in Septuageſima.P.
et aqua de petra ſignificabant corpus ⁊ ſanguinē chriſti queiaꝫ ꝯſecrant ⁊ ꝑcipiunt̉ in eccleſia. Et quid ꝑ hecoīa vult apl̓s certe nō aliud ꝙͣ. q. d. Si illi patres anti qͥſub Moyſe ſunt baptiſati ⁊ manna celi manducauerūt⁊ potū ſpūalem biberunt in terra ꝓmiſſionis. exceptisduobꝰ Caleph et ioſue nō intrauerunt. ideo ꝓpter hocvos qui eſtis de eccleſia ⁊ baptiſati eſtis ⁊ corpus chriſtinanducaſtis ⁊ ſanguinē eius bibiſtis nō ꝓpterea ꝯfidee debetis ꝙ regnū celoꝝ intrabitis niſi a peccatꝭ abſtileatis. et finaliter in curſu pnīe ꝑmanebitis. qꝛ dic̄ Iſio. de ſummo bo. Inchoantibꝰ pͥmiū ꝓmittit̉: ꝑſeuerābꝰ aūt dat̉. Tūc .n. placet deo cōuerſatio noſtra qn̄ boū qd̓ inchoamus ꝑſeueranter implemus. Attū nr̄a ꝑuerātia a deo eſt: ⁊ eius feliciſſima matre. ſicut legit̉ ꝙuidā frat̓ de ordine minoꝝ bonꝰ ⁊ deuotꝰ in pͥncipioīgreſſus: ſed poſtea paſſionatꝰ fuit tentatiōe ad ſeculūoluit redire. Cūqꝫ ordinaſſꝫ de exitu ſuo intrauit chon̄: ⁊ ꝓſtrauit ſe ante altare vbi erat pixis cū corpore donini fecit reuerentiā. ⁊ ſalutās btām virgineꝫ licētiauita deo ⁊ matre eius benedicta. Cūqꝫ ſic fuiſſet ꝓſtratꝰcce apparuit pulcerrima virgo que aperuit pixidē illā.mox iuuenis pulcherrimꝰ egreſſus eſt de pixide. qͥ ſtaat ſuꝑ altare. tūc virgo illa dixit ad iuuene. Dulcis filiii miſerē huic famulo meo. Cui inuenis. Mater meafaciā ei. ipſe enī nō vult manere mecū. Tūc iterū relicauit p̄ces ad filium. ⁊ ille eleuata manu bn̄dixit fraem̄ d. Ego ſeruabo ⁊ nunꝙͣ derelinquā. His dictꝭ iulenis ille reuerſus in pixidē diſparuit. His viſis fraterōſolatus ⁊ confortatꝰ eſt. ⁊ ceſſauit ab ipſo paſſio talisfactꝰ eſt magis ꝑſeuerās ⁊ deuotus. Hanc viſionemmini retulit niſi in extxemis. Sed. d. q. Scē Paulee tu dicis mihi ꝙ ſic debeo currere vt cōprehendaꝫbrauiū eterne corone. actū nullus ſaluat̉ niſi ſit p̄denatus. qꝛ dicit b. Augꝰ. in de fide ad Pe. Firmiſſimene p̄deſtinatos a deo neqꝫ poſſe ꝑire aliquē illorū qͦsedeſtinauit deus ad regnum. nec quēqͣ illoruꝫ quosnō p̄deſtinauit vlla poſſe rōne ſaluari. Id̓o ſi currobono ſi nō ſuꝫ p̄deſtinatꝰ nō ſaluabor. Hō audi ſan1Gre. in li. dyalo. Ip̄a ꝑhennis regni p̄deſtinatō itapoſita eſt ab omnipotente deo vt de hoc electī ex lae ꝑueniant quatenus poſtulādo mereant̉ acciꝑe ꝙotens deus eis an̄ ſecula diſpoſuit donare. Ideo lein vitaſpa. ꝙ frater orauit ꝓ alio fratre. ⁊ vidit eumeuelationē de numero dānādoꝝ. qd̓ cū huic reuelaſmultiplicauit bona oꝑa. ⁊ emēdauit vitā ſuā. ⁊ poſtviſus eſt de numero ſaluandoꝝ. qꝛ deus nos p̄deſtiuit mediāte nr̄o arbitrio. iō in nobis eſt cā ſaluatōisldānatiōis. Si bene fecerimꝰ ſaluamur. ſi male dānaur. Et qꝛ deus ab eterno p̄uidit. nr̄m liberū arbitriūrū ad bonū vel ad malū tendere velit. Iō medianteꝯ libero arbitrio nos ad p̄miū vel ad pena p̄deſtinaab eterno. Idcirco dicit Uincē. in ſpecū. hyſto. li. ij.iiij. Nō eſt ppl̓is ita p̄dicāda p̄deſtinatio vt dicatise curratis ſiue dormīatis qd̓ vos fore p̄ſciuit qui fallipōt hoc eritis. Sꝫ dicendū ſic currite vt ꝯp̄hēdatꝭ.De eadem dominica ex euangelio.Te et vos ī vineā meā.⁊ qd̓ iuſtū fuerit dabo vobis Math̓. xx. Ambro. in exame. dic̄ ꝙ apiaſter qui eſt rex apuꝫnanet in alueari. ⁊ circūit ſingulas apes excitās eas adabores. Hic circa ſe hꝫ lictores. vicꝫ apes aculeos hapentes. qui aucͣte aſſidua regis ſunt cuſtodes et inutiles ⁊ ocioſas puniētes. Ideo apes nō ſunt ociōſe. quedā .n. tractāt qͣſi in bello campeſtri ꝯtra alias apes. alieinuigilant circa victū. Alie futuros explorant imbres.Alie ceras de floribꝰ ſugūt. Alie cellulas rotūdas vl̓ qͣdratas mira ꝯnexione ꝯponūt. Spūalit̓ ꝑ apiaſtꝝ regē
apuꝫ intellige regeꝫ xp̄m. qꝛ aꝑiaſter lꝫ habeat aculeos:tn̄ ꝓpter manſuetudinē eis nō vtit̉ ad vindicandū. ſicxp̄s verus apiaſter ꝙͣuis habeat aculeos punitionis ꝓpter pctōres. tamen ꝓpter ſuā manſuetudineꝫ ⁊ miſericordiam. de qua Psͣ. cxviij. Miſericordia dn̄i plena eſtterra. nō vtit̉ eis ſtatim ad vindicanduꝫ. qꝛ diſſimulatpctā hoīm ꝓpter pnīam Sap̄. xj. Iſte inꝙͣ rex manſuetus xp̄s ꝑ apiaſtrū deſignatus. licꝫ nūc maneat in alueari celeſti: actn̄ corda ſinguloꝝ hoīm ꝑ apes deſignatorū circūit excitās eos ad labores bonoꝝ opeꝝ: ſicut apparet in hodierno euangelio cū mittit oꝑarios in vineam ſuā. Sed qꝛ homīes ſunt deſides laborare in bonisoꝑbꝰ nolētes qꝛ oīs creatura ſub vicio eſt. vt de pe. diſ.ij. §. charitas. ideo xp̄s ad inſtar apiaſtri hꝫ circa ſe lictores inutiles. ⁊ pigros puniētes. Et hi demones ſunt qͥdei ſunt miniſtri ⁊ vltores vt dr̄. xxiij. q. v. c. Non ſoluꝫinqͥt hoīes miniſtri ſunt et vltores ire dei his qui maluoꝑant̉. ſed etiam ꝯtrarie fortitudines .i. demones qͥ appellant̉ furor ⁊ ira dei. Quapropter hoīes deſignati perapes nō debent eē ocioſi ⁊ ſegnes. Sed debent in cāpohuius mundi pugnare ꝯtra demones aut pctōꝝ īmudicies ⁊ vigilare circa victus aīe ſpūales. necnō cellulasſibi ꝯponē eternales. Et vt eo diligētius faciunt hortat̉eos in verbo ꝓpoſito di. Ite et vos in vinā meā .i. ſctāmeccleſiam oꝑando in ea bonū: et qd̓ iuſtum fuerit dabovobis. In qͥbꝰ verbis duo facit. Primo in vineā mittitibi ite in vineā meā. Scd̓o p̄miū ꝓmittit ibi. ⁊ qd̓ iuſtū 7fuerit. Pro quo ſciendū ꝯſuetudo hec laudabilis ab antiquis inoleuit vt reges ⁊ dn̄i terreſtres habent vineasſuas pulcras pͥncipaliter ꝓpter duo. Prīo vt eas viſitātes ⁊ in eis iocūde ꝯuerſantes curas graues quas habent erga regnoꝝ diſpoſitionē moderet et poſtponāt.Scd̓o vt in eis abūdātiā vini habeāt ꝓ menſis ſuis. etpauꝑibꝰ ſb̓ditis parcāt ne deficiēte vino fortaſſis a ſb̓ditis id qd̓ nō habēt rapiant. ⁊ ꝓpter has duas cās Salomon ſapiētiſſimꝰ hūit vineas ſuas vt vicꝫ aīm ſuumin eis recrearet nec quēqͣ ſb̓ditoꝝ ꝓ neceſſitate vini aggrauaret. Ideo dic̄ Ecc̄s. ij. Magnificaui oꝑa mea edificaui domū ⁊ plantaui vineas. feci hortos ⁊ pomeria.⁊ ꝯſeui ea cunctis generibꝰ arboꝝ. Spūalit̓ Salomoninterpretat̉ vno mō pacificās. alio mō retribuēs iniqͥsqd̓ vtrūqꝫ xp̄o ꝯuenit. ip̄e .n. dr̄ pacificās: qꝛ deus pate:in ip̄o oīa pacificauit: ſic̄ teſtat̉ apl̓s ad Col̓. j. Oīa ī ip̄opacificās. Ip̄e etiā retribuit iniqͥs. iuxͣ illud psͣ. His qͥoderūt pace retribuā. Iſte verꝰ ſalomon hꝫ ſpūales vineas. Prima ē ſancta eccleſia: q̄ nihil aliud eſt niſi ꝯgregatio fideliū plebiū. De qͣ dic̄ be. Ambr. in examē. li. iijc. xiiij. Uinea eſt plebs eccleſie q̄ velut qͣdā fidei radiceplantat̉ ⁊ repͥmit̉ hūilitatis ꝓpagine. de qͣ pulcre ait ꝓpheta. Uineā de egypto tranſtuliſti ⁊ plātaſti radiceseius ⁊ impleuit terrā. Et dicit notant̓ vineā de egypto⁊cͣ. qꝛ natura humana in eadē totaliter erat corrupta q̄velut vinea in terreſtri paradiſo fuit plantata. nec fecitvirtutū germina. Sicut et hoc ꝯquerebat̉ ꝓph̓a Abacͣc. iij. Ficꝰ .n. nō florebit ⁊ nō erit germē in vineis. Quidꝑ ficū niſi natura humana q̄ erat ī Adā: q̄ nō floruit ꝑflores virtutū. nec ꝯſequēter in vineis humane natureerāt germina bonaꝝ oꝑationū ⁊ fructuū. iō filiꝰ dei voluit eā tranſplantare in terrā corꝑis ſui. ⁊ hoc figuratūeſt pͥmo Gen̄. ix. vbi legit̉. Noe agricola erat poſt diluuiū et plantauit vineā. Dicit. n. Mgr̄ in hyſto. ſco. ꝙ lbruſtas naturales ꝑ cultū ad vſuꝫ vinee traxit. bibēſovinū inebriatus eſt. dicit glo. ꝙ ignorabat fortitudineꝫvini q̄ prius inexꝑta erat. ⁊ nudatus iacuit in tabernaculo ſuo. qd̓ cū Cham vidiſſet deriſit eū. Spūal̓r ꝑ noeſignificat̉ xp̄s qͥ excoluit labruſtaꝫ. id eſt corruptam naturam humanam aſſumendo ip̄am fecit ecōtra electaꝫvineā iuxta illud Iere. ij. Ego plantaui te vineā electā.et bibit de vino eius. Per qd̓ ſignificat̉ feruor eiꝰ amoris. qꝛ ex maxīo amore quē hūit erga nos naturaꝫ hūa-