XXXVII

¶ Dominica in. lxª. Sermo. 37. de euāgͦ.Am turbaplurima ꝯueuirent ⁊ de ciuitatibꝰ ꝓparent ⁊c̄. Luc.s. Secūdū ꝙ dicit ph̓s. ⁊phi. Omnia agentia agūtꝓpter finem. Sꝫ qꝛ beatitudo ē finis humane ſalutis. Salnator volēſnos beatificare: coagit ad ſalutē tanqͣꝫ in finēet ideo in finem non ꝑ nos: ſed ab alio ordinamur. Tum qꝛ tota natura cooꝑat̉ ad d̓m: ſicutinſtrumentum ad agens principale: tū qꝛ particulares cauſe mouent̉ a cauſa vniuerſali. Sicut rector ciuitatis qui intendit bonuꝫ commune: mouet ſuo imperio omnia ꝑticularia officiaciuitatis. Et ideo neceſſe eſt vt huiuſmodi natura ꝟtute principalis agentis quaſi inſtrumētum ꝓpter finem beatitudinis virtual̓r cauſevniuerſali cooꝑetur que eſt voluntas diuina:que in bonum vniuerſale ſe extendit. vt innuit̉ī euāgelio ſub methapora ſemīs. vnde Theo.Non ceſſat autē dei filius in noſtris animabꝰſeminare nō ſolum cū docet: ſed etiam cū creatin noſtris animabus ſemina ſua cuꝫ dicit̉. Cūturba multa ⁊c̄. vbi tria notant̉ aduertendaPrimū principale.Irca primū principale: vbi ꝓponiturcnobis ſatoris liberalitas cum dicit̉.Cū turba pl̓ima. vbi ſūt ſex ꝯcl̓ones.¶ Prima concluſio eſt euidere ꝗs dicat̉ ſatoret dicit̉ ẜm quēdam ꝙ ſator coīter dicit̉ ille: quiintendens fructuuꝫ ꝯſecutionē: originē generis illoꝝ fructuuꝫ habilitat ⁊ diſponit: ſiue ſeminādo ſiue plantādo tempore opportuno: vtſic creſcendo ẜm genus ſuū ꝓferat ſibi fructu.¶ Secūda concluſio eſt ꝙ multi ſunt ſeminatores ſpiritualium: que heu quaſi omnia ꝑierunt. vnde conqueritur Ber. dicens. O genus adam qͣꝫ multi ſeminauerunt in te: ⁊ tamēp̄cioſuꝫ ſemē qͣꝫ male perit. Seminauit in terra noſtra pr̄ de corde ſuo filiuꝫ: filius veritatē:ſpiritus ſanctus caritatem. Angeli prudentiaꝫApoſtoli ſubſtantiaꝫ. Marytres fortitudineꝫConfeſſores iuſtitiam. Uirgines caſtitatē. etquilibet iuſtus meritoriam actionem.¶ Tertia concluſio eſt ꝙ licet diuerſi diuerſimode diuerſa ſeminauerunt: tamē ꝓprie ⁊ pͥncipaliter hunc ſatoreꝫ intelligimus ſaluatoremqd̓ oſtēdit Euſcebius. d. Exiuerunt autem a

a0patria celeſti: ⁊ ad homines deſcenderunt nontn̄ vt ſererēt. Neqꝫ .n. erāt ſatores: ſed adminiſtratores ſpūs in myſteriuꝫ miſſi. Moyſesēt ⁊ ꝓph̓e poſt eum nō ſcīauuerunt hoībꝰ myſteria regni celoꝝ: ſed retrahēdo inſipiētes aberrore neꝗͣtie: ⁊ ydoloꝝ cl̓tu. Solus aūt oīuꝫſator ꝟbum dei exiuit euāgelizaturus noua ſemina .ſ. myſteria regni celoꝝ. Et iō dicit etiāBeda. Satorem iſtum nullū melius qͣꝫ filiuꝫdei ītelligere poſſumus: ꝗ de finu patris: quacreature nō erat acceſſus: egrediēs ad hͦ venuin mundū: vt teſtimonium ꝑhiberet ꝟitati.¶ Quarta ꝯʳ eſt: ꝙ iſte ſator celicus ad recipiendum efficaciter hͦ ſemen dīnum: cor humile⁊ diſcretū habilitat ⁊ diſponit: īfirmitates morales admonēdo: ⁊ ſpūalem ꝓfectū ꝓmonēdoNam ẜm Amb̓r. fragilitas humana firmuꝫneꝗt in tanto ſecl̓i lubrico tenere veſtimentum⁊ aduerſus errorē remedia: cui bonus medicus demōſtrauit. Spem venie iudex miſericors nō negauit. Qd̓ notat̉ cum dicit̉. Cū turba pl̓ima .ſ. in mūdi ſollicitudinibuſ diſꝑſa cōueniret .ſ. ī vno ꝓpoſito deo adherēdi. Et deciuutatibus: nō de villulis rurēſibus: innuēsꝙ nō ſolum ſimplices: ſꝫ ꝑiti ⁊ magnātes xp̄ꝫqn̄ꝫ ſequebant̉. vnde dicit̉. Proꝑabat ad ih̓ꝫvt ẜꝫ exigentiā cuiuſlꝫ oībus ſua beneficia corcaret: donādo: alendo: ſanādo. vnde ẜm Ambro. Dn̄s ꝯtulit ml̓tis varia gna ſanitatū: nectꝑe: nc̄ loco cepit a ſtudio ſanādi turbā cohibe̓¶ Quinta ꝯͣ eſt: ꝙ lꝫ ꝑabola ſit reꝝ diſſimilium ſub aliqͣ ſil̓itudine facta ꝯꝑatio: ⁊ ꝗbuſdaꝫeēt obſcure ꝑꝑ eoꝝ malitiaꝫ: tn̄ dn̄s vſus eſtfreꝗ̄nter ꝑabolis ꝑꝑ ſex motiua. ¶ Primuꝫqꝛ ſimplicibus dabāt clariorē intellectum: ⁊ ſinon pͥma auditōe: ſaltem iterata replicatōe ſeuēt expoſitōe. vbi diſcipuli intellectu hꝰ ꝑabolepetierunt ſibi a xp̄o exponi. ¶ Scd̓o vt indignis ſecreta fidei nō pāderent̉. vn̄ Mat. 7.Nolite ſctūꝫ dare canibus. ¶ Tertio vt veſtigium dine ſapīe in creaturis ſingl̓is diſcamꝰinꝗrere: ẜm illd̓ Ro. pͦ. Inuiſibilia dei ꝑ eaq̄ facta ſunt ⁊c. ¶ Quarto vt ex paucis bispl̓es intellectus inuenirent̉. ¶ Quinto vt attentiores faceret auditores. Cōſueuerunt .n.hoīes in obſcuris: qͣi in ꝗbuſdaꝫ raris ſe plusexercere: ⁊ manifeſta ꝯtēnere. ¶ Sexto vt aſimplicibꝰ ſacilius eiꝰ doctrina retineret̉. Excognitis quippe manuducit̉ intellectus ad cognitionem aliorum. Et hoc eſt qd̓ dixit. Perſimilitudinem .i. in parabola.