Dominica

nis ꝓpter hoc nimiū fuiſſet commota. ⁊ ducem inſtigaret vt iuuenē capitali ſnīa puniret. Phiſitarcus victusbenignitate ſic rn̄dit. Si nos eos qͥ nos amant interficeremus. quid his faceremus qͦs odimꝰ. Hec vox pͥncipis ꝓceſſit ex radice benignitatis. Refert etiā ꝙ quidā Areſippus noīe qͥ ꝯͣ hunc ducē intantū exarſit ī irvt ip̄m voce ⁊ verboꝝ ꝓcacitate inepte obrueret. ⁊ tandem in faciem eius ſpūeret. Sed princeps ſic animumvocē ⁊ geſtū ab ira cohibuit vt putaret ſe nō ſuſcepiſſevel audiuiſſe minas. ſed laudes honoris ⁊ quare hoc.benignitas ſua ꝯuertit irā ne caꝑet vltione. Ideo hortat̉ nos etiā apl̓s in hac epl̓a. Induite vos ſicut electidei viſcera miſericordie benignitatem. in quo qͥdē pͥncipaliter monet ad grārūactōnē. Iſte ideo lapis achatesbenignitatis recte ponit̉ poſt iridem mīe in veſte charitatis. qꝛ mīa ꝑtinet ad beneficiū. benignitas v̓o ad beneficiatū. qꝛ qui recipit beneficiū tenet̉ ad grārūactōnē⁊ hoc ꝓpter aliquas cās. Primo ꝓpter ammonitionemH ſanctoꝝ. vn̄ Bern̄. Diſce in referēdo grāꝫ non eē tardꝰaut ſegnis. diſce ad ſingula dona dei debita grārūactione vti. Cui alludit illud apl̓i ad Eph̓. v. In oībus gratias agite. Secūdo ꝓpter ammonitionē creaturaruꝫ q̄inceſſanter nos incitant ad grārumactionē. beneficiūem̄ alicui dat̉ vt danti grās agat. Ergo cuꝫ oīa q̄ videmus homini data ſint. Gen̄. j. Faciamꝰ hoīem ad imaginem ⁊ ſil̓itudinē nr̄am. vt p̄ſit volatilibꝰ celi. piſcibusmaris ⁊ beſtijs terre. ⁊ vniuerſe creature. igit̉ hec om̄iaad gratiarūactiones nos incitant. Scd̓o ꝓpter tempusin quo ſumus .ſ. in tꝑe gratie. cui nulla oꝑatio magꝭ cōgrue videt̉ ſicut actio grārū. Ideo dicit ſanctꝰ Aug. adſcm̄ aureliū. Quid melius aīo geramꝰ. ⁊ ore calamo exprimamus ꝙͣ deo grās agere. hoc nec dici breuius necaudiri leuius nec intelligi grandius nec agi fructuoſiꝰpōt. Tercius lapis qͥ dꝫ ornare regiā veſtē charitatismagnes qui ſignificat magnā hūilitatē. de qua dic̄ apoſtolus. Induite vos ⁊cͣ. humilitatē et recte hūilitas aſſil̓at̉ magneti. Prīo ꝓpter attractōnē. Sic̄ em̄ magnesẜm Iſido. ferrū attrahit. qꝛ ẜm Augꝰ. tanta eſt eiꝰ visvt ſi quis eundē magnētē ſub aureo vel eneo vaſe tenuerit. ferrūqꝫ deſuꝑ poſuerit. lapis ferrū deſuꝑ mouebit.Sic etiā humilitas mentes ferreas interdū mouet. ⁊ attrahit eas ad penitentiā. ⁊ maxime hūilitas ⁊ benignitas dei. Cū .n. videt hō durus ⁊ obſtinatꝰ ad inſtar ferri quanta xp̄s ꝑtulit humiliter. ⁊ labores ſuſtinuit quinullū pctm̄ fecit. j. Pet̓. ij. incipit ſe ꝓ peccatis ſuis quimulta ꝯmiſit affligere ⁊ penitere. nec vult vlteriꝰ deſperare. ſicut dicit Criẜ. ſuꝑ Mat. Tribularer ſiquidem ⁊ꝓrſus deſperarē. ſi nō xp̄i paſſionibꝰ animarer. q. d. qͥarex xp̄s multa paſſus eſt ꝓ pctīs alienis tūc deſperarenolo: ſed etiā exēplo illiꝰ pati volo ꝓprijs meis ꝓ peccatis. Scd̓o humilitas cōꝑat̉ magnēti ꝓpter recōciliationem. ſicut em̄ magnes ẜm diaſco. hꝫ virtutē recōciliatiuā recōciliat .n. maritos vxoribꝰ. ſic etiā humilitas recōciliat xp̄m cū aīa. ſicut ꝓbat Rich̓. de ſanc. vic. Humilitas deū recōciliat homīes in pn̄ti vita erigit ⁊ exaltat.Ꝙ aūt hūilitas recōciliat deo aīaꝫ pꝫ sͣ. dn̄ica .j. in aduentu ſermo. j. de Achab. A. E. Tercio ꝓpter gratificationē ſicut .n. hec gemma gratū facit augēs grām ⁊ pulcritudinē in ẜmone. ſic humilitas gratificat ẜmonē p̄dicantis ⁊ auget gr̄aꝫ ſermōis qꝛ ſuꝑbis deꝰ reſiſtit humilibꝰ aūt dat grām Iaco. iiij. Quarto ꝓpter curationēqꝛ ſicut magnes habes virtutē curatiuaꝫ curat ydropiſim ſplenē allopiciā. ſic humilitas curat ſuꝑbiā q̄ aſſimilat̉ ydropiſi. Et ſil̓iter diſſolutā ⁊ ineptā leticiaꝫ que denotat̉ in ſplene qꝛ dicūt naturales ꝙ ſplene ridemꝰ. ſic̄felle iraſcimur. Et ſil̓r curat fluxū ſpūaliū v̓tutū ex mēte qd̓ ſignificat̉ allopicia q̄ cadere facit ſiue ex capite fluere crines. qꝛ humilitas v̓tutes ꝯſeruat immediate iuxͣillud Aug. Humilitas ē caput oīm virtutū obtinetqꝫpͥmatū ceteraꝝ tanꝙͣ ip̄aꝝ ꝯſeruatrix. iō dicit Gregor.

Qui ceteras virtutes ſine hūilitate ꝯgregat quaſi puluerē in ventū portat. Quartus qͥ decorat regiā veſtem Icharitatis eſt lapis hyacinctꝰ ⁊ ſignificat modeſtiā. qꝛ ſieut hyacinctus mediū tenet. qꝛ nō eſt nimis clarus necnimis obſcurus. ſꝫ ex vtroqꝫ tꝑamēto mediocriter eſt refulgens. vt dicit Iſid̓. ſic modeſtia tenet ſꝑ mediū. Nācauet indecentiā in verbo riſu motu corꝑis vt hō nonſit nimis tardus nec nimis celer. iō dicit Sen̄. in lib. deqͣt. virtu. cardi. A verbis turpibꝰ abſtineto qꝛ lnīa eoꝝimprudentiā nutrit. Sermōes vtiles magis ꝙͣ facetos⁊ affabiles ama miſcēs interdū ſerijs iocos ſed tꝑatosNā rep̄henſibilis eſt riſus ſi immoderatus: ſi puerilisſi muliebriter factus. et ſeqͥt̉ riſus ſine cachinno. vox ſine clamore: inceſſus ſine tumultū. qͥes tibi non deſidiaerit. Idem in eodē dic̄ de motu corꝑis. Si ꝯtinēs es etaī tui ⁊ corꝑis motus obẜua ne indecori ſint de inſolertia in motu corꝑis vel in ſitu mēbroꝝ tangit Eſa. c. iij.Pro eo inqͥt ꝙ eleuate ſunt filie ſyon ⁊ ambulauer̄t collo extenſo ⁊ nutibꝰ oculoꝝ ibant ⁊ plaudebāt ⁊ ambalabant pedibꝰ ſuis cōpoſito gradu incedebāt decalnabit dn̄s verticē filiarū ſyon. Itē in habitu modeſtia ſeruanda eſt hec rō vel modꝰ vt vitet̉ agreſtis ⁊ inhumana negligentia. ⁊ habeat̉ mūdicia nō tn̄ minꝰ exqͥſita ſic̄vult Iero. Ornatus ⁊ ſordes pari mō fugiēda ſunt. qͥaalterū delicias alteꝝ gloriā redolet. Itē dic̄ apl̓s. j. Thi.ij. Uolo mulieres ornare in habitu ornato cū verecundia ⁊ ſobrietate ſe ornātes. Et ſicut hyacinctꝰ ille lapisp̄cioſus maxime aeri ſe ꝯformat. Eſt .n. nubiloſus ī nupilo ⁊ ſerenꝰ in ſereno: vt dicit dyaſco. Sic etiam modeſtꝰ hō dꝫ ſe ꝯformare hoībꝰ cū qͥbꝰ viuit vt cū iubiloſisiubiloſus. cū triſtibꝰ ſit triſtis. ⁊ cū ſerenis .i. letis ſit letꝰiuxͣillud ad Ro. xij. Gaudete cū gaudētibꝰ ⁊ flete cumflentibꝰ. Et ſil̓r in veſtimētis ſe alijs ꝯformet ⁊cͣ. iō beatus Augu. ad hiero. ⁊ ponit̉. xij. di. c. illa aūt. Qd̓ enimneqꝫ ꝯͣ fideꝫ aut bonos mores eē ꝯuincitur indrn̄ter eſthabendū ⁊ ꝓ eoꝝ inter quos viuit ſocietate ſeruanduꝫ⁊cͣ. Quintus lapis ⁊ vltimus qui ornat regiā veſtē cha Kritatis eſt dictus criſopaſſus. ⁊ moraliter ſignificat patientiā quā etiā hic ꝯnumerat hic apl̓s. recte em̄ ſic̄ criſopaſmum lux celat et obſcuritas manifeſtat. qꝛ in nocteeſt igneus de die v̓o aureus: vt dicit Iſidorus. Et ideꝫdicit in die euaneſcit ⁊ ſplendorem amittens velut aurū expaueſcit. Sic patiētia in luce cordis ꝓſperitatꝭ abſcondit̉. qꝛ dic̄ Gre. ꝙ ꝓuidus ē miles qͥ ſi vicerit in pace gloriat̉ nec etiā impatiētiā tꝑe aduerſitatis on̄dit.patiētia in tenebris aduerſitatis lucet in veſte charitaQuia qͣlis vnuſqͥſqꝫ in ſe lateat illata ꝯtumelia ꝓbat: vdic̄ Gre. Idē dicit vngenta redolere latius neſciunt niſi cōmota ideo ſancti viri quid de virtutibꝰ habent ſeuquantū redolent in tribulationibꝰ innoteſcit vt ſic̄ granū ſinapis niſi ꝯterat̉ nequaꝙͣ vis virtutis eiꝰ agnoſcitur. ſic vnuſqͥſqꝫ vir cum nō pulſat̉ leuis aſpicit. Si v̓otritura illū ꝑſecutōnis oppͥmat qualis ſit oſtentat. idēſicut Criſopaſſus in nocte fit igneus et in die pallidusSic patientia ſi vera eſt in nocte aduerſitatis fit igneain amore. Sed in die ꝓſperitatis efficit̉ pallida .i. timida. qꝛ veri ꝑfecti in aduerſitate ꝑ patiētiā ſeruāt. Si indie aduerſitatis timent. ſicut dauid qui ait in Psͣ. Abaltitudine dei .i. ꝓſperitatis timebo. ⁊ quare timēda eſtproſꝑitas dixi sͣ. dn̄ica .j. in aduentu domini.¶ Qn̄ici ſexta pꝰ eph̓ie. ẜmo in euangeliū.Imile eſt regnū celorūhoī qͥ ſemīat ſemē bonū in agro ſuo cū auteꝫdormirēt hoīes venit inimicus eiꝰ ⁊ ſuꝑſeminauit zizaniā ī medio tritici ⁊ abijt Mat. xiij. dic̄ Iſid̓.li. xij. ꝙ naͣ leonis eſt circa hoīes maxīe pietatꝭ mirifica⁊ miſericors ⁊ eoꝝ mīa ꝓpiciandi patet aſſiduis exēplis