qͣꝫ morales: īſunt nobis ẜꝫ aptitudinē ⁊ inchoationē. Nō aūt inſunt nobis a naͣ ẜm ꝯſumationē: qꝛ naͣ determiat̉ ad vnū. Cōſumatioaut huiuſmodi virtutū: nō eſt ẜꝫ vnuꝫ moduꝫactionis ſed diuerſimode: ſꝫ diuerſas naͣs in ꝗbus virtutes oꝑantur: ⁊ ẜm diuerſas circunſtantias. Talibus .n. militibus vitia īpugnantur: ꝯtra nos militātia ſemper. Quia Iob. 5.Militia eſt vita hoīs ſuꝑ terrā. vnde ad taleꝫīpugnationē hortamur. Prima Pe. 2º. Obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos abſtīerea carnalibꝰ d̓ſiderijs: q̄ militāt aduerſus aīaꝫ.¶ Quintū documentū eſt: ꝙ iſte paraliticusſigͣt pctōrem. Nā ſicut videmus in corpore naͣturali: ꝙ ſpūs vitalis vegetat membra corporis ſui inuicē cōiuncta: ex quo ſpiritu habeturmotus ⁊ ſenſus. Sꝫ cū paraliſi: que eſt morbdiſſolutiōis mēbroꝝ: meatus ſpūs includiturꝯpago ſoluit̉: qꝛ a ſpū nō vegetatur: qͣſi eſſet p̄ciſuꝫ: ⁊ amittit: motū ⁊ ſenſuꝫ: ⁊ ſic fit membꝝinutile. Sic fit ī aīa cuius eſt via ſpūs ſanctus:ſiue ſpūali gratia: ⁊ ipſa ē quoddaꝫ totum reſpectu ſuaꝝ viriū ⁊ qͣſi quoddā mēbꝝ myſticuꝫ .ſ.eccl̓ie. Cū aūt ꝗs mortal̓r peccat ꝑ corruptionēpeccati diſſoluit̉ ꝯpago viriuꝫ: qꝛ qd̓ ꝯcupiſcentia amat: ratio nō approbat: ⁊ eꝯº. Et ita omneregnū in ſe diuiſuꝫ deſolabit̉. Matt. 1. Et ſicamittit aīa motū ⁊ ſenſuꝫ. Motuꝫ qͣꝫtuꝫ ad bonas oꝑationes. Sēſuꝫ quantū ad ꝓpria vulnera: vel etiā aliena que nō ſentit. Quia talis nōambulat ꝓficiendo ꝑ bona oꝑa nec attendit miſeriaꝫ fratris fui. de qua tanqͣꝫ de ꝓprijs mulieribus deberet dolere. Vnde cum fimus vncicorporis myſtici: Ille ſe paraliticū ꝓbat: ꝗ eoꝝꝗ ſunt membra ſua non ſentit: ẜꝫ illud cor. 2º.In idipſum ſolliciti ſunt mēbra. Etiā ſi ꝗd patitur vnuꝫ memoꝝ patiūtur oīa. Vos aūt corpus xp̄i eſtis: ⁊ mēbra de mēbris. Nec ēt ſenut miſeriā ꝓpriaꝫ. Nā humilitas eſt ſenſus ꝓ

prij defectus: ecōuerſo ſuꝑbia eſt inſenſibilitaspeccati ſi nō humiliat ſe. Si .n. vere ſciret miſer peccator ſuos defectus nunqͣꝫ ſuꝑbiret. vn̄Michee. 6. Humiliatio tua in medio tui. Exquo ēt ſeꝗtur de motu: qꝛ ꝗ non hꝫ ſenſuꝫ īfirmitatis aliene nō mouet̉ ad oꝑa pietatis. vndedicitur. Prima Ioh̓is. 2º. Qui viderit fratrēſuum neceſſitatem habere ⁊ clauſerit ſua ab eoquomodo caritas eſt in illo:¶ Sextū documentū eſt: ꝙ iſte paraliticus iacct in domo: ⁊ hoc ꝑꝑ quatuor. ¶ Primo ꝑꝑꝯtriſtationē: qꝛ delectatio q̄ tēptationi eſt annera vertitur in triſtitiam ꝯſiderato pctō. Prouerb. Io. Riſus dolori miſcebit̉. ¶ Scd̓ꝫ eſtꝯſternatio. Quia ſicut homo qui eſt victus eſtanimo ꝯſternatus: vt nō audeat reuelare: itaſuꝑatus a temptatione ⁊ adeo fractus: vt nonaudeat reſiſtere. ¶ Tertium eſt debilitatio: qꝛhomo ꝯſternatus debilitatur. Qd̓ non poſſitſtare: qꝛ plage ſemꝑ renouate debilitant: ⁊ putreſcūt. Pſal. Putruerunt ⁊ corrupte ſunt cicatrices mee ⁊c. ¶ Quartū eſt deſperatio: qꝛex quo ſcit: eſt debilitatus deſꝑat ſe bonum poſſe ꝑficere. Et tunc ꝯuertit ſe ad mala perpetrāda libere. Cuꝫ aīa ocioſa nō poſſit eſſe. Sicutfilij iſrael poſtqͣꝫ tēptatione victi ſunt: ſemꝑ cadendo ꝑ deſertum ꝓceſſerunt. Exo. 16. Et exhijs quatuor modis ꝓſtratus peccator propriedicitur in loco iacere.¶ Septimū documentū eſt: ꝙ iſte paraliticusſic iacens in loco dupl̓r torquet̉. Ante eaſum ꝑtēptationeꝫ quadrupl̓r. Scd̓m ꝙ aīe exn̄s qͣſicaſtꝝ forte: circūuallatum eſt qͣdruplici muro.¶ Primo muro ſenſuū exterioꝝ: ꝗbus aꝑtisintrat mors ad aīaꝫ: ſicut ꝑ feneſtraꝫ. Ihere. 9.¶ Scd̓o muro imaginationū īterioꝝ ꝑ q̄ ſenſibilia intrant ad aīam: vt docet Augu. xj. deciuitate dei. ¶ Tertio muro intelligibiliuꝫ rationū. Quibus mediantibus ad affectū aſcenditur. ¶ Quarto muro affectionū volitiuarūquibus regnum aīe vtiliter clauditur: vt docetAnſel. de ꝯceptiōe virginali. Et ẜm iſta progreſſus primus eſt ad ſenſus exteriores: ꝑ apprehenſionē bonoꝝ ſenſibiliū. Secundus adſenſus interiores ꝑ imaginatiōes delectabiliūTertius ad intellectiōes rōnales ꝑ obūbrationeꝫ bonoꝝ ſpūalis. Quartus ad volitiōes effectuales ꝑ inclinationē ꝯſenſuum. Iſtuꝫ ꝓceſſum deſcribit beatus Iacobus di. Iacob. pͦ.Cōcupiſcentia cū ꝯceperit .ſ. ꝑ apprehenſionēſenſuum: parit pctm̄ .ſ. d̓lectatione in appetitu