XVIII.44

ſngl̓i ab eadē iuſtitia formant̉ ⁊ trāſformant̉ īeadē: alioꝗn nō eēt vniuoce iuſti. ſꝫ nec iuſtusꝗlꝫ eēt vere iuſtus: ſi alia eēt iuſtitia in ſeip̄a: ⁊alia in iuſto. vn̄ bn̄ dr̄ illd̓ heb̓. 2. Dehuit peroīa fr̄ibus aſſimilari. ꝑꝑ quā cām nō ꝯfundit̉fr̄es eos vocare. vn̄ ēt adiecit. Tāqͣꝫ a dn̄i ſpūq. d. ſicut eodē ſpū oēs iuſtificamur: ſic eodeꝫfilio dei oēs iuſti ⁊ deiformes. ꝗ ꝟbuꝫ ca. fa.in xp̄o hītante in nob̓: ⁊ nos ſibi per gr̄aꝫ conformādo noīamur: ⁊ ſumus filij dei: vt ſit ip̄epͥmogenitus in multis fratribus. Et hec eſtgratia ſuper gratiā: vt verbum nō ſolum factum ſit caro: ſed ꝙ caro factū hītet in nobis.¶ Sexta ꝯº eſt: ꝙ ſicut ꝗlꝫ īformatus formaaliqͣ eſſe illius forme plenū hꝫ: ⁊ habēdo in ſevidet oēm gl̓iam: ⁊ oēm virtutē ſiue oēm ꝑfectionē ⁊ potm illius forme: ẜm illd̓ ſapien. s.Uenerūt mihi oīa pariter cū illa. Et Ro. 8.Cum illo oīa nobis donauit. Sic ēt oīs quinatus eſt ex ſpiritu ſiue deo. Uerbū .n. factuꝫcaro: in ipſo hītat: ⁊ informatus qͣſi vnigenitus ab illo videt gl̓iam eiuſ. Plenus gratie ⁊veritatis .i. oīs ꝑfectōis eius ⁊ gl̓ie eius. Heſter. 15. Facies tua plena eſt gratiaꝝ. Et hͦ eſtꝙ dic̄. Uidimus gl̓iaꝫ eiuſ. q. d. ꝙ hij ꝗ ptātedata: vt filij dei fiāt: ex deo nati ſūt. Et verbūca. fa. caro in ip̄is hītauit. Uidēt gl̓iam ip̄iusqͣſi vnige .i. ſil̓es vnigenito: ꝙ lyqͣi ſil̓itudinēſigͣat. Ioh̓s. Sil̓es .n. erimus: ⁊ videbimuseū ſicuti eſt. Sil̓e .n. a ſil̓i ſemꝑ cogͦſcit̉. q. d.gl̓iaꝫ eius qͣi vnigeniti a pr̄e ſolo .ſ. nos genitiꝗdeꝫ: ſꝫ nō ab vno pr̄e. Ipſe gͦ per gnaͣtioneꝫq̄ eſt ad eē: ad ſpēm ⁊ naͣm: ⁊ ꝑꝑ hͦ filius eſt nalis. Nos vero ꝑ regenerationē q̄ eſt ad ꝯfirmationē naͣe. ip̄e imago patris nos ad imaginē totius trinitatis. Plenū gr̄e ⁊ ve .i. oīs ꝑfectionis gratie ⁊ veritatis. Quādiu .n. ignisgenerat̉ ex ligno: nūqͣꝫ plene gaudet de caloreSꝫ poſtqͣꝫ lignū adeptuꝫ eſt formā ignis: tūcꝑfecte accipit formā: ⁊ in forma plenū caloreꝫiaꝫ nō p̄cedentē ⁊ diſponentē ad formā ignisſꝫ potiꝰ ꝯn̄tem ⁊ p̄cedentē ab ip̄a forma ignisEt ſic ceſſat triſtitia ꝑturientis alterationis ⁊motꝰ: ⁊ plene gaudet de plenitndīe: cui nihiladdi pōt: ſꝫ in ip̄o ꝗeſcit. Sic in ꝓpoſito qͣꝫdiudiſſimiles ſumꝰ ⁊ adhuc ꝑturi mur. vt formet̉in nobis xp̄s. Bal̓. 4. Inꝗcti ſumꝰ: ⁊ turbamur erga plurima cum Martha. Cum veroiam xp̄s filius dei in nod̓ formatꝰ ē: vt ſimus⁊ nos filij eius. Ioh̓. 5. Et ſimus filij dei abiecta omni diſſil̓itudine. Ioh̓es. Sil̓es ei eri

mus: ⁊ videbimus eum ſicuti eſt. Unū factiin xp̄o ⁊ ꝑ ip̄m. Ioh̓is. 17. Tunc plenuꝫ ⁊ꝑfectū eſt gaudiū in nobis: ⁊ ꝗeti ſumus: ẜmilld̓ Augu. Feciſti nos ad te: ⁊ inquietum corQuartum pͥncipale.noſtꝝ ⁊cͣ.Uartū pͥncipale. Circa eius tꝑalemnatiuitatē ſumēdo hͦ ꝟbuꝫ caro faq̄ctum eſt vbi myſteriuꝫ bte incarnationis deſcribit̉ qͦ ad tria. ¶ Pº .n. notat̉ exꝑte ꝑſone aſſumetis dignitas īcomparabilis:qꝛ ꝟbum qd̓ erat d̓s in pͥnº apd̓ pr̄em. ¶ 2ºon̄dit̉ naͣe aſſumpte fragilitas ineuitabilis: qꝛcaro .i. hō aſſumptus. ¶ 3º expͥmit̉ ip̄ius vnionis vnitas īexplicabilis: qꝛ factū eſt .ſ. mirabile in ocl̓is nr̄is: qꝛ inexplicabile myſteriumSic igitur verbum caro. ⁊cͣ.¶ Circa totū ſit iſta pͥª ꝯº: ꝙ ꝟbum in dīnisaſſimilat̉ ꝟbo nr̄o mētali. vn̄ Aug. 15. d̓ tri.dixit: ꝙ ꝟbuꝫ mentis nr̄e qd̓ intus latet: ⁊ hͦꝟbum eſt imago verbi in dīnis: qꝛ ſicut hocverbū mētis a memoria naſcit̉: ita verbum indīnis a patre ꝓcedit: Et ſicut verbū mētis aſſimilat̉ ſcīe de qͣ naſcit̉: ita verbū in dīnis oīoaſſimilat̉: īmo eſt eiuſdē naͣe cuꝫ patre: a quoꝓcedit. Aliud aūt ꝟbum eſt oris: qd̓ foris ſonat. ⁊ hͦ verbū ē ſignū ꝟbi mētaliſ. vn̄ Aug.15. de tri. Uerbū qd̓ foris ſonat: eſt figᵐ verbi: qd̓ intus latet. cui magiſ ꝟbi ꝯpetit nomēNam illd̓ qd̓ carnis ore profert̉: vox ꝟbi eſt:verbum eſt ⁊ ip̄m dicitur ꝑꝑ illd̓ a quo vt foris appareat: aſſumptum eſt.¶ Scd̓a ꝯº eſt: ꝙ inter verbū nr̄m: ⁊ verbūin dīnis: duplex eſt dr̄ia. ¶ Pª eſt ꝙ verbūnoſtꝝ eſt imꝑfectū. Uerbuꝫ aūt dīnuꝫ ꝑfectiſſimum eſt. Ratio aūt īꝑfectōis in ꝟbo nr̄o ēꝙ verbū noſtꝝ nō oīo adequat̉ ſcīe nr̄e. Plꝰeīm ꝯtinet̉ infra ſcīam nr̄aꝫ mētaleꝫ: qͣꝫ poſſumus ꝟbo expͥmere. vn̄ ph̓s. Plura ſcimꝰ: ſꝫvnū intelligīuſ. Verbū aūt intelligimꝰ in actuꝯſideratōis. Et iō qn̄ꝫ ſcīe hītum ꝑ ml̓ta ꝟbaexpͥmimus actual̓r: ⁊ hͦ eſt īꝑfectōis in verbonoſtro. Sꝫ ꝟbum dīnum eſt ꝑfectiſſimū: qꝛvnicū ꝟbum eſt exp̄ſſiuum totius ſcīe pr̄is ⁊eēntie ⁊ oīuꝫ creaturaꝝ. Si .n. ſic nō expͥmeteēt īꝑfectuꝫ ꝟbuꝫ. vn̄ Au. Si aliqd̓ minꝰ eētin ꝟbo qͣꝫ in dicētis ſcīa ꝯtinet̉: eſt īꝑfectumꝟbum. ¶ Scd̓a dr̄ia eſt: ꝙ ꝟbum noſtꝝ eſtinſiſtens: ⁊ nō eſt eiuſdē naͣe cum intellectu: aquō orit̉. Uerbuꝫ aūt in dīnis eſt ꝟbum ſubſiſtens in naͣ dei. Subſiſtēs aūt in naͣ dei eſtdeus. Et ideo verbum in diuinis eſt deus.

f