Sermo

predicat ſeipſuꝫ ſuo gladio necat. Pſal. Quare tu enarras iuſtitias meas ⁊c. Et ꝙ ſūt multa vorba: vbi nulla ſunt facta. Ideo ieſus cepit facere ⁊ docere. ¶ Tertia dies eſt veritasiuſtitie: ne in ſua coruptione: timore paueat:amore deſerat: fauore minuat. Sed viā regiaincedens: ⁊ bonos ꝓtegat: ⁊ prauos corrigat:⁊ dubios ad examen ducat: ¶ Tertio querūt⁊ inueniunt gratiā peccatores. Sicut infirmuſquerit medicū: ideo iſtis datur triplex dies.¶ Prima eſt ꝯtritiones recogitare dꝫ peccator quid amiſit: quē offendit. Et in hijs conteratur amare ea deflendo: ⁊ ſit tantus dolor qͣꝫta erat delectatio tali ꝯtritione peccatū d̓lebiturvnde leuitici. 23. Dies expiatiōis erit celeberrimus. ¶ Scd̓a dies eſt ꝯfeſſionis: que dꝫ eēintegra contra minutionem nuda: contra palliationeꝫ pura: cōtra tergiuerfationē propria:contra excuſationē. Pſal. Tota die verecundia mea ꝯtra me eſt. ¶ Tertia dies eſt ſatiſ factio. Tribus .n. d̓bes peccator ſatiſfacere deo:a quo abſtuliſti honore: tibi a quo abieciſti pudorem proximo: a quo elongaſti amorem: redde ergo qd̓ debes: qꝛ nō dimittitur pctm̄: niſireſtituatur ablatū. ¶ Quarto querunt: ⁊ inueniunt catholici. Quid miꝝ ſi xp̄m debent querere: qui xp̄ꝫ habent poſſidere? Iſtis datur triplex dies. ¶ Prima eſt caſtitas mentis. vnde cogitatus dum parui ſunt ⁊ noui ad xp̄ꝫ petrem debent allidere. Eſt .n. mens naſtra qͣſiterra pinguis: que prauas herbas ſponte miniſtrat: ꝓpter quod debꝫ habere cultuꝫ diuiniamoris ⁊ timoris ad extirpandum nociua.¶ Secunda dies eſt caſtitas oris. Hec diesoccupat omnes ſenſus: Contra quos eſt bellum continuum. ¶ Tertia dies ē caſtitas operis: ad quam hn̄dam requiritur aſſidua oratioad deum: carnis maceratio ꝑ ieiuniuꝫ. Praue ſocietatis declinatio. vnde Yſa. In die vnaattenuabitur gloria Iacob: ⁊ pinguedo carniſeius marceſcet.¶ Tertia concluſio eſt: ꝙ hec gratia nuſquaꝫinuenitur: niſi in ſcientia ⁊ ſapientia: quibusducimur in cognitionē dei: ⁊ in operibꝰ miſericordie quibus allicimur ad amorem ꝓximi:Hoc innuitur cū dicitur. Quid eſt ꝙ me querebatis: neſciebatis ⁊c. Dicitur .n. pater luminum: inquantuꝫ hꝫ ſecreta celeſtia inſpirare ⁊Aluminare. Iaco. I. Omne datuꝫ optimū ⁊c̄.Et dicitur etiā pater miſericordiaꝝ: inquantūhꝫ beneficia largiri. 2ª. coꝝ. 1º. Benedictus

deus ⁊ pater miſericordiaꝝ. Tunc .n. gratiaadeſt oꝑbus: que ſunt pr̄is luminū: cū intellectus verſatur in ſcīa ⁊ ſapīa. Tūc .n. gr̄a adeſtoꝑibus que ſunt patris miſericordiaꝝ: cū affectus negociantur in oꝑibus peccati.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ mens humana nō pōtcapere oꝑa pr̄is in puris naͣlibus. Naꝫ ip̄a natura īnititur philoſophicis rōnibus: ⁊ mundanis: q̄ inualide ſunt ad ꝑtingēduꝫ apicē dīneoꝑatiōis: in qͣ inuenit̉ gratia ſuꝑnaturali lumine aſſiſtētes ſibi: qd̓ eſt fides. Ratio ē intellectus nr̄ ꝓ ſtatu iſto: cū ſit vnius alium abſtrahi thͦ ab hoc: ⁊ nō poteſt termīari ad pn̄tiaꝫ alicuius rei in ſua actuali exn̄tia ꝯcernente: hic ⁊nūc ſine fide. vn̄ Aug. 13. de trini. dicit. Qd̓reꝝ abſentiū pn̄s eſt fides: ⁊ reꝝ que foris ſūt:intus eſt fides ⁊ reꝝ q̄ non vident̉: videtur fides. Ex hac auctoritate pꝫ: ꝙ qͣꝫuis res aliquenō videant̉: ſꝫ tm̄ cognoſcunt̉ abſtractiue. Ip̄atn̄ fide qua credunt̉ vident̉. Et hͦ eſt qd̓ dicit̉.Et ipſi nō intellexerūt ꝟbuꝫ qd̓ locutus ē adeos: quaſi dicat. Ratio ⁊ volūtas non capiuntiſta que ſunt patris: in quibus inuenitur ieſusideſt gratia vt actus qui pertinet ad intellectuꝫvt ſcientie ⁊ actus qui pertinent ad effectū: vtmiẜicordia ⁊ pietas. Nō .n. hͦ dicebat xp̄s depatre carnali ſed ſpūali: qꝛ gr̄a in hijs potiuseſſe ſuadet: q̄ pertinent ad ſpūaleꝫ patreꝫ.¶ Quinta ꝯcl̓o eſt: ꝙ mens humana q̄ priꝰerrauerat ꝑ naͣlia ꝑ gr̄aꝫ dirigitur ad ſuuꝫ finē.Ratio eſt. Quia vnūquodqꝫ ordinatum in finem potens oberrare: indiget aliquo atractiuo. Sed homo ordinatus eſt in ſuam beatitudinem: ⁊ quandiu eſt in ſtatu vie poteſt errare. Ergo indiget aliquo directore .ſ. gratia.Qd̓ hō poſſit oberrare pꝫ: qꝛ patiebat̉ intellectus defectū in ſubtractiōeꝫ luminis: vt ab ip̄overitas non ꝯprehenderetur. Ro. pͦ. Obſcuratum eſt inſipiens cor eorum. Sed qꝛ homonon intelligit niſi per abſtractionē a ſenſibus:Hoꝝ antem delectatio ipſum obnubilat. Talis auteꝫ obnubilatio ab intellectu per gratiaꝫremoratur que habet ipſuꝫ illuminare: Undeſicut radijs ſolis athomi apparent. Ita ī preſentia gratie apparent minima peccatorum.Et hoc eſt quod dicit. Et deſcendit cum illis ⁊venit nazaret. Innuens ꝙ ratio ⁊ volunas: qͥprius errauerunt amiſſo puero: ſcilicet gratia.iam non errāt: quando puer cum eis eſt: ideſtgratia. Sed cum eo venerunt a templo in nazareth: ideſt d̓ vita ꝯtēplatiua ad actiuā in cuiꝰ