In medio Quadrageſime

Quando recordatus fuero penas inferni concutit carnem meam tremor. Amor qui ſit ex cōſideratione celeſtis glorie quam meret̉ quis ex actione pnīe hec eſt dulcis farina. Iuxͣ illud psͣ. xxx. Ꝙͣ magna multitudo ducedinis tue dn̄e. quam abſcondiſti timentibꝰ te. Tercidebet hr̄e ſpem de venia. ⁊ iſta eſt dulcis farina ⁊ amara. Amara quidem quando conſiderat multitudinempctōꝝ. Iuxͣ illud Yſa. xxxviij. Recogitabo tibi omnesannos meos ⁊cͣ. Sed eſt dulcis qn̄ hꝫ ſpem de venia obtinenda. Secundus panis eſt ſacͣmentalis. De quo. j.Chor̄. xj. Quicunqꝫ māducauerit panem vel biberit calicem domini indigne reus erit corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i.De hoc etiam pane dicit dn̄s Ioh̓. vj. Ego ſum panisviuus qui de celo deſcendi. Suꝑ quo dicit Amb̓. li. deſacr̄o. ⁊ hr̄ de ꝯſe. di. ij. c. reuera. Iſta autem eſt eſca quāaccipitis. iſte panis viuus qͥ de celo deſcendit. vite eterne ſb̓am admīſtrat ⁊ quicūqꝫ hunc manducauerit viuet ineternum. Quia corpus xp̄i eſt iſte panis formatꝰin vtero virginis de triplici farina. vicꝫ eterne deitatisantique humanitatis. ⁊ de anima nouiter creata. Dehoc dicit mgr̄ li. iij. di. ij. c. ij. Aſſumpſit dei filiꝰ carnem⁊ animam. ſꝫ carnem mediāte anima. ⁊. c. iij. dicit. Ueriſſime ⁊ abſqꝫ omni ambiguitate dicit̉. ex habitu hominem deus aſſumpſit. ſimulqꝫ vniuit animam ⁊ carnem. Et allegat ibidem Aug. in de fide ad Petrum. cxv. di. Firmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ dubites non carnēxp̄i ſine deitate conceptam in vtero virginis pͥuſꝙͣ ſuſciꝑet̉ a verbo. ſꝫ ip̄m verbum deum ſue carnis acception ꝯceptum. ipſamqꝫ carnem verbi incarnatione conceptam. hec ille. Iſte igit̉ panis ſic formatus multipliogne fuit decoctus ⁊ piſtus. Primus fuit ignis amorisDe quo Iere. xxxj. In charitate ꝑpetua dilexi te. ideoattraxi te miſerans tui. Et Ioh̓. xiiij. Maiorem charitatem nemo habet ⁊cͣ. Secundus eſt ignis doloris. qꝛdixerunt ſui tortores Sap̄. ij. Contumelia ⁊ tormentꝯteremꝰ eum. Ideo dixit Trenoꝝ .j. O vos omnes.ranſitis viam. attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolomeus. Tercius ignis eſt paſſiōis. de quo psͣ. xvj. Igneme examinaſti. ⁊ non eſt in me inuenta iniquitas. Iſtūpanem accepit Ih̓s vt hr̄ Math̓. xvj. Benedixit ⁊ dedit primum diſcipulis ſuis. modo aūt quotidie a ſacerdotibꝰ dat̉ populis fidelibꝰ ad manducādum ꝑ quemanime eoꝝ decoquent̉. Sicut dr̄ de ꝯſe. di. ij. c. Non eſiſte panis qui vadit in corpus. ſꝫ eſt panis vite qui anime noſtre ſubſtantiam fulcit. Iſtius panis fragmentaunt tres partes hoſtie fracte. de qͣ fractione dicit apl̓s.Chor̄. x. Panem quem frangimus nōne participatiocorꝑis eſt domini. q. d. ſic. Et qͥd ille partes ſignificentdixi ſupͣ feria. vj. Reminiſcere. X. B. Tercius panis ēboctrinalis. De quo dr̄ Eccͣi. xv. Cibauit illum pane vite ⁊ intellectus. Iſtum panem frangunt p̄dicatores ⁊doctores. ⁊ diſtribuunt auditoribꝰ. ⁊ quanto plus tribuunt. tanto plus fragmenta refluunt. Sicut patet figuratum in hodierno euāge. vbi ſaturatis qͥnqꝫ miliahominum. xij. cōphini ſuꝑfuerunt fragmētoꝝ. Idempatet Math̓. xiiij. Hanc figuram adducit be. Aug. j.de doctrina xp̄iana. c. v. de qͦnqꝫ panibꝰ ſimilit̓ de ſeptēpanibꝰ declarans ꝑ eos doctrinam largiter impendendam di. Illi qͥnqꝫ ⁊ illi ſeptem erant panes anteꝙͣ inciperent dari elurientibꝰ. Quod vbi fieri ceperat cōphinos ⁊ ſportas ſatiatis tot milibꝰ hominum impleuerūtergo ſicut panis dum frangeret̉ creuit. Sic etiam doctor quando liberaliter impertit̉ donando qd̓ de donorecepit multiplicet̉ ⁊ augeat̉ ſapientia in docente. IdeꝫAug. vbi ſupͣ. Non eſt inquit metuendum ꝙ dare delinat cetera qn̄ ea que data ſunt ceperimꝰ extendere. Etnota. ſicut em̄ doctores debent dare largiter doctrinasſuas. Sic audientes non dn̄t eas ocioſe comedere. Sic̄em̄ pater familias eijcit eum qͥ panem ocioſe comedit.Sic facit ⁊ xp̄c. Nam ille occioſe comedit qͥ doctrinam

.Z.quam intelligit non facit. Contra quod dicit̉ de ſapiente muliere Prouerb̓. xxxj. Panem ocioſa non comedit.Iſtius panis quaſi trium cōphinoꝝ ſunt fragmenta .ſ.credendoꝝ. fugiendoꝝ. ⁊ agendoꝝ documenta. Quar.tus panis eſt corꝑalis de quo Gen̄. iij. In ſudore vultꝰˡtui veſceris pane tuo. Sed ꝓ iſto pane nō multum ſudant̉ vſurarij. ſꝫ in domo quiete ſedent ⁊ pecuniam advſuram dant aut exponunt. ſicqꝫ ſudores alioꝝ ſine labore comedunt. Alij em̄ laborant. ⁊ ipſi in labores eoꝝintrant. vt ꝯmunit̓ exponit̉ de ipſis illud psͣ. lxxij. Inlabore hominum nō ſunt. ⁊ cum hominibꝰ nō flagellabunt̉. Et ſequit̉. Ideo tenuit eos ſuperbia. operti ſuntiniqͥtate. Ubi nota multiplici iniqͥtate operti ſunt vſurarij. Primo qꝛ vendūt tempus qd̓ inter omnia trāſitoria maxime voluit dominꝰ eſſe ꝯmune omnibꝰ hominibꝰ abſqꝫ ꝑſonaꝝ acceptōne. Cum em̄ diues de his rebus plus habet ꝙͣ pauper de ſolo tꝑe non pōt hr̄e niſiillud idem quod pauper. Magna em̄ iniquitas eſt cuꝫvſurarius pauperi vendit qd̓ omnibꝰ cōmune exiſtit.Ideo iuſto dei iudicio in temꝑis indigentia frequentpunit̉ vſurariꝰ. Quia viri ſanguinum ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. Scriptum eſt em̄ Ezech̓. vij. Qui vēdit tempus ad illud qd̓ vendidit .ſ. tempus non reuertet̉. Secunda iniqͥtas ꝙ vendit illud qd̓ debet pauperi lege triplici .ſ. nature. moſaica ⁊ euangelica. Lege nature debet diues pauperi mutunm quod ꝯtinet̉ in illomandato Thob̓. iiij. ⁊ Math̓. xij. Quodcūqꝫ vultis vtfaciant vobis homines. ita ⁊ vos facite illis. Lege moſayca debet diues pauperi mutuum Exo. xxiij. dr̄. Nōtradas fratri tuo ad vſuram ſꝫ alieno. Sed ⁊ hoc forteiudei vſurarij appoſuerunt. Quia dicit Nico. de lyra ⁊ꝯmuniter omnes alij catholici doctores. ꝙ tradere vſuram alieno nunꝙͣ fuit licitum. Quia vt dicit ph̓us. v.Ethi. illud eſt ꝯͣ naturam. Hoc etiam dic̄ psͣ. xiiij. Domine quis habitabit in tabernaculo tuo. Et inter cetera dicit. Qui pecuniam ſuam nō dedit ad vſuram. abſolute dando ⁊ nihil vltra ſortem occipiendo. Quia diffinita iura equipollent vniuerſali lege. Mutuum dantes ⁊ nihil inde ſperantes. O ſi nihil de mutuo debetſperari. quid tunc de illis dicendum qͥ ꝯcedunt vel dātmutuum ad certum tempus. ⁊ recipiunt duplicatum.verbi gr̄a. Si ꝯcedunt alicui pauperi vnum modiumſiliginis auene aut ordei temꝑe ſuo ad ſeminandum. ⁊in feſto Bartholomei aūt Michaelis recipiūt modiosduos. Certe niſi illi reſtituant illud qd̓ vltra ſortem recipiunt veniam pctōꝝ ſuoꝝ ꝯſequi nō pn̄t. vt dixi ſupͣ ALyteidn̄ica. jͣ. octa. eph̓ie ẜ. iij. M. A. Et dn̄ica in ſexageſimaẜmo. ij. T. I. de hoc dicit mgr̄ li. iiij. di. xv. in fi. Demitiniuſte quis alicui qd̓ reſtituere nō valet. vt oculum velvitam aut hmōi. Et ſi tn̄ penituerit peccati cum amore ſatiſfactionis condigne veniam habet. Nec quiſpiam ſe putet qui rem alienaꝫ indigne abſtulit quam reddere pōt de illo peccato penitere ⁊ veniam conſequi niſireſtituat ablatum. Quam em̄ diu res ꝓpter quam peccatum eſt ⁊ non reddit̉. ſi reddi pōt non agit̉ penitentia ſꝫ fingit̉. Tercia iniquitas qui toti curie celeſti iniuriam facit none contumeliam facit ſancto qui in deeidedicato peccat mortaliter. ⁊ hoc facit vſurariꝰ qui omni die vſuram committit. Ideo deſtitutꝰ eſt auxilio de⁊ omnium ſanctoꝝ. Unde ſi diceret̉. Domine miſerere huiꝰ vſurarij pōt rn̄dere. Quomodo miſerebor eiusqui in ipſa die qua per aſſumptionem humane natureme fratrem eius feci honori meo non pepercit. ac etiaꝫipſo die ꝓ latrocinio ſuo ſuſpenſus fui. Similiter ſi dicat̉ ſancto Petro. Ora ꝓ vſurario iſto. pōt rn̄dere. omnes feſtiuitates meas violauit. nec in vlla honori meopepercit. Sic dicere pōt beata virgo de qͣtuor feſtiuitatibꝰ ſuis. Sic cum dicit̉. Omnes ſancti orate ꝓ vſurario iſto. p̄nt rn̄dere. Una feſtiuitas nobis in vno annoꝯſecrata eſt. hanc vſurarius ꝓphanauit. in qua nobisusͣ. ſt ꝑa cal. ꝑte 9. 9 . Fali.vqjcil. ax 4cel A ra2xela p9yAq6 S ¶ cu d gxH