Dominica

Neſcio dn̄m ⁊ non dimittam iſrl̓. Sic legit̉ de alio ſuꝑbo nobili qͥ potens erat. ⁊ qͣdam die cum eſſet in magno gaudio. ⁊ multos nobiles īuitaſſet dixit eis. Quiseſt qͥ mihi reſiſtere poſſit? Rn̄dit ſibi qͥdaꝫ miles ſenexdi. Ille qͥ exaltat humiles ⁊ ſuꝑbos humiliat .ſ. deus qͥnos creauit ⁊ tibi omnia hec q̄ poſſides dedit. Ille ait.Et q̄ ego habeo ex iure hereditario poſſideo. ⁊ ea ꝑ memetipſum acqͥſiui ⁊ augmētaui. Quod cum dixiſſet coram omnibꝰ ſubito expirauit. ⁊ dyabolica turba ipſiusanimam in infernum deportauit. Ecce ꝙ v̓bum illudin ipſo non fructificauit. qꝛ ſupͣ petram cecidit. Tercioqͥdam occupant corda ſua pctō auaricie. ⁊ iō ſemen v̓bi dei non pōt in ipſis germinare. Ratō illiꝰ eſt. qꝛ ſicutſemen int̓ ſpinas ſeminatum ſuffocat̉. ſic v̓bi dei ſemīaſuſcepta in corda auaroꝝ extinguunt̉. qꝛ in corde auari ſunt omnia peccata capitalia. Primo eſt ibi ſuperbiaEccͣi. xxj. Domꝰ que eſt nimis locuples ānullabit̉ ſuꝑbia. Secūdo ibi eſt ira Gen̄. xiij. Facta eſt rixa int̓ paſtores Abraham ⁊ paſtores Loth. Erat em̄ ſubſtantia eorum multa. ⁊ neqͥbat habitare ſimul. Tercio ibi ē inuidia Prouer. xj. Uir qͥ feſtinat ditari inuidet alienis. ⁊ignorat ꝙ egeſtas ſuꝑueniat ei. Iō dicit Greg. de viroiuſto. Per hoc ꝙ in terris nihil appetit alienis ꝓfectibus inuidere neſcit. Quarto ibi eſt accidia Iere. xlviij.Fertilis fuit Moab ab adoleſcentia ſua ⁊cͣ. Quinto ibieſt vicium gule Luc. xij. Anima mea multa habes bona repoſita in annos pl̓imos ⁊cͣ. Sexto ibi eſt luxuriaEccͣi. xlvij. Collegiſti qͣſi auricalcum auꝝ. ⁊ ꝯpleſti qͣſiplumbum argentuꝫ ⁊ inclinaſti femora tua mulieribꝰ.Ecce qͣnta mala ſunt in corde auari. ideo nō pōt ibi v̓bum ſapīe v̓bi dei ſubintrare. Sapi. j. In maliuolamanimaꝫ nō introibit ſapīa. nec habitabit in corde ſb̓dito peccatis. Iō auari ſunt iudiſpoſiti v̓bi dei ſuſcipiendum. Et ſi interdum recipiunt. tn̄ a ſollicitudinibꝰ ⁊ diuitijs euntes ſuffocant̉. ⁊ nō ferunt fructum. Quartooccupant aliqͥ corda ſua cogitatōibꝰ bonis quoꝝ cogitatio ẜm ſapientem apud altiſſimum in quoꝝ corda ſicadit v̓bum dei facit fructum multum vt dicere poſſitcum Psͣ. lxxxiiij. Terra nr̄a dedit fructum ſuum. Ethoc tangit dn̄s cum ꝯcludit. Quod aūt in terram bonam. q. d. Si v̓bum dei cadit in eos qͥ terre bone ſuntſimiles. hi ſunt qͥ in corde bono ꝑ induſtriam naturalē⁊ optimo ꝑ grām audiētes v̓bum dei retinent .ſ. in memoria. qꝛ al̓s paꝝ ꝓdeſt. ſicut em̄ cibꝰ qͥ ſtatim euomit̉.vel medicina que non retinet̉ nihil ad ſanitatem oꝑat̉.ſic nec v̓bum dei. iō neceſſe eſt vt retineat̉ ab auditoribꝰ⁊ ſic fructum afferūt in patīa. cū expectāt ad inſtar agriF. cole remuneratōꝫ ſempit̓nam. Tercio hoc euāg. exponit̉ tropoloice aut moralit̓. vt pͥmo general̓r ītelligant̉ꝑ ſemē oꝑa bona ꝓpt̓ multa. Primo rōne ꝯtinentie. qꝛſemen aut germē multū calorem aūt humorē ꝯtinet inſe vt dic̄ Yſi. li. xvij. qꝛ in ipſo eſt humor nutrimētalis.⁊ humor ſeminalis. ⁊ viget etiam in eo calor naturalis.Mora. oꝑa bona ⁊ v̓tutes hn̄t humorē nutrimētalem⁊ eſt deuotio fidei. qꝛ ſic̄ iuſtus ex fide viuit. vt dic̄ apl̓sad Heb̓. x. Sic plāta vel germē viuit ex humoris nutrimēto. Item hn̄t humorē ſeminalē. ſꝫ qꝛ humor ſeminalis eſt motiuus ſpei. quia ille qui ſeminat in ſpe fructus ſeminat. al̓s ſemē nō ꝓijceret. Item hn̄t calorē naturalem. qꝛ qͣſi calor naturalis eſt charitas. Ubi gͦ ſuntiſta tria .ſ. vigor fidei. ſpes p̄mij. ⁊ feruor amoris. ſequit̉germinatō fecūda boni oꝑis. Vel alit̓ humor nutrimētalis eſt lacrima penitētis quā habuit Dauid cū dixitOsͣ .xlj. Fuerunt mihi lacrime mee panes die ac nocte.Humor aūt ſeminalis eſt gr̄a. de qͣ. j. Ioh̓. iij. Semenipſiꝰ .ſ. gr̄e in eo manet. Sꝫ calor naturalis eſt charitas.⁊ vbi ꝯcurrūt iſta tria .ſ. ꝯpunctio lacrimoſa. d̓ina gr̄a.⁊ charitas fecūda. ibi fecūdaꝫ ſequūt̉ pnīe germīa ⁊ copioſa. Scd̓o rōne ꝯtinētie. ſicut em̄ in ſemine pͥmo ē radix. deinde rumpit germē. ex germine ſtipes. ex ſtipite

flores. ex floribꝰ v̓o fructus. ⁊ ſic ſunt ibidem plura ꝯtinētia. Sic in qͦlibet bono oꝑe eſt radix gr̄e. germen charitatis. p̄cipue ſtipes ⁊ flos. fructuſqꝫ oꝑis. Iō dic̄ Grego. Ex gr̄a radicis ꝓcedūt germina v̓tutum. q. d. ex gemine charitatis ꝓcedit ſtipes .i. finis intentōnis. ex rectitudine intentionis ꝓcedit flos .i. puritas ⁊ ſuauitasoꝑis. Ex oꝑe pͥmo ꝓcedit mercedis plenitudo. ꝓptereaꝯſulit Sap̄. Eccͣi. xv. Oꝑamini opus vr̄m ante tp̄us ⁊dabit vobis mercedē in tꝑe ſuo. Tercio rōne ꝑſeuerantie. qꝛ calor celeſtis penetrās ad radicem medulle ꝑtesvnctuoſiores ⁊ liqͥdiores facit. ⁊ pͥmo res ſuꝑiꝰ ad ſe trahit eaſqꝫ coagulat ⁊ ꝯiugit. ⁊ coagulatas ꝑ terre porosinducit. ⁊ in ſb̓as germinū ꝯuerte̓ nō deſiſtit. Similit̓gr̄a celeſtis penetrās ad medullas cordis cogitatōes ſiue affectꝰ liqͥdiores .i. magis ꝯpunctas ad fluendum. ⁊vnctuoſiores .i. magꝭ deuotas ad inflamādum. ⁊ pͥmores ad eqͣndum trahit ſuꝑiꝰ ad deum. ⁊ coagulat ⁊ cōiungit eas coagulo ⁊ vinculo charitatꝭ. Sꝫ dum diſponit homo bonas cogitatōnes ſiue affectꝰ ſuos implereꝓpt̓ amorem dei. ⁊ vtilitatem ꝓximi qͣſi ꝑ ſenſus vel ꝑmembra corꝑis inducit. ⁊ in ſubſtantias germinū conuertere nō deſiſtit dum eas oꝑe ꝑficere ꝑſeuerāter nondeſinit. Nam ſicut nō ceſſat humoris attractio ꝯtinuein radice ⁊ ſicut nō ceſſat augmētum in germine qͦuſqꝫad debitum ꝓueniat ꝯplemētum. Sic ſimilit̓ qꝛ nō ceſſat in corde attractio d̓ine gr̄e. etiam nō ceſſat germinatio ſiue ꝯtinuatio boni oꝑis qͦuſqꝫ ꝑueniat̉ ad ꝑfectametatem ⁊ quietem beatitudinis et̓ne. Quarto rōne redundantie. qꝛ ſicut ꝯfortato calore in medulla incluſioradicis humorem attrahit neceſſarium ſibi. Quod aūtneceſſarium nō exiſtit a ſe exteriꝰ expellit. qͥ dum a calore incluſo ſurſum leuat̉ in materiam germinis trāſmutat̉. Sic ſimilit̓ ex calore charitatis incluſo in corde hominis qͥ habuit humorem .i. nutrimentum ipſiꝰ corꝑisattrahit̉ humor gr̄e. Quod v̓o nccͣiuꝫ nō eſt ſuꝑfluumad nutritōꝫ mittit pauꝑibꝰ. qd̓ ꝑtinet ad redūdantiaꝫcharitatis. de qͦ dr̄ Lu. xj. Qd̓ ſuꝑeſt date el̓ynam ⁊ oīamūda ſunt vobis. Quinto rōne cuſtodie. qꝛ ſemē emittit frondes mutuo ſe ꝯnectentes. ⁊ hoc naͣ facit ꝓ cuſtodia aut ꝯẜuatōe fructuū. Naꝫ cū rara ſit eiꝰ ſb̓a ab aere vento. frigore vel grandine ⁊cͣ. facile ledet̉. niſi cautogyro frōdium muniret̉. Sic etiaꝫ opꝰ bonū facilit̓ a ve̓to vane gl̓ie. a frigore īuidie. a grādine ſuꝑbie. vel a noxio rore fraudis ⁊ deceptiōis dyabolice deſtrueret̉. niſidebitis circūſtantijs vndiqꝫ muniret̉. Sexto rōne efficacie. lꝫ em̄ ſemē ſit modice qͣntitatis. eſt tn̄ maxime v̓tutis. nam v̓tus radicis tranſit in ſb̓aꝫ ſemīs. ⁊ iō herbe ꝙͣdiu ſunt in ſemine viget in eis humor trāſfuſus aradice. ⁊ maxime ꝯueniūt medicine. Similit̓ oꝑa bonaq̄ faciūt ſancti viri vident̉ eis modica ꝓpt̓ humilitateꝫ.tn̄ maxime v̓tutis ſunt apud alios ꝑ exemplū. ⁊ aꝑuodeum ꝑ meritum. Nam v̓tus radicis que eſt charitasde qͣ Apl̓us ad Epheẜ. iij. In charitate radicati ⁊ fundati. tranſit in ſubſtantiam ſeminis .i. ſoliditate ⁊ bonitate operis. Et ꝓpt̓ hec oꝑa ꝙͣdiu manet in eis humordeuotionis ⁊ affectionis tranſfuſus a radice charitatꝭmedicinalia fiunt. non tm̄ ipſi oꝑanti quem purgant.ſꝫ etiam ipſi peccatori intuenti quem ad iuſticiam ꝓuocant. hucuſqꝫ Anẜ. li. iij. c. iiij. Ecce ꝓpter ſex iſta iam dicta congrue opera bona ſunt ꝑ ſemen deſignata. Sedſeminator horum ſeminum quilibet eſt hominum quidebet exire a torpore accidie. ⁊ ſeminare ſemina operationis pie. Et eſt notandum ꝙ in ſeminando dꝫ attendere quatuor ſeminis bonitates. Sicut em̄ qͥlibet agricola optimum ſemen qd̓ habet ſeminare ꝯſueuit ſi fertilem meſſem hr̄e voluerit. Quia ager nō ꝓfert bonumfructum niſi in eo bonum ſemē fuerit ſeminatum. Sicetiam qͥlibet homo dꝫ ſeminare in agꝝ cordis ſui ſemēbonoꝝ operum. Iuxta illud ad Galathas. vj. Bonūfacientes non deficiamus. tempore em̄ ſuo metemus