QuartaV.

teum in diuitijs ſunt parentum roborati ꝙ parens ſuos ſenes in domībꝰ ſuis quieſcere faciant. eiſqꝫ ineceſſarijs abſqꝫ eoꝝ labore ꝓuideant. Sic nō fecit illenpius filius de quo refert Guilh̓. in apiario. c. xxxiiij.rat inquit in Normanie partibꝰ vir admodum dies ſꝫ ignobilis. Hic filium vnicum ⁊ dilectū habuitmem educauerat delicate ad robur viri. Conuocauitrgo patrem miles quidam nobilis cum amicis dicēs.ilia eſt decora nobis nimis prudens ꝑ quaꝫ ſi tibi plauerit poſteritas tua exaltari poterit. adunare hanc fiio tuo in vxorem volumꝰ. hoc tn̄ medio vt ſecedas poſiſſionibꝰ vniuerſis. ⁊ filius tibi ⁊ matri ꝙͣdiu vixeritisbundantiſſime ꝓuidebit. Hoc patre audiente ⁊ haente ſub dubio ab amicis tandem ꝯpulſus eſt cedereīctis bonis. Peractis ergo nuptijs filius ⁊ vxor eiusnō pͥmo honorauerūt parentes. ⁊ victum copioſumniſtrabant. Sed in ſecūdo anno ⁊ tercio minꝰ ꝙͣ debat. Quarto igit̉ anno ſuggerente vxore filius parenꝑ ſuis domūculam in oppoſitum domꝰ ſue ꝯſtituitiqꝫ ſecretius inſufficientiam miniſtrare pertulit. Etzo ſenex pater cum vxore decrepita nō modicaꝫ egeitem paſſi ſunt. ⁊ vix interdum audebant domum fiintrare. Sed ꝑ clientulum mandauerūt ei quibꝰ porant nō carere. Una autem dieꝝ accidit vt mater exp̄poſito domus ſue viſa auca infixa verū in domo fidiceret viro ſuo ſeni. Me feminam magis decet paueſſe ꝯtentam. tu vadas ad domum filij ⁊ ſaltem ſeel eſurientem ſatias animā de auca quam ibidem vieſui paratam. Hoc audito ſenex accepto baculo admum filij ꝓperauit. Sed mox vt eum filiꝰ vidit aun̄ abſcondit. clamqꝫ ab igne retraxit. ſtatimqꝫ obuipatri quid quereret inqͥſiuit. Et mox pater notansſimulauit. ad domum ſuamqꝫ remeauit. Filiꝰ auteꝫielle p̄cepit vt cito aucam ad ignem apponeret. Necnora vbi puella aucam in thalamo vidit. buffonē mamum ante pectus inuenit adherentem. Et ea clamāaccurrit dn̄s iunior. Qui viſo bufone excutere eū vioenter inſtitit. bufo ab auca reſiliens faciei adeo fortiterij adheſit. vt nulla arte vl̓ ꝯſilio deponi ac excuti poſſꝫ ſic multis annis hominis neqͥtiam puniuit inhedo. ⁊ erat illud ſup̄mi ſtuporis vt ſi qn̄ mōſtri illiusrticula tangeret̉ aliqͣ ac ſi ꝑcuteret̉ in corde ita homoīſibiliter in corde ledebat̉. Contritus ergo adijt dyoſanum ep̄m. vt cum omni dolore ꝯfeſſus ꝓ pnīa recet ab illo. vt ꝑ om̄es fines normanie ⁊ gallie ciuitatescie circūiret reuelata ⁊ vbiqꝫ narraret ppl̓is euentumi vt ꝑ hoc exemplum ſumerent filij exemplum parens ſuos honorandi. ⁊ diſcerent ꝙͣpericuloſum ⁊ nocium eſt vicem nō rependere laboribꝰ quos ipſi parens filijs impēder̄t. Ab hoc tn̄ mōſtro ſanctoꝝ p̄cibꝰ qͦidam eſt miſericordit̉ liberatꝰ. Iō Criẜ. exponens ild Ioh̓. xix. Mulier ecce filiꝰ tuus: dicit. docet xp̄c vſqꝫtimam reſpiratōꝫ parentum diligantiaꝫ hr̄e. qꝛ cumijs mulieribꝰ aſtantibꝰ nihil: dixit. docꝫ nos aliqͥd imendere parentibꝰ. Et bea. Amb̓. ſuꝑ illud Math̓. xv.Honora patrem ⁊ matrem dicit. Primꝰ gͣdus pietatꝭeſt iſte. vt quos actores tibi voluit eſſe deꝰ honoris obequijs obtineas ꝯtumelijſqꝫ. multum em̄ colenda eſpietas parentum. Unde Ariſt. ix. Ethic. docet. Quiaparentibꝰ debemꝰ ſubuenire vel ſufficere in nutrimento. ⁊ debemꝰ eis honorem quēadmodum dijs ꝓpt̓ maxima beneficia generandi ⁊ nutriendi. Et ibidem etiaꝫdocet ꝙ in honoribꝰ quos debemꝰ dijs ⁊ parentibꝰ nōeſt poſſibile nobis reddere eqͥualens. ẜm dignitatē beneficioꝝ ab eis receptoꝝ: cum dic̄. Dijs ⁊ parentibꝰ nōpōt reddi eqͥualens. Et iō ẜm antiqͦs tā honor exhibēdus deo ꝙͣ honor exhibēdus ꝑētibꝰ pietas dicebat̉. Ohoc Tulliꝰ in ſua rethorica. Pietas ē quā ſanguī dēmꝰpatrie que beniuolū effectum ⁊ diligēteꝫ nobis tribuitcultum. Secūdo patrem carnalem aut matrem hono-

rare debemus ita ꝙ in chriſto tamen contrarijs repudiando ita ꝙ ſi in his que ad vite ꝑfectionem ⁊ xp̄i ꝑtinent imitationem pater voluerit aut mater filium impedire ſicut de ingrediendo religionem. de vouendo cōtinentiam ⁊ hmoī que ad cōſilia perfectionis noſcunt̉pertinere. filius non ſolum debet nō ſequi. ſꝫ ſua verbarepudiare iuxͣ doctrinam xp̄i ſaluatoris Math̓. x. Ueni ſeꝑare hominem aduerſus patrē ſuum. ⁊ filium aduerſus matrem ſuam. Et in eodem. Qui amat patremvel matrem plus ꝙͣ me nō eſt me dignus. Suꝑ quo v̓bo dicit Hiero. Si neceſſitas venerit vt amor parentum ſiue filioꝝ amore dei operat̉ ⁊ vtrunqꝫ non poſſitligionis retrahere ꝑ amorem parentum. In cuiꝰ figura ſicut dicunt Hiero. ⁊ Criẜ. cum dominꝰ eſſet occupatꝰ in officio p̄dicandi ſuggerit ei quidam Math̓. xij.Ecce marer tua ⁊ fratres tui foris ſtant querentes loq.inſidias xp̄i intendens vt ſpūali operi carnem ⁊ ſanguinem auferret. Super quem locum expreſſius loquensCriẜ. dicit. Dum xp̄c perſuaderet populo ꝙ eſſet filiusdei dyabolus ꝓcurauit aduentum matris vt turbis videntibꝰ parentes carnales diuinitatis eius obſcuraretnaturam. Et ideo qui vult fugere a mundo non debethoc parentibꝰ carnalibus indicare. Figura Gen̄. xxxj.Iacob cum vellet fugere in patriam ſuam auunculum⁊ ſocerum ſuum noluit de fuga premonere. Et Iudicūxiiij. Dum Samſon leonem occidit in fruſta ⁊ poſteade ore leonis comedit mel. neutrum patri vel matri voluit indicare. Et de iſta materia Hieroni. in quadamepl̓a ſcribit. Licꝫ in collo tuo paruulus dependeat nepos. ⁊ licet ſparſo crine ⁊ ſciſſis veſtibꝰ vbera quibus temater nutrierat: on̄dat. licet in limine pater iaceat. percalcatum perge patrem. ꝑ calcatam perge matrem ſiccis oculis ad vexillum crucis euola. ſolum pietatis genus eſt in hac re te eſſe crudelem. Tercio parentes carnales honorare debemꝰ eternis memorijs cogitando.Non enim debemus eis eſſe ingrati ꝑ quos nobis deus dedit eſſe. Ideo dicit Sap̄. Memento patris tui etmatris tue Eccͣi. xxiij. Sed de filijs ingratis communiter videmus ꝙͣtumcunqꝫ chari fuerint poſtꝙͣ parētesex ſeculo migrauerunt. ꝙͣtumcūqꝫ eis diuitias copioſas reliquerunt. poſt tres dies a ſepultura peractos obliuioni perpetue recommendant falſum quendam dolorem in habitu nigro ⁊ vultu luctuoſo pretendunt. ⁊cordis leticiaꝫ quam cooperiunt triſticia ſimulata. Talis fuit illa Gellia de qua refert Marcial̓. libro. j. epigra.Amiſſum non flet cum ſola eſt Gellia patrem. Siquisadeſt iuſſe ꝓſiliunt lacrime. Nam luget quidem ſꝫ laudari Gellia querit. Ille dolet vere qui ſine teſte dolet.Uult dicere ꝙ iſta Gellia quando fuit ſola in nullo doluit mortem patris. Ꝙcito v̓o perpendit ꝙ aliquis eāvideret ſtatim violentas lacrimas fudit. Similiter dic̄poeta. Ꝙ quemadmodum Gellia nullus dolet veraciter qui vult de ſuo dolore laudari. Sed iſte dolet verequi ſine teſte dolet. Quarto parentes carnales honorare debemus in debitis obedientijs audiendo. exemploxp̄i qui obediens fuit parentibꝰ ſuis Lu. ij. Qui auteminobedientes ſunt filij triplici haſta cum Abſalone. ij.Reg. xviij. vulnerent. Prima eſt reꝝ temꝑalium ſubtractio. Secunda eſt vite abbreuiatio. Quia de talibusdicit psͣ. Perierunt ꝓpter iniquitatem ſuam. Tercia eſtanime condemnatio. quia dicit̉ Deutro. xxj. de filio cōtumaci qui nō andiuit patris vel matris imperium ꝙducebat̉ ad ſeniores ciuitatis ⁊ ad mortem condemnabat̉. Sed di. Nunquid filij tenent̉ parentibꝰ per omnia obedire? Reſpondet ſanctus Tho. ſecunda ſecunde. q. ix. Ꝙ tm̄ ad illa extendit ſe debitum obedientiead que extendit ſe ius prelationis. Pater enim habetius prelatōnis in filios in duobꝰ. Primo ꝙͣtum ad do-