in SeptuageſimaP.
ſicut teſtat̉ beatus Auguſtinus de verbis euāgelij. ⁊ ponit̉ ꝑ Greg. xxiij. q. iiij. c. a malis. Duobꝰ inquit modisnon te maculat malus: ſi non ꝯſentias: et ſi redarguas.hoc eſt nō conſentire: nō cōmunicare. Cōmunicat̉ qͥppe quando facto eius ꝯſortium voluntatis vel approbationis adiungit. Neqꝫ enim ꝯſentientes ſitis malisvt approbetis. neqꝫ negligentes vt non arguatis. Tercio ꝓpter iudicium dilatiuū. quia ꝓpter ſimilitudinemquā habet. Azania cum tritico videt̉ ſepe dum zizaniaeuelli credit̉ triticum ꝓ ea euellit̉. Cautius ergo ē vt qn̄triticū a zizania nō diſcernit̉ vſqꝫ ad meſſem vtrūqꝫ creſcere ꝑmittat̉. Et tunc zizanijs ꝑ ſemen cognitis in vaſciculis colligant̉ ⁊ tritico in horreis collecto. Zizanie ꝑfaſciculos cōburant̉: vt dicit magiſter li. vbi ſupra. Itaetiā mali qui habent exteriorem ſimilitudinē cū bonis.et ab eis defacili diſcerni nō poſſunt: debent cū eis tolerari ⁊ hoc intellige ꝙͣdiu ſunt occulti vel ꝙͣdiu ſine periculo ⁊ ſcandalo bonoꝝ nō poſſunt extirpari. Sed veniente meſſe diuini iudicij tunc fiet vtilis ſeꝑatio malorūa bonis. ⁊ ad modum zizanioꝝ mali alligabunt̉ faſciculis ad comburendū igne. quia in igne gehenne ſimilesaſſociabunt̉ ſimilibꝰ. vt eadem eos teneat pena quos ſinilis tenuit culpa ẜm Grego. Sed tritici bonoꝝ collegium in horreo celi recondent̉. et hoc vult dn̄s in ꝑabola preſenti cum ſerui dixerunt. Uis imus ⁊ colligemusa. Ait illis nō. ne forte colligentes zizania eradicetis ſimul cū eis triticū: ſinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſemcꝫ qn̄ dicet̉ bonis. Venite benedicti patris mei. et mais. Ite maledicti in ignē eternū Math̓. .xxv. Et tūc dicet meſſoribꝰ. ꝑ quos intellige angelos. Colligite pͥmuꝫtizania: et alligate ea in faſciculos ad comburendū. triticum aūt congregate in horreuꝫ meū. Quia primū main infernū detrudent̉. ⁊ deinde boni cum chriſto ī celum ꝯgregabunt̉. Quarto mali ſimilant̉ zizanijs ꝓpterffectu nociuū: nam zizania habet vim acutam quodānodo venenoſam ⁊ inflatiuā. vnde ebrietateꝫ inducitnenteꝫ ꝑcutit ⁊ caput ledit. ⁊ panē cui admiſcet̉ inficituem ſi quis comederit in magna quantitate nō ſoluꝫiin ledit ſed etiā occidit. Moraliter exponendo dic ꝙania inꝙͣtum habet vim acutam ſignificat auariciāauari ſunt acuti valde ad decipiendū. qꝛ cuilibꝫ auadicit̉ illud psͣ. lj. Sicut nouacula acuta feciſti dolumnꝙͣtum habet vim venenoſam ſignificat luxuriaꝫ: q̄venenū aſpidum inſanabile. vt deutro. xxxij. Quiaut venenū primū dulceſcit poſtea v̓o amareſcit: ſic luria licꝫ primo eſt dulcis poſtea tn̄ amara fit. quia ẜmrego. Momentaneū qd̓ delectat eternū v̓o qd̓ cruciInꝙͣtum v̓o habet vim inflatiuā ſignificat ſuꝑbiā.ixta illud ꝓuerb̓. x. Qui nutrit̉ mendacijs paſcit ven3. Inqͣtū v̓o ebrietatē inducit. ſignificat viciuꝫ gule.ontra qd̓ dicit dn̄s Luc. xxj. Attendite aūt vobis nerte grauentur corꝑa veſtra ⁊ corda in crapula ⁊ ebriee. Et apl̓us ad Epheẜ. v. Nolite inebriari vino in qͦluxuria. Sed inꝙͣtum mentem ledit et caput ꝑcutitnificat iram que caput rationis ꝑturbat et claritateꝫientis obfuſcat. iuxta illud Cipriani martyris in li. deionaſtica vita. Ira qua quis eſtuat corrumpit ſanguiem̄ totū. difformē reddit virtutē. debilitat carnem toim. moleſtat hominem. obnubilat rōnē. ꝑpetuūqꝫ inrens ſuppliciū ⁊ dolorē. hec ille. Inꝙͣtum aūt zizaniaanem inficit ſignificat accidiam que guſtu aīe ledit. etanē ſpūalē verbi dei inſipidū reddit. tuxta illud bern̄.quadam epl̓a. Nihil adeo dulce delectabileqꝫ potes reꝑire quod nō ſpeciē ꝓfert amaritudinis in ore acioſt hominis ⁊ torpentis. ſed inqͣtū zizania grauit̓ lelit ⁊ occidit ſignificat inuidiam que corporaliter conſuit et ſpiritualiter occidit. Iuxta illud Iob. v. Paruūum occidit inuidia.Dn̄ica in ſeptuageſima. Sermo:
Eſcitis ꝙ hi qui ī ſtadiocurrunt omnes quidē currūt ſꝫ vnus accipitbrauiū: ſic currite vt cōprehendatis. j. ad Corinth̓. ix. Conſuetudo eſt in aliquibꝰ ciuitatibꝰ aut vile Rlis vt iuuenes ꝓ exercitio ſui curſus currant aliquā metam ſiue etiā equitant ⁊ qui prior ad metā ꝑuenit p̄mium eis ꝯſtitutū ꝓinde habebit. hec ꝯſuetudo ortū habuit a paganis. qꝛ dicit̉ ꝙ quidā fuit gigas noīe Her.cules fortiſſimus apud grecos. et velociſſimus adeo ꝙvno āhelitu cucurrit. cxxv. paſſꝰ. qd̓ ſtadiū appellabata ſtando ⁊ eſt octaua pars miliaris. EExinde cōſuetudoinoleuit apud grecos. vt ex ſingulis vrbibꝰ. caſtellis etoppidis necnon villis iuenes ſe p̄ꝑarent vt veniente feſtiuitate oeoꝝ poſſent currere ad illud ſtadiū qd̓ mēſurabat̉. cxxv. paſſibꝰ. in cuius fine ponebat̉ aurū ⁊ argētū̄. equꝰ vel palliū. qd̓ greco vocabulo brauiū latine v̓opalma victorie vel corona pōt appellari. Cūctiſqꝫ aſtantibꝰ viris ⁊ mulieribꝰ ad ſpectaculū illud currebant. ſedvnus qͥ prior currebat prauiū accipiebat. Spūaliter ꝑmetam aut brauiū ſiue ſtadiū qd̓ eſt finis ipſius curſusintelligit̉ beatitudo eterna que eſt xp̄s. ad quē om̄s currunt. iuxta illud Boe. iij. de ꝯſo. ꝓſa. ij. Omnis inquitmortaliū cura ꝙͣmultipliciū labor exercet diuerſo qͥdeꝫcalle ꝓcedit. ſed ad vnū beatitudinis finem nitit̉ ꝑuenire. Et lꝫ ad hanc metā oēs nitant̉. tn̄ non omnes illicveniunt: ſicut pꝫ de Balaā ꝓph̓a malo qui ait Nume.xxiij. Moriat̉ aūt aīa mea morte iuſtoꝝ. Ecce ꝙ voluitad hanc metaꝫ beatitudinis currere ſꝫ nō ꝑuenit: qꝛ inmalo ꝑdurauit. ⁊ horū qͥ ſic currūt ⁊ metam beatitudinis et nō veniunt ſunt heu multi. quia ſtultoꝝ infinitꝰeſt numerus Ecc̄i. j. Glo. valde excedens numeꝝ eorūqͥ ſaluant̉. de illis dicit hic apl̓s. Neſcitis. q. d. ſcire debetis ꝙ hi qͥ in ſtadio currunt oēs qͥdē currūt ſꝫ vnꝰ acci. brauiū. et iſte vnus eſt fidelis ppl̓s xp̄ianus: cuiꝰ meta eſt xp̄s ⁊ finis: ſicut teſtat̉ btūs Aug. ij. li. ſnīaruꝫ ꝓſperi dicens. Finis fideliū xp̄s eſt: ad que cū ꝑuenerintcurrētis intentio nō habet quo poſſit amplius inuenire. q. d. Quia ibi inuenit aurū ſue diuinitatis. ⁊ argētuꝫpuriſſime humanitatis. Sed hꝫ id in qͦ dꝫ ꝑmanere. etillis fidelibꝰ xp̄ianis dicit apl̓s. Sic currite vt cōprehendatis .ſ. metā et finē oīm xp̄m dn̄m. In his verbis duotangit apl̓s .ſ. currentiū multiplicitatē. ibi. om̄s. accipiētiū paucitatē. ibi. ſꝫ vnus. Circa quod notandū Pli. in. Sſpe. na. dicit ꝙ inter oīa aīalia tigris eſt velociſſimi curſus. ⁊ ꝯtingit interdū ꝙ venator rapit catulos ſuos dūip̄a eſt in paſcuis: et in equo velociſſimo deducit. At reuerſa catulis ſpoliatis vacuuꝫ cubile reꝑit. fert̉ precepsodore ferētis catulos inueſtigās veſtigia. Venator v̓oaudiēs fremitū inſequentis abijcit vnū catulū quē illadiligit ⁊ colligit ⁊ ad ſuū latibulū ducit. Quo requiſitocōcito iterū redit. interim raptor cū reſiduis naue ſcandit ⁊ euadit. Sed Iſid̓. hyſtoriarū naturaliū vult ꝙ venatores tigridi ignē vel aquā aūt ſpecula in via ꝓijciūtin quibꝰ duꝫ ſe ſuꝑ ꝯtēiuplat̉ venator euadit. Dicit em̄ſic ꝙ tigris eſt aīal velociſſimū. circa ignē aut circa aquāſpeculumqꝫ ita tardū efficit̉ ꝙ etiā ꝯcremet̉ ⁊ a venatoribꝰ capiat̉. Moralit̓ ꝑ hoc aīal qd̓ eſt adeo velox intellige aliquos hoīes qͥ ī pͥmis adeo ſunt veloces ad dei ſeruitiū ⁊ multos catulos pariunt bonoꝝ opeꝝ. ita vt deipſis exponi poterit illud Iob. xv. In bona expoſitiōecucurrit aduerſus deū erecto collo .i. erecta mēte aut recta intentione. Qd̓ videns venator infernalis dyabolꝰqͥ ẜm psͣ. inſidiat̉ in abſcondito quaſi leo in ſpelūca. rapit catulos bonoꝝ opeꝝ de cubili cordis ipſoꝝ. vt verificet̉ de ip̄o illud Ezech̓. xix. Factus eſt leo ⁊ didicit facere predā ⁊ deuorare hoīes. vbi ꝑ p̄dā intelligit predābonoꝝ operū ⁊ v̓tutū. q̄ dyabolꝰ dep̄dat̉ ab his boniseos ſpūaliter deuorādo. qꝛ ſꝑ querit quē deuoret .j. Pev. Uidentes aūt tales hoīes ſe ſpoliatos bonis oꝑbꝰ