Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In medio QuadrageſimeV.

euaſionem mortis temꝑalis nihil conferat. tn̄ aliquidfiendum in hominibꝰ ſignificat. Moraliter em̄ mortem intellige peccatum mortale. ꝓpt̓ hec que ponit Rehertꝰ hol. ſuꝑ li. Sap̄. lect. xij .ſ. ꝓpter ꝯſimilem defectūqui eſt talis. pͥmo corpus diſſipat̉ deſtruit̉. ſecundo infirmat̉. tercio morit̉. qͣrto portat̉ extra domum. quintoſepelit̉. ſexto a vermibꝰ ꝯſumit̉. Sic anima pͥmo diſſipatur deſtruit̉ tentationem cogitationem de pctō.ſecundo infirmat̉ comitantem delectationem in ſenſualitate. tercio morit̉ ꝯſenſum. quarto apportat̉ elōgat̉ ab hominibꝰ per culpe ſue abominationem diffamationem apud homines. Quinto ſepelit̉ malamſuetudinem. Sicut em̄ lapis vel terra onerat corpusdeprimit ne reſurgat. Sic etiam illa mala ꝯſuetudo qͣſiquedam moles eſt grauiſſima opprimēs incitans hominem ad expectādum in peccato. de hoc Aug. li. viij.ꝯfeſ. c. v. Lex peccati eſt violentia ꝯſuetudinis quatrahit̉ tenet̉ etiam inuitꝰ animꝰ eo merito quo in eamvolens illabit̉. Sexto corpus mortuum a vermibꝰ ꝯſumit̉. ſic mens pͥuata gr̄a a verme ꝯſcientie deſperatōis impenitentie finalis corrodit̉ mordet̉. dicit apl̓sad Roma. v. Stipendium peccati mors. iteꝝ. Peccatum intrauit in mūdum. pctm̄ mors. hec dicit̉mors ſpūalis. de qua psͣ. xxxiij. Mors pctōꝝ peſſima.hanc mortem ſpūalem expellere dn̄t homines a ciuitate cordis. hoc moralit̓ ſignificat̉ in pueris ſic mortēexpellunt. vt noſipſi iam adulti mortem anime iaꝫ expellamꝰ dei adiutorio in ꝓfundum aque ꝓijciamus.Quia dicit deuotum Amandum in hora. Sap̄. li. j. c.iiij. Ego ſum frater tuus. ſponſus tuus ꝑatus miſereri tegere peccata tua. ꝓijcere ea in ꝓfundum maris.ſic remittere qͣſi nunꝙͣ fuiſſent dummodo ꝯuertere etdecetero cauere volueris. hoc eſt pueri figmentumnortis ꝓijciūt in aquam. qꝛ puer Ih̓s ꝓpter puritatemſue ſanctiſſime vite innocentie ꝓiecit omnia peccatanr̄a que nobis eternam mortem generāt in ꝓfundumnaris ea minime in nobis puniendo. Idcirco in v̓boppoſito quo ad ſenſum moralem hortat̉ nos apl̓us vteccata mortalia cum eoꝝ filiabꝰ eijciamꝰ de corde nr̄otum dicit. Eijce ancillam filium eius. qꝛ peccata moralia dicunt̉ ancille. qꝛ ancillari ſeruire faciunt nos dyibolo. Iuxͣ illud Iere. iij. Seruietis .ſ. in peccatis dijsilienis non dabunt vobis reqͥem die ac nocte. ꝓpt̓eatu homo in temꝑe gr̄e eijce ancillam .i. qd̓libet peccatūmortale. Circa qd̓ notandum pͥma ancilla eſt ſuꝑbia.nerito ponit̉ pͥmo loco ꝓpter tria. qꝛ eſt inter viciā magis generoſa naſcendo magis animoſa. inuadendo matis cauteloſa in alliciēdo. vt dicit Rober. lec. lxiij. Prino igit̉ eſt magis generoſa naſcendo. qꝛ eſt ſpūalis int̓angelicos ſpūs adinuenta. vt dixi ſupͣ in ſexageſima.Q. T. Et nobiles mentes nimis impedit. Sic̄ teſtat̉ Hiero. in qͣdam epl̓a. Suꝑba natio celeſtis ſublinium appetit mentes. qͣſi ad ꝓprios reuolans ortꝰ apetit gloriam puritatem hominum rumꝑe que de gloia puritate angeloꝝ erupit. vt qͦs inuenit particepsaciet ꝯſortes ruine. Sic tn̄ fama eſt ad deum neſcitredire iuxͣ illud Hugo. li. de anima. Suꝑbia in celo naa. ſꝫ velut immemor via inde ceciderit illuc poſtea reire potuit. Secūdo ſuꝑbia eſt magis animoſa inadendo. qꝛ parcit loco nec tꝑi. nec ꝑſone nec ſtatui em̄ parcit loco patet. qꝛ qͣnto locus ſolēnior tanto ſuꝑbia ꝓnior ꝓmptior in ꝯgregationibꝰ. in p̄dicationibꝰ in quibuſqꝫ locis publicis negocijs ſtatim ſuꝑbia ſe intermiſcet. Quia in eccl̓ia in loco ſacro valde lucrat. qꝛ vtriuſqꝫ ſexus ꝑſone in ornatu in geſtu in eccl̓iamaxime vbi ꝯtritioni humilitati ſe dare deberent on̄ſioni ſuꝑbie magis ſtudent ꝙͣ deuotioni. Secūdoparcit ꝑſone. Xp̄m em̄ ſpūs ſuꝑbie inuaſit Math̓. iiij.Angelum pͥmum hominem vnumquēqꝫ ſanctum. qꝛdicit Hiero. Difficiliꝰ arrogantia ꝙͣ auro gēmis care

mus. Unde Aug. in epiſtola ad Dyaſcoꝝ. Uicia cetera in peccatis. ſuꝑbia v̓o in rectis cauēda eſt. ne cum illa laudabiliter ſancta ſunt laudis cupiditate amittant̉.Idem Aug. in regula. Alia quecūqꝫ iniquitas in malisoꝑbꝰ exiſtit vt fiant. ſuꝑbia v̓o etiam bonis oꝑbꝰ inſidiat̉ vt ꝑeant. Tercio parcit temꝑi. immo qͣnto dies ſanctior. in natali. in feſto paſche hmōi tāto magisinfeſtat ſpūs ſuꝑbie homineꝫ. minus tn̄ de nocte ꝙͣ dedie. Amat em̄ lucem. Quarto non parcit ſtatui. qꝛ omnes inuadit. ſenes cum iunioribꝰ. religioſos cum ſecularibꝰ. diuites cum pauperibꝰ. ſubiectos cum ſuꝑioribꝰ.vt non ſit qui ſe abſcondit a calore eius. psͣ. xviij. Tūcem̄ non bene pugnamus cum cūcta ſubiecta putamꝰque tn̄ poſt modicum nos infeſtāt. eo ſuꝑbia reſtat.Tercio ſuꝑbia eſt magis cauteloſa in alliciendo. Facileem̄ eſt declinare gulam deuitare luxuriam. fugere homicidium groſſa peccata. Nam ſicut ſagittarius ſiꝑcuſſerit beſtiam in corꝑe .ſ. in pede vel in dorſo non eſtſecurus de ea. Sed tamen ſi in corde ꝑcuſſerit eaꝫ eſt ſecurus. Ita dyabolus maximam ſecuritatem ſe reputathabere de homine qn̄ ip̄m ꝑcutit in corde ſuꝑbiam.De hac ſagitta ſuꝑbie intelligit̉ illud. iiij. Reg. ij. Egreſſa eſt ſagitta per cor regis ſtatimqꝫ corruit. illud Iere.xlix. Arrogantia tua cepit te ſuꝑbia cordis tui. Omnis em̄ ſuperbꝰ habet deum aduerſarium. quia odibilis eſt deo hominibꝰ ſuperbia. Idcirco dicit̉ metrice.Actibꝰ ac verbis homo quicunqꝫ ſuperbis. Hoc retine verbum fugit deus omnē ſuperbum. Iſta quidemancilla eſt a ciuitate cordis eijciēda. Primo. qꝛ hominem defraudauit. de quo dicit Aug. Suꝑbia meret̉ illudi. nam om̄es hereſes omnes alij ꝑiculoſi errores exſuꝑbia veniūt. qꝛ glo. ſuꝑ Iere. xlix. Arrogātia tua. dic̄.Omnis hereticus arrogans. qꝛ ſuꝑbia facit hominemhereticum vel arrogantia. Secūdo hominem excecat.ẜm illud Apoc̄. iij. Dicis qꝛ diues ſum locupletatus nulliꝰ egeo. neſcis qꝛ miſer es miſerabilis nudus pauper cecus. Quis em̄ teneret hanc ancillam queeum faceret miſeꝝ nudum. cecum. hoc facit hec ancil̓a ſuperbia. Quia dicit dominꝰ Ioh̓. ix. In iudiciuꝫ inhunc mundum veni ego vt qui vident videant. et vident ceci fiant. vbi dicit glo. int̓li. Qui non videntſunt humiles ceci. vident ſunt ſapientes ſuꝑbi. Ergo xp̄c venit vt humiles ceci illuminarentur. ſuperbiſapientes excecarent̉. Tercio ſuperbia infatuat. Quiadicit Bern̄. Omnis ſuperbia ſtulta ꝙͣꝙͣ non omnisſtulticia ſuperbia. Unde ſuper illud Roma .j. Dicentes ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt. Dicit Aug. Si dicendo te ſapientem ſtultus es. dic te eſſe ſtultum vt ſapiens fias. Si ergo vis ſapiens reputari eijce ſuperbiam amplectere humilitatem. Quia dicit Sap̄. Prouer. xj. Ubi humilitas ibi ſapientia. Hec turpis mat̓ſuperbia turpes habet filias. ẜm Bern̄. quas etiamhortatur Apoſtolus eijci a domo cordis. Prima eſt curioſitas. vt dixi ſupra fe. iiij. Inuocauit. ẜmo. ij. U. C.D. De hac dicit ſan. Tho. ſcd̓a ſecūde. q. clxxij. Curioſitas eſt vicium circa inordinatum cogitationis appetitum. hoc poteſt contingere ſex modis eſſe malum.Primo inꝙͣtum aliquis volens inquirere veritatemſuperbit que tamen cognitio de ſe bona eſt. fit autemmala ratione intentionis. Secūdo quando homo cognitione veritatis vtit̉ ad peccandum. Tercio inqͣtū ſtudium minus vtile retrahit̉ a ſtudio quod ei ex neceſſitate incūbit ſicut cum aliqͥs legeret libros poetaꝝ.ſacram theologiam obmittēdo. qꝛ be. Hiero. eo legeret libros ciceronis ad tribunal xp̄i ductꝰ eſt ibidemgͣuiter v̓beratꝰ. vt hr̄. xxxvij. di. c. legimꝰ. Quarto inqͣtum homo ſtudet diſcere a quo licet. ſicut futuraa demōibꝰ ſcrutat̉. Quinto inꝙͣtum appetit cognoſcēveritatem circa creaturas ad debitum finē referendo .ſ. ad dei cognitōꝫ. Sexto inꝙͣtum aliqͥs ſtudeat ad