Sexta poſt Epiphanie.P.

Nam ꝓſtratis ante ſe parcunt captiuos quos habentocius repatriare ꝑmittunt. ⁊ hominē niſi in magna fame nec comedūt nec interimūt. Spūaliter ꝑ leoneꝫ intellige xp̄m qͥ eſt leo de tribū Iuda Apoc. v. Eſt em̄ natura eiꝰ magna ⁊ miſericors erga homīes pctōres: ſic̄ teſtat̉ Dauid Psͣ. lxxxv. Quoniā miſcd̓ia tua magna eſtſuꝑ me. Et btūs Aug. in ſermōe. Deus inqͥt oīa poteſtpreter hoc qd̓ non poteſt hoī nō miſereri pctōri qͥ ad ſeconuertit̉. ideo figuratus eſt ꝑ dauid. j. Reg. xxvj. vbilegit̉. Cū congregaſſet Saul exercitū ꝯͣ dauid vt illumcaperet ⁊ occideret in deſerto: dauid aūt clam in noctisſilentio tentoriū inimici ſui ingreſſus cū Abiſayſuo ꝓpinquo ⁊ dormiente Saul dixit abyſai. Perforem cumvno ictu ⁊ nō viuet. dauid rn̄dit. Nequaꝙͣ moriet̉ niſioſtenderit deus aliter aut in prelio intereat. chriſtꝰ em̄dn̄i eſt. ſꝫ acciꝑe haſtam et ciphuꝫ eius. Cunqꝫ cū haſta⁊ cipho receſſiſſet dauid clamauit ad abner capitaneuꝫſuū. quare nō cuſtodiſti dn̄m tuum regem. Ingreſſuseſt vnus de turba vt occideret eū nō eſt bona res. ⁊ aitviuit dn̄s qm̄ filij mortis eſtis vos qui nō cuſtodiſtꝭ reem̄ veſtrū. Audiēs ſaul vocē dauid ait peccaui. nequaꝙͣ tibi malefaciā eo ꝙ aīa mea p̄cioſa erat in oculis tuisipparet enim ꝙ ſtulte egerim. Moraliter. Saul qͥ int̓ietat̉ abutens ⁊ ſignificat peccatorē qͥ abutit̉ p̄cioſo tēore ſibi a deo ꝓ pnīa ꝯceſſo iuxta illud Iob. xxiiij. Deit eis locuꝫ pnīe. ⁊ illi abutunt̉ eo in ſuꝑbia. ille igiturtōr ꝯgregat exercitū ꝯͣ xp̄m dauid cū pctm̄ ſuꝑ peccamultiplicat. ꝓpterea xp̄s intrat ad ip̄m cū abyſai quiīterpretat̉ rugitus eius ⁊ ſignificat inſticiā xp̄i. que ruiens ſuꝑ pctōrem parata ē cū vno ictu mortis ꝑforareaīa que peccauerit ipſa moriet̉ Ezech̓. xviij. ⁊. xxiiij..iij. c. ſi habes. Sed xp̄s ex ſua miſericordia ꝓhibet iuticiā dicens. ne interficias eū et nō moriat̉: chriſtus em̄mn̄i eſt .ſ. redemptꝰ meo p̄cioſo ſanguine: nolo em̄ morē pctōris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat Ezech̓. xvij. Attn̄ dicituſticie. Accipe ſibi haſtam ꝑ quā ſignificat̉ ſanitas corris ⁊ ciphum ꝑ quē intelligit̉ mūdi facultas. qꝛ mulptiens xp̄s ex ſua iuſticia ne peccator pereat aufert ſibianitatem ⁊ tꝑalem facultatem vt quaſi pctā dimittat.Quo facto vocat eum xp̄s interius ad ſuā ꝯſcientiaꝫ etctōr ad ſe ꝯuerſus cognoſcit ꝙ p̄cioſa ſit aīa eius in cōectu xp̄i ⁊ amplius nō peccat in euꝫ dicens. Apparetnim ꝙ ſtulte egerim ꝯtra te deū meū pctīs offendēdot ꝓpter illam miſcd̓iam quā monſtrat deus quotidierga peccatorē in pn̄ti euangelio homo dicit cū euangeiſta. Simile eſt regnū celoꝝ hoī. In quo quidē princialiter duo oſtendit. Primo bonaꝫ creaturarū factioem̄. ibi. Simile eſt regnū ⁊cͣ. dyabolicā ipſaꝝ corruptinem. ibi. cū dormierit. Pro quo ſcienduꝫ quotidianaocet exꝑientia ꝙ qn̄ agricola bonū triticū iacit in agꝝiū actn̄ ꝓcedente tꝑe partim in zizaniā aūt loliū ꝯuert̓. et hoc vt cōiter fit in agris humidis aut aquoſis. iōludens agricola videat illud ne triticum in agro huiido ſꝫ pingui ⁊ ſoluto ſeminet. qꝛ dicit Pe. de creſcenli. iij. de rurali cōmodo. ꝙ triticū terrā artā .i. argilloſaꝫdiligit ⁊ ſolutā mediocriter. nimis aūt ſolutam ⁊ zabulum refugit imbroſis locis humidis ⁊ aquoſis degeneat. vt in loliū conuertit̉ ⁊ mutat̉. Spūaliter ꝑ agricolāntellige ad preſens patrē celeſtē. De qͦ dic̄ xp̄c Ioh̓. xv.Ego ſum vitis vera et pater meus agricola eſt. hic celeſtis agricola habet triplicē agrum. Primus eſt ager celeſtis. de qͦ intelligit̉ illud Math̓. xiij. Simile eſt regnūceloꝝ theſauro abſcondito in agro quē qui inuenit hōabſcondit et p̄ gaudio illius vadit ⁊ vendit oīa que habet et emit agrum illum. Ubi ſpūaliter ager eſt diuinitas in hoc quidē agro qui eſt pinguis ſeminauit celeſtꝭagricola bonū ſemen ⁊ nobile triticū .ſ. naturā angelicāque ad ſimilitudinē tritici fuit alba. ꝑ puritatem et rubea ꝑ charitateꝫ. Ꝙ aūt angelica natura a deo in agroceleſtis agri ſeminata fuit in principio bona ⁊ pura ꝓ

bat Mgr̄ li. ij. di. iij. c. v. Nō enim potuit creator optimus auctor mali eſſe. et ideo totū bonum erat qd̓ ex illoip̄is .ſ. angelis erat ⁊ totū bonū erat. vn̄ ex ip̄o totū erathoc modo inquit Mgr̄ ꝓbat̉ ꝙ boni erant om̄s angeli quando primū facti ſunt .ſ. ea bonitate quā natura incipiens acceperat. Cui ꝯſonat illud platōnis ī thimeooptimi inquit eſt optima ꝓducere. Idē ꝓbat btūs auguſt. ſuꝑ Gen̄. li. xj. Omnia fecit deus valde bona naturam igit̉ angelicā bonā fecit. idem̄ ꝓbat hic euangelium quo ad ſenſuꝫ myſticū cū dicit. Simile eſt regnū celoꝝ homini .ſ. patri celeſti qui dicit̉ homo ꝓpter ſuā māſuetndinē et pietatē qui ſeminauit ſemen ſuū .ſ. angelicam naturaꝫ in agro ſuo. Quando aūt deus pater hocangelicum ſemen ſeminauit in agro celi dico vt mox celū empyreū creauit angelis ip̄m repleuit. vt dixi sͣ. dn̄ica ſecunda poſt eph̓ie ſermone. ij. N. O. Ꝙ angeli fuerubri ad īſtar tritici ꝑ charitatē creati ꝓbat magiſter li.ij. di. iij. c. vltimo dicens. Solet queri vtrū aliquam deivel ſui habuerint dilectionē. ad qd̓ dici pōt ꝙ naturalēhabeant dilectionē vt memoriaꝫ ⁊ intellectu ⁊ ingeniūqua deuꝫ et ſe aliquatenus diligebant ꝑ quā tn̄ nō merebant̉. hec mgr̄ dicens: ꝙͣuis angeli fuerunt creati boni ⁊ albi ꝑ puritatē ⁊ rubei ꝑ charitatē tn̄ quidaꝫ erantnegligentes circa ꝓpriam beatitudinē ⁊ ſalutē qd̓ innuitur ꝑ hoc qd̓ ſequit̉. Cū aūt dormirent hoīes. dormirenihil aliud eſt niſi ſalutē negligere. Dicit .n. mgr̄ vbi ſupra. c. v. Tales erant ꝙ ſtare poterāt .i. nō cadere ꝑ bona creationis ⁊ cadere ꝑ liberū arbitriū. Ecce poterantſtare et boni ꝑmanere. ſꝫ hoc neglexerūt: ideo bene dicitur ꝙ dormierūt. vel dic̄ ꝙ dormitio eſt dei ꝑmiſſio. ꝙem̄ quidā d̓ angelis ꝑierūt ꝑmiſſio dei fuit. qꝛ dedit eisliberū arbitriū q̄ poterāt flecti ad bonū vel ad malū. cūem̄ ſic dormirent nec ſe ad bonū flecterēt ſuꝑuenit inimicus eius ⁊ ſuꝑſeminauit zizaniā. Per inimicū angelice nature intellige lucifeꝝ. ꝑ ſuꝑbiā malū factuꝫ. qꝛ dic̄Iſi. li. de ſum. bo. et ponit̉. c. xv. Poſtꝙͣ creatꝰ eſt ꝑ eminentiā nature ꝓfunditatē ſcīe ꝑpēdēs in ſuū creatoreꝫſuꝑbiuit intātū ꝙ etiā ſe eqͣre ei p̄ſumpſit di. Eſa. xiiij.In celū aſcēdā: ſuꝑ aſtra celi exaltabo ſoliū meū ⁊ ero ſimil̓ altiſſimo. Ubi ꝑ celū intelligit dei eqͣlitatē: ⁊ ꝑ aſtraceli ceteros angl̓os. q. d. Ultra oēs angelos aſcēdaꝫ adpotētie dei eqͣlitatē. Sꝫ quereret aliqͥs q̄ fuit cā ⁊ origopͥmi peccati ⁊ mali cum deus creauerit oīa valde bona.Rn̄dit mgr̄ li. ij. di. xxiiij. Cā ⁊ origo pͥmi pctī res bona N.extitit. qꝛ an̄ pctm̄ primū nō erat aliqd̓ maluꝫ vn̄ oriret̉.Et ſubdit. Cū em̄ originē ⁊ cām habuerit. ſꝫ malū antenō erat. igit̉ ex bono ortū eſt. pͥus .n. in angelo ortuꝫ eſtpctm̄. ⁊ poſtea in hoīe. Et qͥd erat angl̓us niſi bona naͣdei. Nō ex deo ortū ē malū qd̓ fuit in angelo: nec ex aliquo alio ꝙͣ ex angelo. ex bono igit̉ ortū fuit. Cōcludit gͦmgr̄ in his v̓bis ⁊ ex ſnīa etiā btī Aug. qͥ ibidē adducitpͥmā cāꝫ ⁊ originē pctī fuiſſe bonā naturā angelicā. Sigͦ q̄rit̉: quō angelus peccare potuit: cū bonꝰ creatꝰ fuit?℟nde ꝙ liberū hūit arbitriū qd̓ flecti potuit ad vtrūqꝫ .ſ. ad bonū vel ad malū. Sic̄ nūc oīs illa creatura q̄ inlibero arbitrio eſt ꝯſtituta: ⁊ in bono ꝯfirmata atqꝫ ſtabilita ad malū flecti nō pōt. vt determīat mgr̄ li. ij. diſ.vij. c. ij. Iſte igit̉ inimicus lucifer cū angelis ſibi adherētibꝰ ſuꝑſemīauit zizaniā .i. ſuꝑbiā. Quia qui cōicaueritſuperbo induit ſuperbiam: vt inquit Sapiēs. ſicqꝫ cuꝫeo ꝑierūt cū de celo in aerē tenebroſum ceciderūt. vt declarat magiſter li. ij. di. vj. c. ij. Iō dr̄ h̓ ꝙ inimicꝰ eiꝰ. ſcꝫangelice nature ſemīauit in medio tritici .i. in medio bonoꝝ angeloꝝ qui ſibi ꝯſenſerūt. ⁊ abijt ſic cū eis in locūtormentoꝝ. Et ſicut zizania interdum creſcit in triticocum triticum ſuꝑexcedit. ſic ꝙͣuis ſuꝑbie vicium creuitinter angelos. tamen maior ꝑs ipſoꝝ bona ꝑmanſit. cūſola tercia ꝑs ceciderit. Iuxta illud Apoc̄. xij. Draco decelo cadens ſecum traxit terciam partem ſtellarū .i. magnam ꝑtem angeloꝝ. quia lucifer ille alijs maior nō ſo-