De ſancto Gregorio.

lent homines qui ſunt de eadeꝫ terra inuicem ſe diligire. ſicut patꝫ in Petro Andrea ⁊ Philippo qͥ fueruntde ciuitate bethſaida ⁊ ſpālem dilectionem ad ſe habuerunt. Scd̓o fecit eum ſnū ſecretarium qn̄ fecit eum ſuūdiſcipulum. qꝛ fuit vnus de duodecim diſcipulis. Ethodie electus in apl̓m electione ſpāli quibꝰ xp̄c apl̓is ſecreta ſua narrauit Ioh̓. xv. Iam non dicam vos ẜuos⁊cͣ. Tercio fecit ip̄m ꝯmilitem ſuum. qꝛ qͥdam volūt ꝙſit crucifixus ⁊ ſic cum xp̄o in eodem equo ſedit qd̓ fuiſibi magnus honor. ẜm illud Heſter. vj. Homo queꝫrex honorare cupit dꝫ poni ſuꝑ equum qͥ eſt de ſella regis. Alij em̄ ſuꝑ equum regis ſederunt qͥ penas martirij tulerunt. ſꝫ non ſuꝑ illo qͥ eſt de ſella regis .i. ſuꝑ quenullus eqͥtauit niſi ſolus rex. Mathias aut vt aīunt qͥdam ſedit ſuꝑ equum qͥ fuit xp̄i regis. qꝛ eum crucifixerunt ẜm illud Sap̄. xviij. Simili pena ẜuus cum dn̄opaſſus eſt ⁊ afflictus. Ideo figuratus eſt ꝑMardocheum iudeum quem rex aſſuerus miſit poni ſuꝑ equumſuum ſuꝑ quem nemo eqͥtauit niſi ipſe. ⁊ p̄cepit euꝫ duci ꝑ ciuitate Heſter. vj. Et ſicut hr̄ Heſter. viij. Mardocheus fulgebat in pallatio regis varijs veſtibꝰ ⁊ omnis ciuitas exultauit. Et iudeis noua lux ortri viſa eſt.Ita xp̄c qui vera beatitudo eſt omnium electoꝝ iuſſitponi be. Mathiam ſuꝑ equum ſuum .ſ. crucem ẜm illud Mat. xvj. Si qͥs vult venire poſt me tollat crucemſuaꝫ ⁊ ſequat̉ me. ⁊ p̄cepit angelis vt ip̄m ducerent adciuitatem hanc glorioſam. De qͣ dicit Aug. li. de ꝯtemxp̄i. c. xxvj. O ꝙͣglorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei fundaris em̄ exultatione vniuerſe terre. nec eſt in te ſenectꝰnec ſenectutꝭ miſeria. Non em̄ in te claudus. neqꝫ gibboſus. neqꝫ difformis. ſꝫ omnes occurrūt in viꝝ ꝑfectūin hac nemo iraſcit̉. nemo ledit̉. nemo inuidet. Cupiditas nulla exardeſc:it. nullus ibi dyaboli metꝰ. inſidie demonum nulle. Terror gehenne ibi ꝓcul. non eſt morscorꝑis aut anime. ſꝫ immortalis vita. hec Aug. In hācciuitatē hodie b. Mathias glorioſe eqͥtauit p̄cinnētibꝰangelis. Iuxͣ illud Heſter. vj. Sic honorabit̉ quē rexxp̄c voluerit honorare. Ibi anima ſua ſanctiſſima fuget varijs veſtita v̓tutibꝰ. Iuxͣ illud psͣ. xliiij. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitū deaurato circuamictaⁱ varietate. Iō omnes incole huiꝰ glorioſe ciuitatis exultauerunt in aduentu eius .ſ. ꝯparis. ibi nunc lucet qͣi noua lux. ⁊ p̄ſto eſt omnibꝰ qͥ deum cōfitent̉ ⁊ ip̄m ſedulelaudant ⁊ honorant. rogemꝰ ergo dn̄m.¶ Sermo primus. De ſancto Gregorio.Gonouiſſimus vigilaui⁊ quaſi qͥ colligit racemos poſt vīdemiatoresEccͣi. xxxiij. Mgr̄ li. ꝓprietatum. xvj. ait de qͦdam lapide p̄cioſo geraticon. nuncupato huiꝰ v̓tus ſicꝓbat̉. Si corpus hominis melle inungit̉ ⁊ muſcꝭ exponit̉. ſi lapis ille eſt pn̄s corpus illud intactum remanetmuſce mox fugiēt ⁊ corpus eius nō corrumpent. De lapide dr̄ in lapidario ꝙ geſtatꝰ hoīem reddit dilectum ⁊amabilem atꝫ gͣtum. Myſtice ꝑ hūc lapidē humilitasdeſignat̉ q̄ eſt v̓tus multum p̄cioſa. Eſt em̄ ẜm Augu.v̓tus multum p̄cioſa. qꝛ eſt caput oīm v̓tutum ⁊ obtinet primatum ceteraꝝ tanꝙͣ ꝯẜuatrix. Hec humilitastunc vera ꝓbat̉ ſi aliqͣ gloria homini exhibet̉ ſiue laus ⁊homini exhibita ꝯtemnit laudē. ſignum eſt ꝙ illi adeſthumilitas q̄ dr̄: in libello ꝑadiſus: aīe vere humilis noſibi aliqͣ gloria exhibet̉ ſiue laus. ⁊ cuꝫ exhibita fuerit expaueſcit. qd̓ ptꝫ de ſan. Greg. qͥ cum vngeret̉ melle laudis egretulit ⁊ laudem refugit. ⁊ ſic mulcis adulationūintactus ꝑmāſit. Iō ep̄o ſtephano qͥ eum in ſuis epl̓ismelle laudis ꝑunxit: ſic reſcripſit. Multum mihi ⁊ vliꝙͣ audire merni indignus in veſtris lr̄is demonſtratisEt ſcriptum eſt non laudas hoīem ꝙͣdiu vinit. tn̄ etſi

audire indignus talia fui or̄onibꝰ vr̄is peto vt dignuefficiar. Ex qͣ dicto ptꝫ. ꝙ veram humilitatem habuitquā ſi nō habuiſſet muſce adulatōꝭ ip̄m corroſiſſent iōgͣtus fuit deo ⁊ multum dilectus. ꝓpt̓ hanc humilitatēqꝛ dicit be. Augꝰ. Nihil facit nos ita gͣtos deo. niſi ipſahumilitas q̄ ad ſe traxit clemētiam dei. Ꝙ fuit dilectꝰdeo ptꝫ Ecc̄i. xlv. Dilectus deo ⁊ hominibꝰ cuiꝰ mem:ria in benedictione eſt. Et ſua humilitas ptꝫ in v̓bis p̄aſſumptꝭ. In quibꝰ a duobꝰ laudat̉. Ꝙͣtum ad pͥmuꝫab humilitatis abundantia. ibi. Ego nouiſſimꝰ. Scd̓oa v̓tutis vigilātia. ibi. vigilaui. ¶ De pͥmo ē ſciēduꝫ. Arbor ẜm naͣles dicta eſt ꝙ terre radicibꝰ ſolet firmit̓ adherere. vt dicit Yſi. li. xvj. c. v. Et illa arbor q̄ non eſt beneradicata facile a vento ꝓſternit̉. ſꝫ que ꝓfunde radicesterre infigit euelli nō poterit. Moral̓r homo ẜm Ariſ.dr̄ arbor euerſa hn̄s radices ſurſum ⁊ ramos deorſumHec ſi non vult deijci a vento ſuꝑbie neceſſe eſt vt vade ꝓfunde radicatus ſit in humilitate. iō Sen̄. ad Lucillū in epl̓a dic̄. Ad ima atꝫ ad humilitatē redige te miLucille ex quibꝰ cadere non poſſis. In humili etem̄ vianullus accidit caſus aut ruina. Et ſicut arbor q̄ nō eſtradicibꝰ ꝓfundata raro cernit̉ nimium eleuata. ſic nullus poterit ad altitudinem celi aſcēdere niſi ſit bene radicatus in humilitate. Iō dicit Bern̄. in li. de gr̄a. humilitatis. Per humilitatem aſcēdere oꝑtꝫ ad ſb̓limita/ Btem. qꝛ hec eſt via ⁊ non alia p̄ter ipſam. qͥ alit̓ vadit cadit potius ꝙͣ aſcendit. qd̓ ꝓbat̉ de heremita quodam qͥpollebat multꝭ v̓tutibꝰ. ⁊ tandem elatus ꝯfidens de ſecepit ſibi totum qd̓ fecerat deputare. qd̓ videns inimicus dyabolus acceſſit in ſpecie pulcre mulieris oberrātis dicens. qꝛ nox me infelicem ⁊ feſſam dep̄hendit inheremo. Iube me hic in angulis eſſe ne comedar a beſtijs. ad hoc ꝯſenſum dedit ille ⁊ cauſam erroris inqͥrit.illa aūt blandimenta finxit. ⁊ ſuaui ſermone animuminclinat. vt inter hec v̓ba riſus ⁊ iocus miſceret̉. deindemanum ad mētum poſtea ad caput ⁊ collum apponit⁊ ꝯtinuo libidinis fluctibꝰ cepit eſtuare. ⁊ irruit in eiusamplexus. Illa aūt vlulatum dire vocis emittens int̓eius manus velut vmbra diſparuit. cum fetore ⁊ irriſione ip̄m deſerens. Tunc multitudo demonum ip̄m inaere ad hoc ſpectaculum congregati dixerunt. O infelix qͥ te vſqꝫ ad celum extollebas quō dimerſus es in infernum. Diſce miſer qui ſe exaltat humiliabit̉. Ille autem velut amēs effectus deceptionis ſue pudorem nōferens deſperans tradidit ſe immundicie ⁊ iniquitati⁊ fugit ꝯſpectum ſanctoꝝ hominum ne poſſit de p̄cipitio reuocari. Idcirco beatiſſimus Greg. valde ꝓfundefixit radicem humilitatis. Cuius humilitas patꝫ in vita ⁊ doctrina. In vita cum dicit. Ego nouiſſimus. Indoctrina quaſi qui colligit racemos poſt vindemiatores. In vita habuit humilitatem. Primo in v̓bo. qꝛ ſenẜuoꝝ nominauit. Sequens apl̓m qui dicit. ij..ꝝ. iiij. Non enim noſmetipſos p̄dicamus .ſ. laudando ſꝫ Ih̓m xp̄m dominum. Nos autē ẜuos vr̄osꝑ Ih̓m. Ideo bea. Gregorius patriarche alexandrinoeulogio qui eum in epl̓a papam generalem nominauerat ſic ſcripſit. In p̄fatione inquit epiſtole quam ad medirexiſtis ſuperbe appellationis virum vniuerſalempapam me dicentes ſcribere curaſtis ꝙ peto veſtra dulciſſima ſanctitas non faciat vltra quia vobis ſubtrahitur ꝙ alteri plus ꝙͣ ratio exigat̉ preberetur. Ego enimverbis ꝓſperari non quero ſed moribus. nec honoreneſſe puto in quo fratris honorem ſuum ꝓdere recogneſco. Idem Eulogius patriarcha ſcripſit ſibi in literisſuis. Hoc verbum ſicut iuſſiſtis qd̓ verbum iuſſionispeto a meo auditu remoueri. quia ſcio qui ſum ⁊ quieſtis. loco enim mei mihi fratres eſtis moribus autempatres. Nolebat etiam ꝙ matrone ſe ancillas ſuasdicerent. iō cuidam mulieri nomine ruſticana ſcripſitdicēs. vnum in tuis epl̓is egreſuſcepi qd̓ qꝛ ſemel dici