Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
47v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

actu recipiat lumen. Sed vita ꝯtēplatiua eſttactio trāſcendens facultatē nr̄aꝫ. Ergo neceſſarium eſt nobis ortri lumen gl̓ie ad huiuſmodi oꝑationem ꝯſequendā. Intelligendū tamēꝙ deus eſt cā vniuerſalis illuminationis: ſic̄ſol. Aliter tamen. Nam ſol agit ꝑ neceſſitateꝫnature. Deus aūt volūtarie ꝑ ordinem ſue ſapientie. Licet aūt ſol qͣꝫtum eſt de ſe: oīa corpora iilluminat: ſi tamen aliquod impedimentuꝫinueniat in corpore: relinꝗt illud tenebroſum.Sic deus nō opponenti obſtaculuꝫ: infunditgratiā ⁊ ꝑficit intellectum dono ſapīe: ⁊ affectum emollit igne caritatis. Et hͦ eſt ꝙ dicit.Et erat Anna prophetiſſa. Anna gͦ eſt huiuſmodi aīa: que in vacuum gratiā dei nō recipitcauta ſibi ꝑ ſanctitateꝫ ꝯuerſationis. Utilis ꝓximo per oꝑationeꝫ fraterne caritatis: pia deoꝑ rectirudinē intentionis. Dicit̉ etiā ꝓphetiſſa: vt videat in lumine gratie mala p̄terita: q̄pungant ad dolorē: videat futuraʸ: que inſiſtant tēptando: vt ꝯcutiat̉ ad timorē: videat p̄ſentia .ſ. infirmitatē: vt excitetur ad cautellaꝫ. Scd̓m eſt p̄ſumptio bone ſpei. Hec enimẜm magr̄ꝫ ſnīaꝝ eſt certa expectatio future beatitudinis: veniēs ex dei gratia: ⁊ ex meritisprecedentibus. Et nota vbi eſt expectatioſpei: ibi duo ſunt .ſ. intentio animi ad futuraꝫgl̓iam: ⁊ ꝑmanentia in loco ſpūali: que deus ēIoh̓is. 15. Manete in me: ⁊ ego in vobis.Ex quo elicit̉: ꝙ ſpes efficit in nobis ſecuritatem. Pſal. In deo ſperaui: nō timebo ꝗd faciat mihi hō. Securus eſt ſperās in domino.Protector eniꝫ eſt dominus oīum ſperantiūin ſe. Et ideo dicit̉. Filia Phanuel: que interpretat̉ facies dei: ꝗ illic hꝫ pr̄em: ꝗ teſte Iac. i.voluntarie genuit nos verbo: qd̓ eſt facies d̓ipatris. Matth̓. 19. Anguli eoꝝ ſemꝑ videntfaciem patris. Filius dicitur facies patris.Pſal. Uſquequo auertis facieꝫ tuaꝫ a me; ideſt differs filiū tuum mittere de tribū Aſſer: cinterpretat̉ btūs: qꝛ ad numeꝝ illoꝝ pertinet:quos elegit deus. Hos ꝑ ſuam beniuolentiāvocauit ad rectā fidem: iuſtificauit ꝑ ſuā inhabitationē ſempiternā. Tertiuꝫ eſt habitusvirtutum. Nam oꝑa meritoria vite ꝑfecte nōpoſſunt ꝑfici ab hoīe: niſi per virtutes: quibꝰſicut ꝗbuſdaꝫ hītibus exitur in oꝑa virtuoſa.Ideo deus ꝯferendo gratiam: cāt virtutes inanima: quibus opera meritoriā ꝑficiantur. Intelligendū tamen ꝙ in virtute duo notātur .ſ. habitus virtutis ⁊ cauſa eius. Actus au

em̄ peccati ſi conſideratur: vt comparatur advirtutem: prout eſt habitus quidam: non poteſt eam expellere: ſi ſit vnus tm̄: ſicut non generatur habitus per vnum actum: ita nec pervnum actum expellitur. Sed qꝛ habitus virtutuꝫ eſt de difficili mobilis: maxime reꝗriturad vite perfectionē. Et hoc eſt ꝙ dicit. Et hecproceſſit in diebus multis .i. virtutibus. vnde de ſanctis patribus dicitur: ꝙ mortui ſuntpleni dierum: vt de Abraham geneſis. 25º. Quartum eſt delectatio ſpiritualis: qꝛ delectatio eſt conuenientis cum cōuenienti coniūctio. Deus autem maxime conuenit anime:vtpote ad imaginem eius facte: qꝛ ẜm AugmnIdeo anima imago dei eſt: quia ipſius capax⁊ particeps eſſe pōt. Et hoc maxime fit: quando potentie eius ſcilicet voluntas amando: ⁊intellectus cognoſcendo: ſtant ꝯuerſe ad deūEt ideo non eſt plena delectatio: niſi in perfecta coniunctione potentiaꝝ anime ad deuꝫ: ſicut eſt in patria. Et ideo dicit Aug. ꝙ omniſdelectatio: mundana amaritudine temperataeſt: vt ſciatur ꝙ non eſt vera delectatio: niſi cūdeo. vnde ſcribitur in libro de anima ⁊ ſpiritu. Propterea enim deus homo factus eſt:vt totum hominem in ſe beatificaret: ⁊ tota hominis conuerſio eſſet ad ipſum: ⁊ tota delectatio eſſet in illo cum aſſenſu carnis videretur ꝑcarnem: ⁊ aſſenſu mentis per diuinitatis contemplationeꝫ. Hoc erat totum bonum hominis: vt ſiue ingrederetur: ſiue egrederet̉: paſcua in factore ſuo inueniret. Paſcua foris incarne ſaluatoriſ: paſcua intus in diuinitate creatoris. Et hoc eſt qd̓ dicit. Et vixerat cum viro ſuo annis ſeptem a virginitate ſua. Uidetis qͣꝫ breue tempus quo cum viro deguit: reſpectu illius temporis: quo viduata manſit;Modicum enim videtur anime ſpirituali tēpus: quo iocundis amplexibus delectata: cuꝫviro ſuo viuit. Sed non modicū: quando eoſubtracto admodum vidue ſuſpirat ⁊ gemit.Septem annis vixit cum viro ſuo: vſqꝫ. 84.in viduitate manſit. Septenarius numerusſignat ſabbatum mentis: quo fruitur anima:dum eſt cuꝫ viro ſuo. Interne iocōditatis gaudium in vnitate ſpirituali cōſiderans: quā viro coniungitur: quia adheret deo: vnus ſpūseſt. Prima corinthiorum. 6. Que etiā octuagintaquatuor annis in viduitate permanet.Denarius per ſepteꝫ ductus reddit. 70. Siautem ſeptenarius per binarium ⁊ predictis