Dominica. I. poſt Paſche

eſt. Ianitor in porta eſt voluntas libera. q̄ nulluꝫ intromittit peccatū niſi ſit voluntariū. qꝛ dicit Aug. de verareligionē. Uſqꝫ adeo pctm̄ volūtariū malū eſt vt niſi ſitvoluntariū nullo mō ſit pctm̄. Et habet̉ allegatiue. xv.q. j. §. qd̓ aūt. vbi dicit Aug. Ex voluntate itaqꝫ peccata ꝓcedunt q̄ libero mentis arbitrio ex delinquētis ꝓpoſito ꝯmittūt̉. Mercator aūt qͥ venit ad portā chriſtꝰeſt. qͥ dicit Apoca. iij. Ego ſto ad oſtiū ⁊ p̄uiſo. ſi qͥs audierit vocē meā ⁊ aperuerit mihi ianuam. introibo adillū. Aperi gͦ huic mercatori .ſ. chriſto ſecretū cordis tui⁊ ipſe te tres prudētias edocebit qͥbꝰ mundū ⁊ dyabolum vincere poſſis. pͥma eſt de finis ꝓſpectione quamdat vnicuiqꝫ. Deut̓. xxxij. Utinā ſaꝑent ⁊ intelligerentac nouiſſima ꝓuiderēt. q. d. Utinā ſaꝑes ⁊ intelligeresque dei ſunt. et intelligeres q̄ mūdi ſunt. ⁊ ꝓuideres q̄inferni ſunt. ꝓfecto deū timeres. ſuꝑna appeteres. mūdū cōtemneres. ⁊ infernum horreres. Et dicit autor inſpe. pctōꝝ ſuꝑ illud Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſimatua ⁊ ineternū nō peccabis. Nō inqͥt poterit meliꝰ caro luxurioſa domari ꝙͣ ſꝑ cogitare qͣlis erit mors tua. ⁊ſi talē meditationē habueris felicē te dicent omnes generationes. Et ſubdit. meditatio em̄ nihil aliud eſt ꝙͣmentis ditatio. Peroptime mēs tua ditat̉. qn̄ ꝯͣ cunctaaduerſantia ſcīa ꝓuidētie illuſtrat̉. Et iteꝝ dicit. Legitur enim in poetria ꝙ. c. lumīa argus ī capite habebat.qd̓ ita poteſt intelligi. Quia ex oī oꝑe ſui intra mētꝭ ſuecircūſpectōnē prudentiā mētis poſſidebat. Igit̉ ſi tātoſtudio pollebat poeta paganꝰ. multo fortiꝰ ppl̓s xp̄ianꝰ⁊ clericus. Eſto gͦ argus. īmo cautior eo. ſtudioſior illo.prudentior illo. vt ſapias ⁊ intelligas. Scd̓a prudentiaO eſt quā dat dn̄s de vie publice ambulatione. et hec viaeſt via regia mādatoꝝ in qͣ ambulauit dd̓ psͣ. cxviij. di.Uiam mandatoꝝ tuoꝝ cucurri. Hec eſt via lucida inqͣ ſolūmodo ambulāt filij dei. iuxͣ exhortationē dn̄i Io..xij. Ambulate dum lucem habetis: vt nō tenebre voscōprehendāt. In via hac publica dꝫ qͥlibet ambulare ⁊ſemitas occultas pctōꝝ deuitare. qꝛ in his ſt̓ varie inſidie demonū: ſic̄ teſtat̉ Greg. ī omel̓. Maligni inqͥt ſpiritus iter nr̄m qͣſi qͥdā latruculi obſidēt. Et Gen̄. xlix.dr̄ de dyabolo. Fiat dan coluber in via. ceraſtes in ſemita diuidēs vngulas eqͥ. Tercia prudētia eſt de mūdi fugitione. eſt em̄ mūdꝰ ille ſenex apd̓ quē nō eſt manēduꝫin amore qꝛ nō eſt diligēdꝰ: iuxͣ illud Gre. in omel̓. Dn̄sac redēptor nr̄ ꝑatos nos inuenire deſiderās. ſeneſcentē mūdū q̄ maia ſequunt̉ denūciat vt nos ab eiꝰ amore cōpeſcat. Iſte qͥdē ſenex mūdus hꝫ vxorē valde iuuēculā. ⁊ hec eſt vanitas q̄ de die in diē iuueneſcit. ſic̄ vidimus ꝙ in ſpū Salomon exclamauit Ecc̄s. j. Uanitasvanitatū vanitas ⁊ oīa vanitas. Et dauid ī psͣ. xxxviijUniuerſa vanitas oīs hō viuēs. Et Sapīe. xiij. Uaniſunt oēs hoīes in qͥbꝰ nō ē ſcīa .ſ. ſanctoꝝ. Idcirco mūdus ille ſenex frigidꝰ. ſic̄ legit̉ de ſancto arſenio. Arſenefuge mūdū ⁊ ſaluaberis. Et ſil̓iter ſua vanitas eſt relinquenda. Et petit qͥlibet cū Salomōe ꝓuer. xxx. Uanitatē ⁊ verba mēdacij longe fac a me. Ratō qͣre mūdꝰ ⁊vxor ſua iuuēcula vanitas: ſt̓ fugiēdi ē illa. qꝛ ſatrape ſeunobiles .i. demones cū eis ꝯdixerūt vt om̄s amatoresip̄oꝝ alliciāt et occidant. Dicent em̄ hec duo de qͦlibetamatore illud Sap̄. ij. Morte turpiſſima cōdēnemꝰ eūIō dicit Proſꝑ in ſuis ſentētijs. Reſpice teip̄m qꝛ mortalis es. qꝛ terra es ⁊ in terrā ibis. circūſpice eos q̄ ſil̓ibꝰfulſere ſplendoribꝰ. vbi ſūt qͦs ambiebāt ciuiū potētatꝰvbi ſunt inſuꝑabiles oratores. vbi qͥ ꝯueniētibꝰ feſta diſponebant. vbi eqͦꝝ ſplendidi amatores vel imitatoresvbi exercituū duces. vbi ſatrape ⁊ tyranni. nōne oīa fauilla ⁊ puluis? nōne in paucis vſibꝰ eoꝝ vite memoria.Reſpice ſepulcra. qͥs ſeruus. qͥs dn̄s. qͣs diues. qͥs pauper. Diſcerne ſi potes vinctū a rege. a debili fortē. ⁊ pulcrū a deformi. hec ꝓſper. In qͣ qͥdē pulcra aucͣte mūdidiſſuadet dilectionē. ⁊ ꝙ nō eſt ſecurū apud ip̄m hoſpi

tari. Quapropter btūs Bern̄. in qͦdā ẜmōe hortat̉ diUiri ꝓuidi feſtinemꝰ ad locū tutiorē. ad agrū vberiorēad paſtū ſuꝑiorē vel ſuauiorē. vbi habitemꝰ ſine metu.abundemus ſine defectu. ⁊ ſine faſtidio epulemur. Sexta virtus tꝑantie eſt. ⁊ tercia virtus cardinalis. hec adliterā ſeruat vitā corꝑalē. qꝛ vt dic̄ ſapiēs. Qui abſtinē.eſt .ſ. in metu ⁊ loqueiā adijciat vitā. Et multo fortiꝰ naſcit̉ ꝑ eā hō ad vitā ſpūalē. qd̓ ſic pꝫ. qꝛ ip̄a hoīem ſpūaliter circūcidit vicꝫ a pctīs qͥ cauſant mortē aīe De quacircūciſione dr̄ Deutro. xxx. Circūcidet dn̄s deꝰ tuꝰ ī toto corde tuo. Et ad hūc hortat̉ Hiere. iiij. Circūcidimini ⁊ auferte p̄pucia cordiū veſtroꝝ. Et hec qͥdē virtushoīem ad vitā ſpūalē ponit vel gignit. ita hō dyaboluꝫ⁊ mūdū vincit ⁊ offendit. ⁊ eū ī arido ponit vbi nō hꝫreqͥeꝫ: iuxta illud Luc̄. xj. Cū inmūdꝰ ſpūs exierit abhoīe ambulat ꝑ loca arida q̄rēs reqͥem ⁊ nō inuenit. iōdr̄ Ecc̄i. xviij. Poſt ꝯcupīas tuas nō eas. ⁊ a volūtatetua auertere. ſi em̄ p̄ſtas aīe tue ꝯcupīas eiꝰ faciet te ingaudiū inimicis tuis .ſ. mundo ⁊ dyabolo ⁊ carni. q. d.Intꝑantia locū dyabolo parat. qꝛ ip̄e dicit̉ dormire ī locis humentibꝰ Iob. xl. Septima virtꝰ eſt fortitudo. ⁊ ēxqͣrta cardinalis. ⁊ hec multū ꝯpetit ſtatui in qͦ ſumus.Mūdꝰ iſte locus certaminis ē ⁊ laboris. Iō in pn̄ti vita valde eſt nobis neceſſaria fortitudo. qꝛ Ecc̄s. iij. Tēpus belli ⁊ tp̄s pacis. glo. tp̄s belli ī pn̄ti: iuxͣ illd̓ Bern̄In mūdo iſto qͣſi in ſtadio certaminis ſumꝰ poſiti. Iōexhortat̉ dn̄s quēlibet ad fortitudinē Ioſue. j. Confortare ⁊ eſto robuſtus. Et qͣre hō dꝫ eſſe fortis. ratō eſt. qꝛfortitudo de hoſtibꝰ triumphat: iuxͣ illud. ij. Reg. xxij.Accinxiſti me fortitudine ad p̄liū. incuruaſti reſiſtētesmihi ſubtus me. Nā virtꝰ fortitudinis inſuꝑabilis eſt.Totus .n. mundꝰ vincere nō poſſet vnū hoīem in qͦ eētvera fortitudo animi. qꝛ dicit Seneca. Faciliꝰ eſſet gentē vnamquāqꝫ ꝙͣ vnū hoīem ſuꝑare in qͦ eſt animi fortitudo. Et dicit notanter de fortitudine animi. nā fortitudo eſt duplex. corꝑalis ⁊ ſpūalis. De corꝑali dicit psͣcxlvij. Nō in fortitudine eqͥ volūtatem habebit. Et. j.Reg. ij. Non in fortitudine ſua roborabit̉ vir. De hacetiā dicit ſapiēs. Uerti me ad aliud. vidiqꝫ ſub ſole. necvelociū eē curſuꝫ. nec fortiū eē bellū Ecc̄s. ix. ⁊. Eſa. xxxErit vobis fortitudo pharonis in ꝯfuſioneꝫ. Spūalisaūt ꝯſtantia animi. qͣ hō ꝑſeuerauerit viuit virtuoſe. deqͣ Prouer. vlti. Fortitudo ⁊ decor indumētū eiꝰ. Et iterū. Accinxit in fortitudine lūbos ſuos. ⁊ hec vincit omnes inimicos. Et nota ꝙ oēs qͥ ſpūaliter naſcūt̉ in hisſeptē virtutibꝰ viuere eternaliter ꝯprobant̉.¶ De eadē dominica Sermo in euangelium.Om eſſet ſero die illavna ſabbatoꝝ et fores eſſent clauſe. vbi diſcipuli erāt ꝯgregati ꝓpt̓ mētū iudeoꝝ. UenitIeſus ⁊ ſtetit ī medio diſcipuloꝝ. ⁊ dixit eis. Pax vob̓ 3.Ioh̓. xx. Quando auis mater cū pullis eſt in nido pulli ſunt leti. ⁊ ſolent ei alis applaudere. quia ab ea ꝓtegutur ⁊ paſcūt̉. Si aūt ab eis volauerit triſtant̉ ⁊ in cunisnidi ſe abſcondūt. ꝓpter metum accipitris aut falconisSpūaliter ꝑ auem intellige temꝑalem felicitateꝫ. quiaSapientie. v. Salomō comꝑat eā aui trāſuolanti cumdicit. Tanqͣꝫ auis q̄ tranſuolat in aere. nullū inueniturveſtigiū itineris illius. ſed tm̄ ſonitus alarū verberansleuem ventū. Sicut .n. auis velociter tranſuolat. ⁊ nulum veſtigiū itineris ꝑ quod volat derelinqͥt. ita felicitas huiꝰ mūdi cū ſuis honoribꝰ ⁊ dignitatibꝰ cito trāſitHec quidē felicitas tꝑalis qn̄ eſt cū hoībꝰ ī nido huiꝰmūdi ip̄i ſunt leti. Iux illud Iob. xxj. Tenēt tympanū⁊ cytharā ⁊ gaudēt ad ſonitū organi. ⁊ ducūt in bonisdies ſuos. Si aūt hec tꝑalis felicitas enolauerit ab eisꝑ infortuniū triſtant̉. Sicut liquet de apoſtolis chriſti.