XIX
45
¶ Scd̓ꝫ pꝫ. Nā gratiaꝝ actio maxime debet̉illi ꝗ gratis beneficiū ꝯtulit ad qd̓ nō tenebat̉.In deo aūt pͥncipal̓r inuenit̉ cauſa debiti: cumſit pͥncipiuꝫ oīuꝫ bonoꝝ noſtroꝝ. Un̄ reꝗͥrit̉:vt ille ꝗ ſuſcepit beneficiū obliget̉ ad gratiaruꝫactiōes. Cuꝫ gͦ a deo ſumus beneficiati: ſimuſſibi grati: ⁊ hͦ ꝑ debiti obſequij redditionem.Nā ſi hō ab hoīe ẜuo: nō vniforme: ſed multiplex miniſteriū exigit: qͣꝫto magis nos vniustm̄ oꝑis vſu nos exercere debemus: ſed ſemꝑnouis ſtudijs augere pͥora. Et hͦ eſt qd̓ dicit.Quāto tꝑe heres .ſ. ꝑ gr̄aꝫ adoptiōis ad gl̓iaꝫceleſteꝫ paruulus eſt .ſ. ꝑ propͥe actiōis reputationē. Nihil differt a ẜuo reddēte .ſ. debitumobſeꝗuꝫ gratitudīs: qꝛ eqͣliter .ſ. humil̓ reputatio ſuijpſiꝰ ⁊ gratitudo faciūt ip̄ꝫ dn̄ꝫ oīuꝫ meritoriaꝝ actionū hr̄ditar̄ ſucceſſiōis ꝑ adoptiōeꝫ¶ Septima ꝯº eſt: ꝙ ſicut ẜm iura paruulisheredibꝰ poſt deceſſuꝫ parētuꝫ: actores ⁊ tutores aſſignātur: ꝗ ipſos defenſāt ꝯtra hoſtes:⁊ ꝓ eis cās eoꝝ agāt: ⁊ ī moribus eos īformētſic etiā adoptiuis tutores aſſignātur: ꝗ ſunt 5¶ Primꝰ tutor eſt timor d̓i. Pſal. Dediſtihr̄ditatē timētibꝰ nomē tuū. ¶ Scd̓s ē innocētia. Pſal. Nouit dn̄s dies immaculatoꝝ: ⁊hr̄ditas ⁊c. ¶ Tertius ē pauꝑtas volūtaria.Iac. 2º. Nōne pauꝑes elegit d̓s in hͦ mūdo:diuites ī fide ⁊ hr̄des regni. ¶ Quartus ē ſuſtinentia ꝑꝑ deū. Pſal. Suſtinētes aūt dn̄mipſi hereditabūt terrā. ¶ Quītus eſt iuſtitia.Yſa. 45. oēs iuſti hereditabūt terrā in ꝑpetuū⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. Sub tutoribus ⁊c. q. d. ꝙ hijſgratijs nutritus ꝗs dignus fit gr̄a adoptiōis.¶ Octaua ꝯº eſt: ꝙ hij tutores īformāt adoptiuū maxīe in fidei rudimēto. Que ꝗlibet ētqͣꝫtūcunqꝫ ſimplex īplicite tenet̉ credere .ſ. in fide maioꝝ. Nā explicatio fidei opꝫ ꝙ ꝑueniatad īferiores ꝑ maiores. Et ideo tales ſuꝑioreſad quos ꝑtinet alios ordinare: tenētur hr̄e plenioreꝫ notitiā de credēdis: ⁊ ſi maiores errarent: nō ſeꝗtur error minoꝝ: qꝛ minores hn̄tfideꝫ īplicitam ī fide maioꝝ: inqͣꝫtum adherētdoctrine dīne. vn̄ apl̓s. pª corin. 4º. Imitatores mei eſtote: ſicut ⁊ ego xp̄i. Humana cognitio nō ſit regula fidei: ſꝫ veritas diuina: a qͣſi maiores deficiant: non ꝑiudicant fidei ſuppliciū: ꝗ eos rectā fidē hr̄e credunt: niſi ꝑtinaciter eoꝝ erroribus adhererēt ꝯtra vl̓ is eccl̓iefideꝫ: q̄ nō pōt deficere dicēte dn̄o. Luce. 22.Ego ꝓ te rogaui petre vt nō deficiat fides tua⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Ita ⁊ nos cū eēmus paruuli
ſcilicet in cognitiōe ſpeculatiua articuloꝝ fideiEramus ſeruiētes exercitio bone actionis fidei. Sub elemētis .i. rudimētis fidei: q̄ ſuntde incarnatiōe: paſſione: ⁊ reſurrectione xp̄i.Mūdi .i. maioꝝ doctoꝝ fidei in mundo: Implicite eis ⁊ eoꝝ dictis credendis.Scd̓m principale.Irca ſcd̓ꝫ principale: vbi dr̄ de adoptātis benignitate: cuꝫ dicit. At vbicvenit ⁊c. vbi ſunt quatuor ꝯcl̓ones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ tp̄s incarnationis xp̄imultū ꝯgruebat ꝑꝑ noſtrā adoptioneꝫ dupliciratione. ¶ Prima eſt: qꝛ inueterata inimicitia ⁊ ꝓcacitter vitiata: nō poteſt bene reduci adſtatuꝫ p̄ſtinuꝫ: niſi aliqͣ copula ꝯiūgatur intrinſece: in qua pax ſolidet̉. Et ideo: qꝛ iſta diſcordia erat dura: lꝫ ꝑ partes inequales fuerit: factuꝫ eſt ꝯiugiū humanitatiſ noſtre in xp̄o: queibi deſpoſata fuit ꝟbo. Et iō: qͣꝫto copula aliqͣē magis īdiſſolubilis: tāto pax ē magis firmavtriuſqꝫ partis .ſ. dei ⁊ hoīs. ¶ Scd̓a ratio ēqꝛ nullus eſt idoneus legatus ad īterponendūdiſcordiaꝫ cū ꝯſideratione: niſi ſit tātuꝫ de parte vna qͣꝫtuꝫ ē de parte alia: alias poſſet haberiſuſpicio: ſed opꝫ ꝙ ſit neuter: aut ꝙ participetvtrūqꝫ extremum: qꝛ tunc eſt magis fidelis ⁊plus ꝑtinet ad ipſuꝫ. Et ideo qꝛ xp̄s fuit de genere dīno ⁊ de genere humano: ideo fuit ꝯuenientiſſimus mediator: mediante qua mediatione: filioꝝ adoptionem recepimus.¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt: ꝙ tp̄s incarnationis xp̄idicitur tp̄s plenitudinis ꝑꝑ octo. ¶ Primoꝓpter pacis abundātiaꝫ ⁊ tēporaliuꝫ redundātiaꝫ. Pſal. Orietur in diebuſ eius iuſtitia ⁊c.¶ Scd̓o ꝑꝑ plenitudinem gratiaꝝ. Ioh̓is pͦ.De plenitudine eius oēs accepimus. ¶ Tertio ꝑꝑ impletioneꝫ figuraꝝ legaliū. Mati. 5.Nō veni ſoluere legem ⁊c̄. ¶ Quarto ꝓpterplenitudineꝫ diuinaꝝ ꝓmiſſionum dei. vndeIoh̓is pͦ. Gratia ⁊ veritas ꝑ Ieſum chriſtuꝫfacta eſt .i. in illo impleti ſunt. ¶ Quīto ꝑꝑ impletionē ꝓphetiaꝝ ⁊ viſionuꝫ. Damaſ. 9. Vtīpleatur viſio ⁊ ꝓphetia. ¶ Sexto ꝑꝑ plenitudineꝫ tēpoꝝ corin. I0. Nos ſumus in quos fines ſeculoꝝ deuenerunt. ¶ Septimo ꝑꝑ impletioneꝫ ruine angeloꝝ. Pſel. Implebit ruinas. ¶ Octauo ꝓpter plenitudineꝫ p̄mioꝝYſa. 58. Implebit ſplēdoribus aīam tuam.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ chriſtus non ſolum nosin hoc tꝑe ad futuram gloriā adoptauit. ſꝫ etiāab eterno nos p̄deſtinauit. vn̄ Aug. in libro