In die
p̄parabant̉ ⁊ coquebant̉ ea que comedi in ſabbato debebant̉. Rogauerūt Pylatu vt frangerent̉ crura eorū⁊ tollerent̉. ſcꝫ ne in die ſabbati remanerent. Et hoc petebant ꝓpter legem Deutro. ij. vbi dicitur. Cum peccauerit homo morte plectendus. ⁊ cū adiudicatus mortięſuſpenſus fuerit in patibulo nō remanebit cadauer inligno: ſꝫ eadeꝫ die ſepeliet̉. Vel ideo petebant vt citiusmorerent̉. ⁊ ne feſtū eoꝝ fedaret̉. Idcirco Pylatus annuit. Uener̄t ergo milites. ⁊ pͥmi quidē fregerūt crura⁊ alterius qui crucifixus eſt cū eo. Et adhuc viuebant.Ad Ieſum aūt cū veniſſent viderūt eū iam mortuumnō fregerūt eius crura. vt impleret̉ ſcriptura Exod̓. xij.Os nō cōminuetis ex eo. ſcꝫ ex agno paſchali qͥ fuit figura paſſionis xp̄i. Sed vnus militū lancea latus eiꝰaperuit. vt impleret̉ illud psͣ. lxviij. Suꝑ dolorem vulnerū meoꝝ addiderūt. Et ꝯtinuo exiuit ſanguis ⁊ aqͣMiraculoſe tn̄. quia ſanguis in corpore mortuo ſtatiꝫindurat̉ ⁊ congelat̉. Et dicit Greg. Sanguis exiuit inp̄cium. ⁊ aqua in lauacrū. Et. b. Aug. lib̓. origi. tenet ꝙſanguis de latere xp̄i tangens latronē adhuc paꝝ vidētem baptiſauit eum ſicut Longinū in vno oculo modicū videntem in corde ⁊ corꝑe illuminauit. De hac etiaꝫlanceatione dicit Brigitta vbi sͣ. Stantibus turbis incircūitu venit vnus occurrens cū furia maxima. ⁊ infixit lanceam in latere eius dextro tāuehementer ⁊ valide ꝙ qͣſi ꝑ aliam ꝑtem corꝑis lancea tranſiſſet. Qd̓ cuꝫextraheret̉ lancea de corꝑe ſtatim abundāter exiuit devulnere illo cū impetū qͣſi qͥdam fluuiꝰ ſanguinis. Ferrum vero lancee ⁊ aliqͣ pars haſte rubicunda exibat decorꝑe ⁊ intincta ſanguine. Que videns mater ita vehementer ꝯtremuit cum amaro gemitū ꝙ bene cernebat̉in eius facie eiuſqꝫ geſtu ꝙ aīa eius tunc penetrabaturacuto doloris gladi ¶¶ Decima hora diei hec geſta ſunt.Nam Ioſeph xp̄i corpꝰ ad deponendū a Pylato poſtulauit. De hoc Math̓. ⁊ Marci. Cum em̄ ſero factūeēt. qͥdā hō diues Ioſeph noīe qͥ erat nobilis decurio.id eſt vnus de curienſibꝰ bonus ⁊ iuſtus. vt dicit Lu.qui fuit ab arimathia q̄ fuit ciuitas Helcane ⁊ Samuelis. .j. Reg. xij. Hic nō ꝯſenſerat ẜm Lucā ꝯſilio ⁊ actibus vicꝫ iudeoꝝ eo ꝙ eſſet diſcipulus Ieſu. nō ex. xij.ſꝫ ex multis alijs credentibꝰ in eū. Om̄s em̄ credētes inpͥncipio diſcipuli dicebant̉. Et dicit Ioh̓es. ꝙ erat occultus ꝓpter mētū iudeoꝝ. qꝛ iudei dederūt mandatuꝫvt ſi quis ꝯfiteret̉ ip̄m eſſe xp̄m .i. vnctū regem deberetpriuari corꝑe ⁊ om̄ībꝰ rebus ſuis. ⁊ extra ſynagogam fieret Ioh̓is. ix. Sed poſt mortē xp̄i Ioſeph feruens fuit in amore cogitās. Si em̄ magiſter paſſus eſſet qͣ rōeetiaꝫ diſcipulus nō pateret̉. Ideo tunc audacter introiuit ad Pylatū ⁊ petijt corpus Ieſu vicꝫ vt illud de cruce deponeret ⁊ ſepeliret. Quia ẜm leges humanas corpora dānatoꝝ nō poterūt ſine licentia iudicis ſepeliri.Si aūt digne penituerūt nō eſt eis negāda euchariſtianeqꝫ eccleſiaſtica ſepultura. quia tale ſuppliciū cedit eisad pene remediū. xiij. q. vlti. c. ſi fur. Attamen ſemꝑceſſe eſt vt cū licentia iudicis ſecularis deponeret̉. Ldr̄ Marci. xv. Pylatus aūt mirabat̉ ꝙ tamcito obijſſꝫEt accerſito Centurione interrogauit eū vtrū mortuꝰeſſet. Et cū cognouiſſet a Centurione donauit ei corpꝰEt ẜm Math̓. Iuſſit reddi corpus. tū ꝓpter petentis reuerentiā. tū ꝓpter xp̄i innocentiā quā ipſe Pylatus coIeſū nocte .ſ. Ioh̓. iij. Ferens mixturā myrre ⁊ aloēs .i.vngentū factū ex his que habēt corpus a putrefactiōeꝯſeruare. Et ẜm Criẜ. In hoc apparet ꝙ adhuc d̓ xp̄onō habebant veram fidem reſurrectionis. Acceperūtergo corpus Ieſu ⁊ ligauerūt illud linientes cū aromatibꝰ ſicut mos eſt iudeos ſepelire. q. d. Sepelierūt eū qͣſi nō damnatū ſꝫ vt ꝯſuetudo eſt iudeis. ſcꝫ multū honorifice. Propterea ſtatutū eſt ꝙ corꝑalia ſuꝑ quibꝰ ꝯfi
cit̉ corpus xp̄i dn̄t eſſe de pāno lineo ⁊ nō ſerico. vt hētde ꝯſe. diſ. j. Hic dicit Brigitta vbi ſupra. His aūt expletis cū multe turbe recederent depoſuerūt dn̄m quidam amici eius. Quē tunc ſua mater accepit in eiꝰ brachia ſanctiſſima. ⁊ reclinauit eū ſedēs in gremio ſuo totū vulneratū. dilaceratū ⁊ liuidū. Et tūc terſit eius mater meſtiſſima cū lintheo ſuo totū corpꝰ ⁊ vulnera. clauſitqꝫ eius oculos deoſculans eos. ⁊ inuoluit eū in ſindone munda. ⁊ ſic duxerūt eū cum planctu ⁊ dolore maximo. ⁊ poſuerūt eum in ſepulcrū. ⁊ hoc pie credendū eſtlicꝫ aliqui improbent ita factū atqꝫ negent. vbi aūt ſepelierunt eū dicit Ioh̓. Erat aūt in loco vbi crucifixus eſtortus. ⁊ in orto monumentū nouū in quo nōdū quiſꝙͣpoſitus erat. Ibi ergo ꝓpter paraſceue iudeorū qꝛ ꝓpeerat monumentū impoſuerūt eū. dn̄s em̄ Ieſus xp̄usmortuus fuit hora. ix. Deinde accedentibꝰ ad Pylatū⁊ ꝓcurantibꝰ ea que ſibi neceſſaria fuerunt ad ſepulturā dies decurſus erat ⁊ veſpere īminebat. Unde ꝓpterſabbatū minime oꝑari licebat. ⁊ ſic ꝓpter breuitatē tꝑisvrgebantur xp̄m ponere in ſepulcro ꝓpinquo. Et dicitMath̓ .xxvij. ꝙ poſuit illud in monumento nouo qd̓exciderat in petra. ⁊ aduoluit magnuꝫ ſaxū ad oſtiummonumenti ⁊ abijt ⁊ diuina ordinatiōe factū eſt vt dicit Criẜ. ꝙ poſitus eſt in ſepulcro in quo nondū quiſꝙͣpoſitus fuerat. ne alterius alicuius qͥ cū eo iaceret eſtimet̉ reſurrectio facta. Et dicit Math̓. Erat aūt ibi maria mag. ⁊ alia maria ſedens ꝯtra ſepulcrū. Et hoc ideoẜm Amb̓. vt viderēt quō ⁊ qualiter poſſent reuerti adip̄m vngendū. Et dicit Rabanus. Alijs notis Ieſuad ſua redeuntibꝰ ſole mulieres que ardentius amauarūt obſequiū funeris inſpiciebant expectantes qd̓ promiſerat. Et ideo poſt reſurrectionē pͥmo mulieres queminiſtrauerūt viuenti aſtiterūt. ⁊ moriēti obſecute ſūtſepulcro. ⁊ ſic gauiſe ſunt reſurgenti. Alia aūt die q̄ eſtpoſt paraſceuēs .i. in vigilia paſche ꝯuener̄t pͥncipes ſacerdotū ⁊ phariſei ad Pylatū. vocātes eū dn̄m. Quiarege ſuo dn̄o interempto in ſeruitutem alienigenaꝝ redacti ſunt: dicentes. Dn̄e recordati ſumꝰ ꝙ ſeductor illedixit adhuc viuens. Poſt tres dies reſurgam. Ex inuidia em̄ vt dicit Hugo noluerūt xp̄m ꝓprio noīe noīareſꝫ dicebant ſeductor. Iube ergo cuſtodire ſepulcrū vſqꝫin diem terciū. Ne forte veniāt diſcipuli eius ⁊ furent̉eū. ⁊ dicant plebi ſurrexit a mortuis. ⁊ erit nouiſſimuserror peior priori. Ignoranter verū dicūt. ꝙ peior eraterror ⁊ infidelitas reſurrectionis ꝙͣ crudelitas paſſiōisAit illis Pylatus. Habetis cuſtodes. Ite cuſtodite ſicut ſcitis. q. di. ẜm Rabanū. Faciatis ſicut vultis vopeſſimi. ego doleo ꝙ vos ſum ſecutꝰ tātū. Illi aūt redeuntes ſcꝫ a Pylato accepta licentia ⁊ habita cuſtodia d̓gentibꝰ munierūt ſepulcrū ſcꝫ cuſtodia hoīm ſignātesſcꝫ ſigillis ſiue anulis ſuis lapideꝫ qui erat in oſtio monumenti cū cuſtodibꝰ. Et ꝓ ꝯcluſionibꝰ di. b. Hiero.Diligentia eoꝝ noſtre fidei ꝓfuit. Quia qͣnto ampliusſeruabat̉ tantomagis virtus reſurrectionis oſtenditurInuanū aūt cuſtodiūt ſepulcrū ne exeat de morte viuꝰquē mors tenere nō poterat: nec infernus claudere va¶ Finit pars hyemalis huius operis.