.LXXVII.Sermo

oīa bona tanqͣꝫ intelligentē militē collocauit. vt habet̉ īU verbis p̄miſſis. In quibꝰ a duobꝰ cōmendat̉. Prīo ineminentia dignitatis. Scd̓o ab excellētia ſanctitatis.¶ Circa qd̓ notandū. Gloria eſt triplex. qͣꝫtū ad ꝓpoſitūtꝑalis. ſpūalis. ⁊ eternalis. harū poſuit dn̄s quālibet ſuper beatū Donatū. Dico prīo ꝙ poſuit ſuꝑ ip̄m gloriaꝫtꝑalē. ⁊ hec fuit quadruplex. Prima fuit alta pōtificalispotētia qua fuit ornatus glorioſe. ⁊ bene dicit̉ alta. quiaexcedit oīm regū potentiā. vt d̓r in cano. xxvj. di. c. Deinde. Sicut auri fulgor p̄ualet metallo plūbo. ſic pontificalis dignitas p̄ualet regū dyademate. Sed tn̄ de hagloria ſe nō extollere. Quia legit illud dictū Sapientis.Rectorē te poſuerunt noli extolli. eſto in illis qͣſi vnusex ip̄is curā illoꝝ habe ⁊ leteris ꝓpter illos ⁊ ornamentūaccipias gratie coronā Eccī. xxxij. Sꝫ tales heu nūc nōſunt ſacerdotes qualis fuit bea. Donatus. qui hoc donū cum magno timore accepit. Sed letant̉ nunc cū adpotentias aſcendūt ⁊ in eis ſuꝑbi exiſtunt. De quibꝰ dicit Hiero. ſuꝑ Ezech. li. ij. Grandis dignitas ſacerdotū. Sed grandis ruina ſi letant̉ ad glorie aſcenſum.?timeamus lapſum. nec ſolū ꝓ nr̄is delictis reddamꝰnem. ſꝫ ꝓ oīm peccatis quoꝝ vtimur donis. ⁊ nequaqͣꝫnō ſumus de eoꝝ ſalute ſolliciti. hec ille. Tales habentmō dn̄i ſeculares qui in alta ſua potētia gloriāt̉ ſimilesleoni. De quo dicit Iſido. li. xij. ꝙ valde glorioſus ī potentia ſua incedit vt rex. ⁊ dū a canibꝰ agitat̉ ſe nō abſcōdit. ſed in campū vadit ſe p̄parans. Cū aūt vanā potētiam: nō aduertit fouea parata in eā ruit. d̓ qua cū exirnō poſſit colla cathenis ſubmittit. Et ſequit̉ ꝙ gloriatōſua ſibi obfuit. Ita illi dū viuunt glorioſi apparet. Sedtandē ad foueā gehennalē cadunt. nō ſolū cathenis ferdignibꝰ colla ſubmittunt. Tūc verificabit̉ in eisillud Sap. vj. Potentes potenter tormenta patientur.Dic mihi. Ubi eſt vana potentia Iuliani qͥ ſolus pͥmūimperiū obtinuit. a quo omnes ceſares ſunt vocati. Cito perijtqꝫ a romanis gladio interijt vt legit̉ in cronicisUbi eſt ampla potentia Alexādri magni? qui dn̄atormundi vocabat̉. velociter vt fenū exaruit. Nā duodecim annis regnauit. vt habet̉ .j. Macha. .j. Et de ip̄o etcōſimilibꝰ dici pōt. Ceciderūt in ꝓfundū vt lapis. quisſcit ſi detur eis requies? Iō cōſulit dn̄s ꝑ Hiere. ꝓphetā eiuſdē. ix. Nō gloriet̉ fortis in fortitudine ſua. Secūda gloria fuit ſapientia qua fuit p̄ditus ſanctus donatꝰvt dicere potuit illud Sap̄. vij. Sapīam ſine fictiōe didici a deo ⁊ ſine cōuicio. ⁊ honeſtate eius nō abſcondo.Ip̄e .n. didicit ſapīam cū Iuliano imꝑatore. Iō dic̄. ſapiam didici .ſ. a deo. Quia dicit̉ Eccī. j. Oīs ſapīa a dn̄odeo eſt. ⁊ cū illo fuit ſꝑ ⁊ eſt ante euū. Illā aūt ſapīam etcīam cōicauit ꝑ p̄dicatōem. qꝛ nouerat dictū ſapientisTapīa abſcondita: ⁊ theſaurus abſcōditus. q̄ vtilitas īvtriſqꝫ? q. d. nulla Eccī. xlj. Sed ſic nō faciunt moderni ſapientes: qui ſapīam ſuam nō cōicant. ſed de ip̄a qͣide ꝑ ſe gloriant̉. Cōtra quos dicit apl̓s .j. Corinth. iiijQuid habes qd̓ nō accepiſti. Quid gloriaris: quaſi nōacceꝑis? Et tales anti qͥ ph̓i fuerunt. qui de ſua ſapiētiagloriā queſierūt dicente apl̓o ad Roma .j. Dixerūt ſe eēfapientes: ſtulti facti ſunt ⁊ euanuerūt in cogitatōibusſuis. Ubi eſt nunc ſapīa Salomonis: totaliter euanuitSicut legit̉. ꝙ cuidā diſcipulo apparuit dicēs. ꝙ nihilix. Non gloriet̉ ſapiēs in ſapīa ſua. Tercia gloria fuit rerum opulētia qua erat dotatus qꝛ pater ſuus credit̉ fuiſe diues romanus quē ⁊ Iulianus auarus vt diuitiasſuas ſumeret interfecit. Ille aūt bea. donatus filius eiꝰrelinquēs diuitias ad artiā fugit ciuitateꝫ qꝛ didiceratOin ſcholis ⁊ legerat illud dictū ſapientis Cathonis. Deſpice diuitias ſi vis eſſe beatus. Sed bea. ille Donatuspaucos habet in illo imitatores. ſꝫ gloriant̉ in opulentiaſua. Iuxta illud pſal. xlviij. In multitudīe diuitiarū ſu

arum gloriant̉. Qualis fuit Ezechias rex hierl̓m qͥ nuncijs regis babylonis ad ſe venientibꝰ in magna gloriāoſtendit oēs theſauros ſuos gloriando. Sed qͥd ex hoceuenit. venit idē rex babylōie Beridach ⁊ abſtulit qtheſaurū Ezechie ⁊ filiū ſuū vinctū ꝑduxit in babylonvt impleret̉ ꝓphetia Eſa. qui dixit ad Ezechiā. Ecce dies veniūt ⁊ auferunt̉ oīa q̄ in domo tua ſunt. iiij. Regxx. Quid etiā ꝓfuit diuiti epuloni qͥ tot diuitias habuiquotidie comedit ſplendide in aureis ⁊ argenteis vaſisin nullo ſibi ꝓfuerunt niſi ꝙ in inferno ſepultus ē. Luce. xvj. Mortuus aūt diues ⁊ ſepultus ī inferno. Quiꝓfuit Salomoni qui collegit aurū quaſi auricalcū. ⁊plumbū cōpleuit argentū niſi qd̓ fuerūt ſibi he diuitiecā luxurie ⁊ ydolatrie. Quia dicit̉ Eccī. xlvij. ꝙ hic inclinauit femora ſua mulieribus ⁊ dedit maculā in gloriaꝫſuam. Iō de diuitijs nō eſt gloriandū ẜm illud Hiere.ix. Non gloriet̉ diues in diuitijs. Quarta gloria fuit inexteriori apparentia qua veſtibꝰ pontificalibꝰ fuit decēter ornatus. Ita vt dici pōt illud pſal. viij. Gloria ⁊ honore coronaſti eū dn̄e. Sꝫ in illa potētia nō eſt gloriādū.Quia ſciuit ſpm̄ſanctū dicentē in veſtitu ne glorierꝭ vnqͣꝫ Eccī. ix. Cōtra qd̓ multi fecerūt ⁊ faciūt. ⁊ gloriati ſūtde veſte exteriori. Sicut refert Uincentiꝰ li. x. in ſpe. hyſto. De Nerone qui vnā veſtem nunꝙͣbis induebat.Etiā idē aureis rhetibꝰ piſcabat̉. ſed qͥd ꝓfuit ei illa aurea piſcatio qui nūc apud inferos in auro liquefacto etfetido penas luit. Sicut hoc a quodā viſum fuit vt habet̉ in tragedijs Senece. Illa qͣttuor p̄dicta alta .ſ. ſapiētia. rerū opulentia. ⁊ exterior apparētia multos heu nimis extulerūt. ⁊ tandē in ꝓfundū dimerſerūt. nec ab illis honoribꝰ pauci manent viui vita glorie. ſꝫ morimurmorte culpe. Ideo aſſimilant̉ mari mortuo in cuius ripa ẜm Iſido. li. xv. Creſcūt poma virentia ⁊ educta deſideriū gignūt. que ſi carpunt̉ reſoluūt̉ in cinerē: fumūqꝫ exalant. In hoc mari nihil manet viuuꝫ neqꝫ piſcesneqꝫ aues nec vagia patit̉. qꝛ oīa vita carentia in eo adꝓfundū dimergunt̉ in eo lucerna ſi fuerit accēſa lumēſuꝑnatat dimergit̉ aūt ſtatim. Si lumen extinguet̉. qͥdꝑ hoc mare aptius qͣꝫ gloria mūdi que cōſiſtit in his ꝙtuor p̄dictis deſignat̉. qꝛ in gloria mūdi ſꝑ eſt amaritudo. Iuxta illud Bern̄. in ſermone. Nā in honore ſinedolore nunꝙͣ in p̄latōe quis eē pōt ſine tribulatōe: ⁊ qͣꝫuis videt̉ ꝓducere fructus delectabiles ad vltimū tamēerunt qͣi cinis ⁊ ſtercus. Iuxta illd̓ Iob. xiiij. Gloria viri peccatoris eſt ſtercus ⁊ vermis hodie ē ⁊ cras nō inuenit̉. In hoc mari nihil remanet viuū vt dictū eſt vitagratie. qꝛ multi ꝑiclitant̉. Iō dicit Seneca in epl̓a ad lucillū. Tu honore mundanū vt mortis p̄ſagiū ſꝑ fuge.nulli .n. vnqͣꝫ credunt̉ ſoliū honoris aſcendiſſe quin infine cōprobent̉ grauiter corruiſſe. hec ille. Quia tales etinguunt in ſe lumen intellectus qd̓ deus aīe infuditvhabet̉. iij. Regū de Salo. Quia nō intelligūt fallaciamglorie vel honoris. iō ſubmergunt̉. Sꝫ qui hꝫ in ſe accēſum lumē intellectus. iſte ſuꝑnatat qꝛ ſpernit gloriā mūdi quātū pōt. Sicut fecit bea. dona. iō nō fuit ſubmerſus. Secūda gloria eſt ſpūalis que eſt hoīs interioris ſi Fcut p̄cedēs fuit exterioris. Et cōſiſtit etiā in qͣtuor. Primo in cōſciētie puritate. Nōne pulcrū eſt aurū. Eſt .n.aurū vt lux glorioſa inquātū eſt diuiſum a tenebris. ſicaīa eſt in multa leticia ⁊ gloria plena cuꝫ eſt diuiſa ab oīculpa: ⁊ nullo malo ꝑmixta ẜm qd̓ dicit̉ Prouer. lj. Sꝫcura mens quaſi iuge cōuiuiū. hoc eſt qͥ delectabil̓r viuit ſicut hoīes in cōuiuio. Et ibidē cor inquit gaudensbone cōſcīe. Cui cōſonat apl̓s. ij. Corinth. j. Gloria heceſt nr̄e ꝯſcīe teſtimoniū. Scd̓o ꝯſiſtit in recta aīe voluntate qꝛ cor eſt oīm mēbroꝝ primū motuſqꝫ ⁊ ceteris mēbris vite impēſiuū ſi fuerit rectū nihil erit ī corꝑe tortuoſum. Sic etiā ex ꝑte aīe cū volūtas in regno aīe domīetſi fuerit recta. Recta erunt ⁊cͣ. Ideo digna gloria dicente pſal. xxxxj. Letamini in dn̄o ⁊ exultate iuſti. ⁊ gloriaOQ iij