Feria

galdo. vt. C. de oblationibus. l. fallaciter. Sed qꝛ malicioſa accuſatio ꝓcedit ex odio Ideo ſubdit. Non odris fratrē tuū. q. d. Om̄is origo iniurie que irrogat̉ ꝓximo verbo vel facto eſt ex fratrū odio. Quarto ꝓhibꝰvindictā ſeu vltionē cū dicit. Nō portes vltionē. Ubnota. triplex ē vltio vel vindicta. Prima nobis indicit̉tanꝙͣ ꝑ nos exercenda. ⁊ eſt vindicta penitentie tꝑalisquā quilibet homo huius mundi libenter debꝫ querere ⁊ aſſumere de ſeipſo. Si em̄ puer deberet verberari:mallet ab amico verberari ꝙͣ ab hoſte. Quilibet enimnoſtrū ineret̉ ꝓ peccato verberari. Unde ſeruus ſciēsvoluntatē dn̄i ſui ⁊ nō facit vapulabit eū multis. Luc̄.xvij. Et ideo oportet vt vapulemus hic: aut in purgatorio. aut in inferno qd̓ fiet ꝑ myſteriū demonū: vt aliqui tenent: licꝫ in dyal̓. Ceſarius dicat oppoſituꝫ. Et ſiqꝛ vapulatio vel penitentia in pn̄ti vita fit ab ami: eo ꝙ vnuſqͥſqꝫ maximus eſt amicus ſibipſi. ix. Ethicoꝝ. Ideo hec vltio pnīe temꝑalis eſt a nobis exercenda et q̄renda. Sꝫ legimus in ſcriptura veteris teſtamēti ꝙ patres antiqui in ſuis penitentijs quatuor fecerūtcaput tondebant. barbam radebant. ſaccū induebantin cinere ſedebant. ſicut innuit̉ in glo. Eſa. xxij. Uocabit deus exercituū in die illa ad fletū ⁊ ad planctū ⁊ accaluicium. Sic moraliter ꝯuenit nos facere puniētes.Primo em̄ caput tondamus. ꝑ caput intelligūt̉ moraliter. vij. peccata mortalia. iuxta illud Apoc̄. xiij. Uidide mari beſtiam aſcendentē habentē capita. vij. Hecn̄ beſtia eſt dyabolus qui habet. vij. capita .vij. peccaꝝ mortaliū q̄ tondere debemus ꝑ diligentē diſcuſſionē recogitando om̄es annos noſtros in amaritudineaīe noſtre Iſa. xxxviij. Secundo radamus barbā noſtram nouaculo munde ꝯfeſſionis. Dicit em̄. b. Augſuꝑ beati īmaculata. Ceſſat vindicta diuina ſi ꝯfeſſiocurrat humana. Ideo conſulit Dauid in psͣ. xciiij. p̄occupemus .i. p̄ueniamus faciē eius in ꝯfeſſione. Tertio ſaccū induamus ꝑ auſteritatē ſatiſfactionis. ſicut fecit rex niniue. Ione. iij. qͥ abiecit veſtimenta ſua a ſe. etindutus ē ſacco. Quarto in cinere ſedeamus ꝑ memoimpedit ne coruus infernalis nidificet in mēte noſtra.Et ſi interdū nidificat ibi. valet tamē ad hoc ne pullosmale oꝑationis ꝓducat. Refert Tullius li. de aīalibꝰ.Si volueris facere vt coruus poſtꝙͣ nidificauerit in arbore nunꝙͣ ex ouis pullos poteſt ꝓducere. ponas cineres vitri inter arborem ⁊ corticē. ⁊ qͣꝫdiu ibi cineres fuerint nunꝙͣ pullos ꝓducet. Idem dicit Albertus in li.ſuo de vegetabilibꝰ. Moraliter coruus eſt dyabolus ⁊poteſt exponi de ipſo iſte Theodoli Uerſus. Coruusperfidie: damnat aīalia queqꝫ. Sed homo naturalitereſt arbor ẜm ꝙ dicit dn̄s Math̓. vij. Arbor bona fructus bonos facit. Et idem. c. viij. Uideo hoīes: vt arbores. In iſtis arboribꝰ dyabolus ꝑ temptationē nitit̉nidificare oua ponere ⁊ tandem pullos ꝓcreare. Nidū facit de ramunculis diuerſaruꝫ cogitationum: ouaponit de munuſculis diuerſaruꝫ delectationū. pullosꝓducit ꝑ ꝯſenſum malaꝝ oꝑationū. Si ergo volumꝰiſtum coruū impedire. vt ſi nidum fecerit ꝑ aduenticias cogitationes. ⁊ ſi oua ſua poſuerit ꝑ ſurreptitias delectationes. ne ꝓducat pullos ꝑ aſſenſiuam electioneꝫaccipiamus cinerem vitri. Uitrum em̄ quod fragile ēdiuerſoꝝ coloꝝ reperitur. caro noſtra eſt. Cinis huiusvitri eſt memoria mortis vel ſtatus. quem ſtatum carohabebit poſt mortē que erit cinis. iuxta illud. Memento ꝙ cinis es ⁊ in cinereꝫ reuerteris. Et Iob. xiij. Memoria noſtra comꝑabitur cineri. Ponamus ergo cinerem iſtum ſub cortice. id eſt ſub noſtra exteriori ꝯuerſatione. Per priuatas ⁊ occultas meditatiōes mortis infallibiliter nunqͣꝫ conſentiemus ſuggeſtionibus dyaboli per cogitationes ⁊ delectationes conceptas. ⁊ hoc

eſt quod dicitur Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua⁊ in eternum non peccabis. Et Hieroni. ad Ciprianum. Memento mortis tue ⁊ nō peccabis. Qui em̄ ſemoriturū recordat̉ cōtemnit preſentia ⁊ ad futurū feſtinat. Ex his dictis patet. ꝙ cinis cogitate mortis primofugat peccata ⁊ temptationē. Secundo cinis iſte cōſeruat deuotionē ⁊ dilectionē. ignis em̄ cinere coopertusoptime conſeruat̉. ⁊ maxime in cineribꝰ iuniperi. Dicit Iſid̓. vij. ethimol̓. c. vij. ꝙ iuniperus arborſic vocatur quaſi gignens pyr. id eſt ignem. qui ignem ꝯceptūadeo cōſeruat ꝙ prune eius ſi ex eius cineribꝰ ſint cooperte vſqꝫ ad annū perdurant. Iuniperus igitur quaſi gignens pyr .i. ignem debet erſe homo moraliter qͥ ignem feruentis ⁊ deuote dilectionis in altum ſui cordisiugiter cōſeruare tenetur. ẜm illud Leuit̓. vj. Ignis inaltari meo ſemꝑ ardebit. Si ergo iſtum ignem dilectionis dei ꝑ totū annū vite noſtre ſeruare volumus cineribus .ſ. memoria mortis nr̄e cooꝑire debemus. Quiain mentibus ſanctoꝝ iugis debet eſſe memoria mortiscū penitentie deuotione ⁊ reprehenſione ſuoꝝ viciorūexemplo Iob qui dicebat. Memetip̄m reprehendo etago penitentiam in fauilla ⁊ cinere. c. xlij. Tertio cinisiſte ornat orationē. Quanto em̄ ſe pauꝑ humiliat ⁊ neceſſitates ſuas declinat tanto facilius impetrat qd̓ implorat. Sic ſuo modo nos quāto coram deo fragilitatēnoſtram fatemur: tāto facuilus exaudiemur. Exemplūem̄ habemus de Abraam Gen̄. xviij. qui dn̄o ſupplicare ꝓponens premiſit. Loquar ad dn̄m meū cum ſimcinis ⁊ puluis. In huius figuraꝫ iudei deum orare volentes cineribꝰ capita aſperſerunt. ſicut in multis locisſcripture dicit̉. Hec eſt prima vltio temꝑalis penitētiequā debet homo ꝯtinue exercere. Quia dicit Augꝰ. devera ⁊ falſa penitentia. c. viij. ⁊ habet̉ de peni. diſti. iij.Penitentia eſt quedam dolentis vindicta puniens inſe quod dolet cōmiſiſſe. Et infra. Dolendū em̄ cōtinuede peccato quod declarat ipſa dictionis virtus. Penitere em̄ dicit penā tenere vt ſemꝑ puniat in ſe vlciſcendo quod cōmiſit in peccando. Idem allegat magiſterin. iiij. di. xiiij. Secunda vltio eſt maliuolentie mundialis. qꝛ homo paſſus iniuriā nec poteſt remittere ꝓximo nec vltionē cōmittere deo. ſed ſemꝑ vult ſeip̄m omnino vindicare qd̓ tn̄ eſt iniuſtum. tam ẜm iura humana qͣꝫ diuina. qꝛ nullus bonꝰ iudex durante offenſa poteſt ꝑ ſe iudicare reum. vt. sͣ. dn̄ica Letare ſermone .j.U. Q. Hanc igitur iniurie vltionē ꝓhibet hic cū dicit. Non querās vltionē ⁊cͣ. Tercia vindicta que nob̓predicit̉ ſicut cōtinue ꝓuidenda eſt extremū iudiciumUnde Grego. xxxix. moral̓. Preſentis temꝑis ita agēda eſt leticia vt nunꝙͣ amaritudo ſequentis iudicij recedat a memoria. Et Hugo li. j. de anima dicit. Quputas memor erit qualis triſticia cum ſeꝑabuntur inpij a conſortio ſanctorū ⁊ a viſione dei: ⁊ traditi in poteſtatem demonū ibunt cum impijs in ignem eternū.Ibiqꝫ ſemꝑ erūt ſine fine in luctu ⁊ miſeria: vbi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū. intolerabilis fetor. incomꝑabilistimor horribilis mors corporis ⁊ aīe ſine ſpe venie ⁊ miſericordie. vbi nec qui torquet nec qui torquet̉ aliquādo morietur. ſed ſic morient̉ vt ſemꝑ viuant. ſic viuntvt ſemꝑ moriant̉. Hec ille. De hac vindicta dicit ſapiens Prouerb̓. vij. zelus ⁊ ira viri nō ꝑcet in die vindicte. nec acquieſcet cuiuſqͣ p̄cibꝰ nec ſuſcipiet ꝓ redēption dona pl̓ima. ⁊ tunc erit vindex orbis terraꝝ.¶ De eadem feria quarta Ex euangelio.Acta ſunt encenia hieroſolymis ⁊ hyems erat. Io. x. dicit Ariſt. li.quetgtꝰᵉ ªʰᵐ ꝙ tota natura lupoꝝ nature ouiūEt dicit ſe legiſſe in vno li. ꝙ corda facta d̓ inteſtinis lupi adiūcta cordis cithare factis de inteſtinis