Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.D I.Paraſceues

la virginea ſanctiſſimi corꝑis eius ita delicata erat tenera ex modica ꝑcuſſiōe illata ſignū liuidū exteriꝰ apparebat. Aliqn̄ vero conabat̉ ipſe extenſiones facere incruce amaritudine nimia quā ſentiebant intenſi dolores acutiſſimi. Nam ꝙͣtūcūqꝫ dolor de mēbris eius venis ꝑforatis aſcendebat ad cor vexabat crudeliter intenſo martyrio. Et ſic mors eius ꝓlongabat̉ dilatabat̉ tormēto graui ingenti amaritudine. Tūcanxius doloris nimia anguſtia vicinus iam mortiad patrem clamauit alta voce flebili dicens. O paterqͣre dereliquiſti me. Habebat tunc labia pallida ſanguinolentā linguā. ventrē ſubmiſſum coherentē dorſoac ſi nulla habuiſſꝫ intus viſcera. Hec Brigitta. Et dicit notanter voce magna clamauit. qꝛ hec vox etiamerat ſuꝑnaturalis. Quia ita cruciatus nullo potuiſſet ſic clamaſſe niſi ex virtute diuinitatis. Qꝛ ẜm Aug.tantā fortitudinē voluit ẜuare vſqꝫ tunc. vt on̄deret ſedeum hoīem. Nam alij taliter ſuſpenſi cito deficiuntin extremis. Et dicit Criẜ. Per hoc oſtendit̉ ille clamor fuit miraculoſus. qd̓ ſe ſolū deū ſꝫ etiā hoīemꝯſtendit. Et nota xp̄s ꝓpter quatuor clamauit. Primo ad inſinuandū humane nature veritatē ꝯͣ Manicheos dixerūt corpus fantaſticū habere. Secūdad oſtendendū ſue paſſionis magnitudinē. Tren̄. j. 8vos om̄s tranſitis viā ⁊cͣ. Tercio ad oſtendenduꝫdeitatis humanitate ꝯiūctionē. Quarto vt aſtantes etiā nos recordantes deinceps inuitaret ad cōpaſſio. Cum aūt xp̄s ſic clamaret qͥdam aſtantes. Glo.intelligentes linguā hebraycā dicebant. Helyam vocat iſte. ſcꝫ ad iuuandū vel ad deponendū. Sinite .i.ſuſtinete. videamus ſi veniat Helyas liberans. ſcꝫde manibꝰ noſtris. Uel hoc dixerūt iudei in infamiaꝫxp̄i tanꝙͣ Helye auxilio indigeret. ſꝫ mentiebant̉. quiaxp̄s liberatione indiguit. qꝛ ipſe erat liberaturꝰ helyam Secūdo in hac hora xp̄us ſitiuit Ioh̓. xix. SciēsIeſus aūt qꝛ om̄ia ꝯſūmata ſunt dicit. Sitio. De hac ſiti dicūt doctores. Quidā dicūt ſitiebat corꝑaliter. qꝛhumor ſanguinis rōne penalitatis oīno exalatus fuitAlij dicūt pendebat in calore ſolis aure rōe cuiusſitiebat. Tercij dicūt verius hec ſitis nihil aliud fuit ꝙͣ ardens deſideriū ſalute humani generis. Ideodicit Bern̄. Dn̄e plus te cruciat ſitis ꝙͣ crux. de cruce ſiles. ſiti clamas. qꝛ oīm ſalutē expectas affectas. oīmgaudiū ꝓcuras. iudei gētiles ſitiūt ſanguinē tuū te occidēdo. tu ſitꝭ eoꝝ ſalutē eis moriēdo. q. d. ī ꝑſona xp̄iPlus aīaꝝ veſtraꝝ ſalus ꝙͣ corꝑis mei cruciatus me tenet Tercio vnus militū felle aceto potauit Math̓xxvij. Marci. xv. Unus militū impleuit ſpongiā aceto vino felle mixto yſopo circūponens impoſuiſarundini obtulit ori eius. Suꝑ quo dicūt Gloſe. vtdiffuſe inuenit̉ in Alexā. ſuꝑ Iohem. vinū qd̓ apudſe hebant milites xp̄m cuſtodiētes obſeruātes ne qͥs viuū de cruce deponeret a calore ſolis acētoſuꝫ factūfuerat. qd̓ felle myrra: eſt amariſſima: mixtū in ſpōgia arundine ori eius porrexerūt. Et hic impletū eſtId̓ dictu fuit in psͣ. lxviij. Dederūt in eſcam meā fel. etin ſiti mea potauerūt me aceto. Ecce qualis crudelitasiudeoꝝ talem potū moriēti porrexerūt. tn̄ ſit ſcriptum Prouer. xxxj. Date ficerā merentibꝰ vinū his amaro ſunt animo. Idem ẜm illud Deatro. Fel draconu vinū eoꝝ. venenū aſpidum inſanabile. UndeAug. Ori mellifluo quo ſalutaris fluxit doctrina felcibo impij porrexerūt. Ideo accepiſſet ẜm Ioh̓em. guſtaſſet ẜm Math̓. noluit bibere. Et dic̄ Beda. accepit vt biberet: ſꝫ vt ſcripturā adimpleret Quarto xp̄s ſpm̄ in manus patris cōmendauit. Qꝛ ẜm Io.cum accepiſſet acetū felle mixtū: dixit. Conſūmatū eſt.ſcꝫ opus de humana redemptione. q. d. Totum fecihoīe qd̓ eo fieri debuit. Et dicit̉ Luc̄. xxiij. Clamansvoce magna Ieſus ait. Pater in manus tuas cōmēdo

ſpm̄ meū. Criẜ. Aſcendens in altū vt longius audiret̉clamauit fortit̉. vt nullus excuſaret̉ clamori: lachrymasaddidit vt homo ſibi cōpateret̉. Et ẜm Ioh̓. Inclinato capite emiſit ſpm̄ .i. aīam tradidit qn̄ voluit. Et dicitCriẜ. Non qn̄ dn̄s expirauit inclinauit caput. ſꝫ qn̄ inclinauit caput tunc expirauit. Hic d. Brigꝭ. vbi.xp̄us clamauit maximo dolore anxio. O pater inmanus tuas cōmendo ſpm̄ meū. tunc caput eius erigens ſe aliquantulū inclinauit. ſic emiſit. Qd̓ matereius tunc videns tota ꝯtremuit īmenſa amaritudīevolens cadere in terram niſi ſuſtentabatur ab alijsmulieribꝰ. In illa igitur hora manus illius aliquantūlum ſe traxerūt a loco ꝑforationis clauoꝝ nimio pondere corꝑis. ſic corpus eius quaſi ſuſtentabat̉ a clauisquibꝰ pedes crucifixi erant. Digiti aūt manus brachia magis iam extenſa erant qͣꝫ ante. Scapule vero etdorſum ꝯſtringebant̉ ad crucem. Tunc deniqꝫ circumſtantes iudei irridentes clamabant ꝯtra matremeius multa. Alij em̄ dicebant Maria filius tuꝰ eſt mortuus. Alij v̓o dixerūt alia verba irriſoria Quinto oīscreatura xp̄o mortuo compaſſa eſt. primo velum qd̓erat in introitu tēpli ſciſſum eſt medium a ſummo vſqꝫdeorſum. factum fuit in ſignum reuelationis veritatꝭ intelligentie. ac ſacramenti noue legis que cōpleta eſtin morte xp̄i. Secundo terra mota eſt quaſi valensmortem xp̄i ſui creatoris ſuſtinere. Tercio petre ſciſſeſunt oſtendentes ſe cōꝑati morti xp̄i creatoris ſui. in ſignū humana corda quantūcūqꝫ dura hodie cōꝑatidebent xp̄o eis morienti. Quarto monumenta aꝑtſunt ſcꝫ ex terremotū ꝓpter acerbitatē mortis xp̄i. Coergo peccatoris lapide eſt durius monumento fetidius terra pōderoſius qd̓ cōpaſſione mouet̉. Ideodicit Hiero. Ecce oēs creature xp̄o morienti cōpatiuntur. ſolum quo tn̄ xp̄s patit̉. Qui ergo hodie frangit̉ nec compaſſionē mouet̉ lapide eſt durior.terra ponderoſior. monumento fetidior. mortuo miſerabilior. Quinto multa corꝑa mortuoꝝ qui dormierūtſcꝫ ſomno mortis naturalis corꝑalis ſurrexerūt ſcꝫ demonumētis aptis venerūt in ſanctā ciuitatem ſcꝫ hieruſalem ſancta ꝓpter templū ſanctū dicebat̉. apparuerūt multis. pͥncipal̓r Cayphe. Anne. vt dicit Nycodemus. Et dicit Hiero.. tunc qn̄ monumentaaperta ſunt ſcꝫ in hora mortis xp̄i. ſꝫ poſtea qn̄ xp̄us reſurrexit tanꝙͣ teſtes ſue paſſiōis reſurrectiōis. SextoCenturio ipſo erant cuſtodiētes Ieſum ex iuſſuPylati. ſcꝫ qͦuſqꝫ moreret̉ viſo terremotū alia ſigna.fiebant: dixit. Vere filius dei erat iſte Math̓. xxvij. ELuc̄. xxiij. Qui glorificauit deū dicēs. Uere hic iuſtus erat. Et oīs turba eoꝝ ſimul ad ſpectaculū iſtudaderant videbant fiebant. ꝑcutiētes pectora ſua reuertebant̉. Septimo vt dicit Lucas. ſtabant noti eiusalonge. mulieres ſecute ſunt a galilea hec videntes. Nec eſt ꝯtra iſtud Ioh̓is dicit. ſtabant an̄ cru. Quia Aug. lib̓. de ꝯcor. euāgeliſtaꝝ dicit. pͥmo ſteterūt ꝓpe xp̄m ita eis loq̄ poterat. Poſtꝙͣ aūt xp̄smēdauit matrē diſcipl̓o. ceper̄t ſe elongare ſegregarea turba multitudīe xp̄m irridentiū. alonge ſtantesintuebant̉ fiebāt. Criẜ. Diſcipl̓i fugerāt. ml̓ieres aſtiterant oīa ꝯſiderabant cōpatiendo. Inter qͣs vt dicitMath̓. erat Maria magdalena Maria iacobi minoris. Ioſeph. mater filioꝝ zebedei. He ſolū noīant̉:qꝛ in iſtis exprimit̉ triplex ſtatus aīe ꝓcedētis de v̓tutein virtutē. In Maria magdalena exemplū cauſe penitentis. In Maria iacobi ioſeph augmentū interp̄tatur notat̉ augmentatio ꝓceſſus virtutū. In matrefilioꝝ zebedei exemplū aīe ꝑfecte. qꝛ hec regnū filijs poſtulauit Math̓. xx. Nota in hac hora miles latus lancea ꝑforauit. de hoc Ioh̓. xix. Iudei aūt qꝛ paſceue eratſcꝫ feria ſexta in cuiꝰ veſꝑe incipiebāt ſolēnitates ſabbati ſequentꝭ. feria ſexta ꝑaſceue .i. p̄ꝑatio dr̄. qꝛ in ea tūc